II SA/Gd 688/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wydania aktu własności ziemi postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 688/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę W. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2017 r., sygn. akt [..], którym utrzymano w mocy postanowienie Burmistrza z dnia 14 kwietnia 2017 r., nr [..], o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie z wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji administracyjnej w postaci aktu własności ziemi nr [..] z dnia 28 marca 1973 r. na rzecz A. Z., obejmującym nieruchomości oznaczone numerami działek nr: [..]-[..], położone w obrębie ewidencyjnym S., gmina K. Odpis uzasadnienia sporządzonego na wniosek skarżącego wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia skargą kasacyjną, a także wymogach formalnych tego środka zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r. (k. 31 akt sądowych). W dniu 22 marca 2018 r. skarżący wniósł do Sądu skargę kasacyjną sporządzoną osobiście i podpisaną. W skardze kasacyjnej strona domaga się uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji, ewentualnie ponownego rozpoznania sprawy w trybie art. 179a p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W myśl. art. 173 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna, obok elementów zwykłego pisma procesowego, winna zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych, a także ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumie się wskazanie konkretnych przepisów (z podaniem numeru artykułu lub paragrafu oraz ustępu, punktu i ewentualnie innej jednostki redakcyjnej przepisu), które miały być zaskarżonym wyrokiem naruszone. Stosownie do treści art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1), naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Z kolei uzasadnienie skargi kasacyjnej musi zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie, w czym strona skarżąca kasacyjnie dopatruje się naruszenia przez sąd pierwszej instancji każdej wskazanej normy prawnej. Ustawodawca przewiduje, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Przymus radcowsko-adwokacki nie znajduje zastosowania także, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 175 § 2a p.p.s.a.). Z powyższych uregulowań wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, któremu ustawodawca stawia określone wymogi, w szczególności zaś obliguje do przytoczenia i należytego uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Z tego też względu sporządzenie tego pisma procesowego obwarowane jest przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 p.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów. Kluczowym więc elementem skargi kasacyjnej są jej podstawy. Wojewódzki sąd administracyjny, do którego wpłynie skarga kasacyjna dokonuje jej badania pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków - wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 683; postanowienie NSA z 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, LEX nr 83280). Także skarga kasacyjna, w której nie przytoczono podstaw kasacyjnych nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu. Przepisy p.p.s.a. obligują bowiem Sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 p.p.s.a. i to tylko innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 177a p.p.s.a.). Zatem brak wskazania podstaw kasacyjnych, a także obowiązek w zakresie przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący, prawidłowo pouczony zarówno o sposobie i terminie zaskarżenia wyroku z dnia 14 grudnia 2017 r., jak i o wymogach formalnych skargi kasacyjnej, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście i przez siebie podpisaną. Z treści skargi kasacyjnej i z akt sprawy nie wynika jednak, aby osoba podpisująca skargę kasacyjną (skarżący) była adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 p.p.s.a., lub by należała do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Nie zachodzi także sytuacja, o której mowa w art. 175 § 2a p.p.s.a. Ponadto skarżący, wbrew wymogowi przewidzianemu w art. 176 p.p.s.a., nie przytoczył podstaw kasacyjnych i ich nie uzasadnił. Nie sprecyzował, jakie konkretnie przepisy prawa zostały naruszone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, ograniczając się jedynie do wniosku o uchylenie wyroku. Wobec tego należało uznać, że skarga kasacyjna W. Z., jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 oraz art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 oraz w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.