II SA/Gd 690/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego z dnia 5 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej odebrania zwierząt postanawia odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy. B. S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z hodowli psów i gospodarstwa rolnego. Łączny miesięczny dochód określiła na kwotę 2000-2500 zł z hodowli i 120 zł z gospodarstwa. Majątek wnioskodawczyni stanowi współwłasność działki budowlanej o pow. 0,0335 ha. Określając miesięczne wydatki wskazała na: zakup karmy dla zwierząt 700 zł, energia elektryczna 100 zł, telefon 94 zł, rata kredytu 1000 zł, składka KRUS 125 zł, dzierżawa gospodarstwa 50 zł, utrzymanie wnioskodawczyni 100 zł (łącznie 2169 zł). Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 5 listopada 2014 r., zobowiązano ją do przedłożenia wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków osobistych w tym kont i lokat dewizowych z ostatnich trzech miesięcy, złożenia oświadczenia co do formy prowadzenia hodowli psów, przedłożenia decyzji dotyczącej otrzymanych dopłat, przedstawienia dokumentów dotyczących ponoszonych wydatków oraz oświadczenia co do posiadanych pojazdów mechanicznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Oświadczyła wnioskodawczyni, że hodowle psów prowadzi jako dział specjalny produkcji rolnej, nie posiada żadnego pojazdu mechanicznego. Z przedstawionych wyciągów z rachunku bankowego wynika, że na przestrzeni od 9 sierpnia do 10 listopada br. na rachunek skarżącej dokonano wpłaty kwoty 2100 zł. Przedstawiła skarżąca rachunek za energię elektryczną i wodę oraz kserokopie umowy dzierżawy gruntów rolnych. Na podstawie przedłożonych dokumentów nie można ustalić ani wysokości dochodów skarżącej ani wysokości jej wydatków. Poza tym z dokumentów wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje w Gdańsku, ale nie przedstawiła rachunków dotyczących utrzymania. Oświadczenie, że miesięczny koszt jej utrzymania zamyka się w kwocie 100 zł jest zupełnie niewiarygodny. Nie potwierdziła się także okoliczność spłacania kredytu. Natomiast na podstawie przedłożonego formularza i dokumentów nie można uznać, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, dokumenty nie korelują ze złożonymi oświadczeniami. Nie została wyjaśniona kwestia dochodów oraz wysokości ponoszonych wydatków. Podkreślić należy, że osoba, która decyduje się na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy winna liczyć się z tym, że będzie musiała przedstawić swoją sytuację rodzinną i majątkową oraz że te dane zostaną poddane szczegółowej analizie. Osoba która domaga się przerzucenia kosztów wszczętego przez siebie postępowania sądowego na Skarb Państwa, a tym samym na podatników, musi mieć świadomość, że jednocześnie decyduje się na wykazanie braku środków po swojej stronie nie tylko poprzez złożenie oświadczenia, ale poparcie tego oświadczenia stosownymi dokumentami. Natomiast rolą referendarza jest ocena czy złożone oświadczenia i przedstawione dowody są wystarczające do udzielenia stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.