II SA/Gd 696/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Sekretarz Sądowy Dorota Kotlarek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. F. na decyzję Wojewody z dnia 8 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. B. F. złożył skargę na decyzję Wojewody z dnia 8 września 2009r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 5 maja 2009r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia 12 listopada 2007r. na podstawie art. 28 , art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r., nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił "A" pozwolenia na : 1. budowę sieci energetycznej Ś N-15kv dla zasilania osiedla wraz z dwiema stacjami transformatorowymi T-1, t-2 i siecią energetyczną na działkach: 122/2,12/2, 27/2, 9/3, 11, 19/5, 20/8, 22/2, 22/5, 23/5, 28, 29/21, 30/5, 31/2, 117, 119/2, 120/2, 171/3, 171/24, 171/26, 1082/1, 1082/2, 1082/4, 1082/3, 1085/5, obręb P. rejon ulic [...], gmina K., 2. przebudowę istniejącej sieci energetycznej ŚN-15kv, transformatora T-3na działkach nr: 122/2,2/2, 7/2, 9/3, 11, 19/5, 20/8, 22/2, 22/5, 23/5, 28, 29/21,30/5, 31/1,117, 119/2, 120/2, 171/3, 171/24, 171/26, 1082/1, 1082/2, 1082/4, 1082/3, 1082/5, obręb P. rejon ulic [...], gmina K.; 3. likwidację sieci napowietrzno-kablowej mn-O,4kv i słupowej stacji transformatorowej T-2470 "P. S. na działkach nr 9/3, 11, 12/2, 27/6, 27/21, 27/22, 114/43, 114/46, 114/4, 114/9, 114/66, 114/194, 114/67, 117, 1082/4, 1082/3, 1082/5, obręb P. rejon ulic [...], gmina K.; 4. oświetlenie chodnika przy ul. S. na działkach nr 9/3, 10/2, 117, 1082/4, 1082/5 obręb P. rejon ulic [...], gmina K. . budowę przyłącza energetycznego wewnętrznej linii zasilającej do sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych obręb P. rejon ulicy [...], gmina K. W decyzji określono szczegółowe warunki zabezpieczenia budowy i robót budowlanych oraz wskazano, że rozstrzygnięcie wydano w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą Rady Gminy K. nr [...] z dnia 23 sierpnia 2005r. oraz decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wójta Gminy K. z dnia 22 czerwca 2007r. W toku prowadzonego postępowania B. F. właściciel działek nr 114/103, 114/105, 114/144, 114/23 złożył sprzeciw i nie wyraził zgody na wykonanie rozbiórki istniejącej napowietrznej linii ŚN 15kv nr 5614 przebiegającej przez te działki. W tej sytuacji autor projektu wprowadził zmianę polegającą na wykonaniu nowego słupa rozgałęźnego EPV-IO 51/2 i pozostawienie istniejącej linii ŚN 15kv nr 5614. Nowe rozwiązanie projektowe zostało uzgodnione przez Koncern Energetyczny "B" S.A. w G. Przedmiotowa inwestycja znajduje się w obszarze oddziaływania planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza interesów osób trzecich. Decyzję waz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia odwołania doręczono m.in. B. F., który wniósł odwołanie od decyzji. Wywodził on, że w swoim piśmie nie sprzeciwiał się wykonaniu rozbiórki sieci energetycznej, ale wejściu na jego działkę. Podkreślał, że inwestor nie starał się o odpłatne korzystanie z jego terenu na czas realizacji inwestycji. W ocenie odwołującego organ błędnie nie wskazał, że planowana inwestycja oddziałuje na jego działkę 114/105, mimo stwierdzenia, że oddziałuje ona na działkę sąsiednią 114/106. Wskazywał również, że przy rozpatrywaniu sprawy nie uwzględniono lokalizacji inwestycji na działkach 114/44 (ul. B.) i 114/23 (ul. M. ), w sytuacji gdy planowana inwestycja obejmuje również te ulice, których jest współwłaścicielem. Zmiana polegająca na wykonaniu nowego słupa rozgałęźnego i pozostawienie linii SN 15kv narusza jego interes prawny jako właściciela nieruchomości, gdyż ww. słup połączony jest linią napowietrzną, która przechodzi przez jego działki nr 114/106, i 114/105. B. F. zarzucił również, że w postępowaniu przed organem I instancji odmówiono mu wydania kserokopii dokumentów potwierdzających faktyczne oddziaływanie inwestycji na jego nieruchomości. Wojewoda decyzją z dnia 12 lutego 2008r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze, wskazując że zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie służy stronie postępowania. Organ powołał art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że stronami w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z akt sprawy wynika, że lokalizacja przedmiotowej inwestycji nie przebiega przez tereny działek 1114/3, 114/5, 114/44 i 114/23, których właścicielem i współwłaścicielem jest odwołujący, a zatem nie jest on stroną postępowania co uzasadniało umorzenie postępowania odwoławczego. B. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której ponownie wskazał, że planowana inwestycja będzie oddziaływać na jego działki, organ odmawia mu wydania kserokopii projektu budowlanego, przez co uniemożliwia mu stwierdzenie, co zostało na jego działce zaplanowane. W skardze wywodził, że jest stroną postępowania i domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty z dnia 12 listopada 2007r., orzekł o kosztach postępowania oraz o tym że ww. decyzje nie mogą być wykonane. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że organ w sposób istotny naruszył przepisy postępowania, a mianowicie przepis art. 10 § 1 kpa stanowiący, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W rozpatrywanej sprawie skarżący po zawiadomieniu go o wszczęciu postępowania podnosił, że nie wyraża zgody na czasowe zajęcie jego działki w celu realizacji inwestycji oraz na wykonywanie jakichkolwiek inwestycji na jego nieruchomości. Wskutek uwzględnienia ww. sprzeciwu zmieniono projekt budowlany, jednakże nie poinformowano o tym strony w trybie przepisów kpa, nie umożliwiono zapoznania się z nowym projektem oraz odmówiono wydania ksero powyższego projektu. Tym samym organ naruszył przepisy postępowania, gdyż obowiązany był do poinformowania skarżącego o zmianie projektu oraz umożliwienia mu wypowiedzenia się. Także odmowa wydania ksero projektu budowlanego naruszała przepisy prawa. Wprawdzie organ może odmówić wydania kserokopii dokumentu, jednakże powinien pouczyć wnoszącego wniosek, że może zapoznać się z projektem budowlanym znajdującym się w aktach sprawy, będącym podstawą do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak jest również w aktach dokumentu graficznego, który pokazywałby pierwotny projektowany przebieg linii napowietrznej oraz innych urządzeń wraz z zaznaczeniem nieruchomości stanowiących własność skarżącego, co uniemożliwiło Sądowi ocenę, czy instalacja przed, jak i po zmianie oddziałuje na nieruchomość skarżącego. Sąd wskazał nadto, że zaskarżona decyzja nie zawiera uzasadnienia odpowiadającego wymogom przepisu art. 107 § 3 kpa- poza ogólnym wskazaniem, że skarżący nie jest stroną postępowania nie ustosunkowuje się do zarzutów zawartych w odwołaniu, polegających m.in. na wskazaniu, że przedmiotowa inwestycja będzie oddziaływała na własność skarżącego. Organ nie ustosunkował się również do tego, że skarżący był uznany za stronę przez organ I instancji. Sama zmiana przebiegu linii energetycznej nie pozbawia strony tego przymiotu w dalszym postępowaniu administracyjnym, w szczególności do inwestycji liniowych celu publicznego. Tymczasem organy administracji po wniesieniu odwołania ograniczyły się do zawiadomienia wnoszącego skargę, że wobec zmiany przebiegu linii energetycznej utracił przymiot strony. Organ administracji zgodnie z art. 10 § 1 kpa zobowiązany był natomiast zawiadomić strony, że udostępnia im nowy projekt przebiegu planowanej inwestycji celu publicznego, z możliwością zapoznania się z nim i zgłoszenia uwag oraz zastrzeżeń w określonym terminie, wystarczającym do zapoznania się z nowym, w istocie skomplikowanym dokumentem graficznym. Sąd wskazał, że w dalszym toku postępowania organ zobowiązany będzie, po prawidłowym zawiadomieniu wszystkich stron postępowania, w tym również B. F., do wyjaśnienia czy i w jakim stopniu noworealizowana inwestycja może oddziaływać na działki skarżącego, a w szczególności graficznego wyrażenia takiej analizy. Powinien również umożliwić skarżącemu zapoznanie się z projektem inwestycji w celu ustalenia przez niego czy rozbudowywana sieć nie będzie miała wpływu na jego nieruchomości. W wyniku ponownego rozpatrywania sprawy Starosta decyzją z dnia 5 lutego 2009r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi "A" Spółce z o.o. w S. D. pozwolenia na budowę sieci energetycznej ŚN-15kv na odcinku od PZ 2017 do stacji T-1 i demontaż linii napowietrznej 15kv nr 5611 z terenu osiedla z zachowaniem warunków opisanych w sentencji decyzji- jako obszar oddziaływania obiektu , o którym mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wskazano działki nr : 25/10,25/18, 26/4, 27/6, 27/21, 28, 29/21, 117, 31/2, 9/3, 1082/3, 1082/3, 1082/4, 1082/30, 1083 obręb Po., gm. K.; działka nr 540/24 i 540/25 obręb P., m. G. Organ I instancji powołując się m.in. na wskazania zawarte w wyroku tut. Sądu z dnia 17 lipca 2008r., podał że zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami przed podjęciem rozstrzygnięcia w sprawie. Inwestor pismem z dnia 12 stycznia 2009r. potwierdził złożenie dokumentacji projektowej dot. zakresu robót objętych decyzją Starosty niewykonanych w związku z ww. wyrokiem Sądu. Jednocześnie w piśmie tym poinformował, że do momentu doręczenia wyroku, zgodnie z prawomocnym pozwoleniem na budowę wykonawca wykonał część robót objętych ww. pozwoleniem na budowę, tj. przebudowę linii ŚN-15kv nr 20802, 26503, 26505, 20803, 26506, 26510- demontaż słupowej stacji transformatorowej T-2470 wraz z przebudową linii nn- 0,4kv w obrębie stacji, oświetlenie chodnika ul. [...], przyłącza energetyczne wewnętrznej instalacji zasilania do sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych na terenie osiedla [...] w S. D. Organ I instancji wskazał, że w związku z wykonaniem części robót objętych decyzją Starosty z dnia12 listopada 2007r.rozpatrzył ponownie wyłącznie zakres robót niewykonanych. B. F. złożył pisma z dnia 12 marca 2009r. i 18 marca 2009r., w których podtrzymał dotychczasowe zarzuty w sprawie występowania naruszeń przy realizacji przedmiotowej inwestycji. Autor Projektu wyjaśnił niezgodności i wątpliwości wskazywane przez skarżącego. Z uwagi na wprowadzone w projekcie zmiany, organ zawiadomieniem z dnia 10 kwietnia 2009r. poinformował o tym fakcie wszystkie strony postępowania. Skarżący ponownie w dniu 24 kwietnia 2009r. złożył pismo, w którym domagał się ustalenia przez autora projektu obszaru oddziaływania planowanej inwestycji na działki sąsiednie. Organ I instancji uznał w zupełności za wystarczającą analizę obszaru i stanu oddziaływania planowanej inwestycji na działki sąsiednie. Wskazano, że do projektu załączona została analiza znajdująca się na stronach 58, 59, 60 projektu budowlanego. W analizie tej autor zamieścił w sposób graficzny obszar oddziaływania inwestycji wraz ze stwierdzeniem że nie będzie ona wpływała na działki sąsiednie, zgodnie ze złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę, w tym na działki skarżącego. Przy projektowanej sieci kablowej podziemnej jest to w pełni uzasadnione, gdyż zgodnie z załączonymi normatywami zawartymi w N SED-E-004 (str. 80 projektu budowlanego) odległość zbliżenia do innych urządzeń i obiektów, które może na swojej działce realizować skarżący wynosi odpowiednio – 50cm dla budynków, max 100cm dla innych sieci, zaś odległość projektowanej sieci od granicy z działką sąsiednią wynosi 1m. B. F. złożył odwołanie od powyższej decyzji. W swoim odwołaniu skarżący odnosząc się do treści uzasadnienia decyzji organu I instancji wskazał, że jego sprzeciw został błędnie zinterpretowany, gdyż podnosił w nim, że inwestor powinien uzyskać zgodę na czasowe zajęcie jego nieruchomości, o co nie wystąpił. Nadto w dniu 15 marca 2009r. skarżący wniósł zastrzeżenie w sprawie unieczynnienia linii ŚN-15kv 20802 i jej demontażu, gdyż gestor sieci nie przedstawił alternatywnego rozwiązania dotyczącego działek skarżącego oraz ul. R., podnosząc, że nie można terenów uzbrojonych w sieć linii napowietrznej ŚN-15kv pozbawiać uzbrojenia. Nadto skarżący odwołując się do uzasadnienia decyzji organu I instancji w części dotyczącej ustalenia zakresu robót dotychczas wykonanych podniósł, że mimo jego zastrzeżeń unieczynniono linię 15-kv nr 20802 oraz 5614 nie przedstawiając alternatywnego rozwiązania, dotyczącego działek skarżącego, co powinno być ujęte w decyzji zatwierdzającej pozwolenie na budowę. Skarżący podniósł, że mimo zaskarżenia decyzji Starosty z dnia 12 listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dokonano unieczynnienia linii 15-kv nr 20802 oraz 5614 na terenie skarżącego, co nie było zgodne z wyrokiem Sądu i przystąpiono do opracowania i wydania nowej decyzji, w której nie było już potrzeby ujawniania ww. unieczynnionych linii. Jednocześnie przedstawiono graficzną analizę na stronach 58, 59, 60 projektu budowlanego, informując, że obszar oddziaływania inwestycji nie wpływa na działki sąsiednie. Skarżący wskazał, że wprawdzie zgodnie z nowym projektem, po unieczynnieniu ww. linii, których już w projekcie nie uwzględniono, inwestycja nie oddziaływuje na teren skarżącego, lecz organ pominął że do opracowania projektu potrzebne są uzgodnienia z Zakładem Energetycznym, który to w uzgodnieniach informuje co należy wykonać. Uzgodnienia te w punkcie 2 podpunkt f informują, że unieczynnione fragmenty sieci należy zdemontować, a zatem unieczynnione na terenie skarżącego sieci linii 15 kv nr 20802 i 5614 zostaną w myśl tych uzgodnień zdemontowane. Skarżący podniósł, że pismo projektanta z dnia 2 kwietnia 2009r. do Starostwa Powiatowego w P. załączone do ww. decyzji zaprzecza uzgodnieniom Zakładu Energetycznego, gdyż w piśmie tym projektant informuje, że unieczynnienie linii 15kv nr 20802 oraz 5614 polega wyłącznie na zabezpieczeniu końcówek odcinków tych linii poza obszarem działek, których skarżący jest właścicielem. Projekt nie przewiduje demontażu tych linii i nie przewiduje prac na tych działkach. Skarżący wskazał, że projekt przewiduje tylko unieczynnienie linii, a uzgodnienia z kolei przewidują ich demontaż, czyli wejście na teren nieruchomości skarżącego, pozbawienie tego terenu linii ŚN-15kv i niezabezpieczenia go w noworealizowaną inwestycję, czyli brak rozwiązania alternatywnego. Skarżący podniósł, że rozbudowywana sieć ma wpływ na jego nieruchomość, gdyż unieczynnia linię 15kv, co w konsekwencji prowadzi do jej demontażu a projekt i w konsekwencji decyzja, nie przedstawia rozwiązania alternatywnego, a projektant w takiej sytuacji winien wystąpić o zmianę uzgodnień do Zakładu Energetycznego. Powołując się na powyższe skarżący podniósł, że nie wykonano zaleceń Sądu zawartych w wyroku z dnia 17 lipca 2007r., a wydana decyzja narusza interes skarżącego i wpływa na jego nieruchomość. Rozpoznając ponownie odwołanie B. F. organ II instancji działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz ponownie rozpatrując sprawę podał, że wydanie przez organ I instancji pozwolenia na budowę poprzedzone jest dokonana w oparciu o przepis art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oceną poprawności złożonego wniosku i oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Załączony do wniosku projekt uzyskał wszystkie wymagane prawem opinie i uzgodnienia. Organ II instancji ustalił, że w oparciu o posiadane dokumenty stwierdzić należy, że przedłożony projekt budowlany spełnia warunki wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2, a inwestor dopełnił wymogów wynikających z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Inwestor złożył wniosek, dołączył do niego opracowany przez osoby uprawnione i uzgodniony projekt budowlany, a także złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zatem zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji wskazał, że wobec braku zgody skarżącego na wejście oraz inwestycję na jego terenie autor projektu wprowadził zmianę polegającą na pozostawieniu istniejącej linii napowietrznej ŚN 15 kv nr 5614 przebiegającej przez te działki i wykonaniu nowego słupa rozgałęźnego EPV-10,5/12. Powyższe rozwiązanie projektowe uzyskało uzgodnienie Koncernu Energetycznego "B". Unieczynnienie powyższego fragmentu linii( nawet bez jej demontażu) przy jednoczesnym wybudowaniu nowych linii kablowych 15kv wzdłuż ul. S. zapewniło całemu obszarowi wzdłuż tej ulicy i w sąsiedztwie, w tym również działkom przy ul. R., swobodny dostęp do energii. Zasilanie i możliwość przyłączenia do sieci konkretnych działek jest możliwa jedynie na warunkach przyłączenia wydanych przez gestora sieci w momencie wystąpienie zainteresowanych właścicieli o ich wydanie. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z powoływanym wyrokiem Sądu z dnia 17 lipca 2008r. inwestor w projekcie budowlanym na stronach 58, 59 i 60 przedstawił analizę obszaru i stanu oddziaływania planowanej inwestycji na działki sąsiednie. Z analizy tej jednoznacznie wynika, że obszar oddziaływania inwestycji nie będzie wykraczał na działki sąsiednie, w tym na działki skarżącego. Skarżący brał czynny udział w toku całego postępowania poprzedzającego wydanie decyzji z dnia 5 maja 2009r. Nadto organ II instancji wskazał, że roszczenia związane z naruszeniem własności skarżącego przez gestora sieci ("B") winny być rozstrzygane wyłącznie z powództwa cywilnego przez właściwy sąd. B. F. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów art. 5 pkt 2 i pkt 2a , art. 35 pkt 1, pkt 1a i pkt 2 Prawa budowalnego podnosząc ponownie, że nie wyrażał zgody na unieczynnienie istniejącej linii napowietrznej ze względu na to, że gestor sieci nie uzyskał zgody na odpłatne naruszenie jego terenu i nie przedstawił rozwiązania alternatywnego dotyczącego działek budowlanych skarżącego – zgodnych z planem zagospodarowania przestrzennego. Skarżący podniósł, że nie można terenów uzbrojonych w sieć linii napowietrznej SN-15kv nr 5614 pozbawić uzbrojenia oraz podtrzymał argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest dokonywana pod względem zgodności z prawem/ legalności/, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl natomiast art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tyko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. Nadto stosownie do art. 153 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W uzasadnieniu powoływanego wyroku z dnia 17 lipca 2008r. Sąd wskazał, że w dalszym toku postępowania organ zobowiązany będzie, po prawidłowym zawiadomieniu wszystkich stron postępowania, w tym również skarżącego, do wyjaśnienia czy i w jakim stopniu noworealizowana inwestycja może oddziaływać na działki skarżącego, a w szczególności do graficznego wyrażenia takiej analizy. Powinien również umożliwić skarżącemu zapoznanie się z projektem inwestycji w celu ustalenia przez niego czy rozbudowywana sieć nie będzie miała wpływu na jego nieruchomość. Organ II instancji wydając decyzję z dnia 12 lutego 2008r.uchyloną ww. wyrokiem Sądu, nie rozpoznał merytorycznie odwołania B. F. od decyzji organu I instancji, gdyż uznał, że nie jest on stroną postępowania, w którym decyzja została wydana. Konsekwencją takiego stanowiska było umorzenie postępowania odwoławczego. W powoływanym wyroku Sąd uznał, że organ II instancji dokonując powyższych ustaleń naruszył zasady postępowania administracyjnego. W konsekwencji powyższe ustalenie jest nieuprawnione i przedwczesne, jak również nie zostało uzasadnione zgodnie z wymogami art. 107§ 3 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę oraz odwołanie skarżącego od decyzji organu I instancji organ odwoławczy, jak wynika z treści uzasadnienia decyzji z jednej strony dokonał ustaleń dot. zgodności projektu budowlanego z powołanymi przepisami prawa budowlanego, a z drugiej strony ustalił, że z przedstawionej w projekcie budowlanym analizy oddziaływania planowanej inwestycji na działki sąsiednie jednoznacznie wynika, że obszar oddziaływania nie będzie wykraczał na działki sąsiednie, w tym na działki skarżącego. Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Mówiąc o obszarze oddziaływania obiektu należy przytoczyć definicję ustawową zawartą w art. 3 pkt 20 prawa budowlanego. Mianowicie obszar oddziaływania obiektu jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Celem art. 28 ust.2 prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości przy czym ograniczenie to wynikające z przepisów odrębnych musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Ustalenie interesu prawnego powinno nastąpić w toku rozpoznania odwołania na podstawie stanu faktycznego, wynikającego z dowodów zebranych przez organ pierwszej instancji wraz z ewentualnym ich uzupełnieniem zgodnie z art. 136 kpa. Zatem w sprawach o udzielenie pozwolenia na budowę legitymację strony do wniesienia odwołania należy oceniać według przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego w zw. z art. 3pkt 20 Prawa budowlanego. Twierdzenie skarżącego, że przysługuje mu przymiot strony, może zostać zweryfikowane tylko w sposób procesowy, na podstawie zasad przewidzianych dla postępowania odwoławczego. Jeżeli twierdzenie to nie zostanie pozytywnie zweryfikowane, należy wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Ustalenie takiej przesłanki stwarza obowiązek zakończenia postępowania w drugiej instancji poprzez jego umorzenie, ponieważ nie ma podstaw do rozstrzygania co do jej istoty Odnosząc wyżej przytoczoną definicję strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę oraz definicję obszaru oddziaływania obiektu oraz ustaleń dotyczących stosowania art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 prawa budowlanego do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że organ II instancji powołując się na projekt budowlany (str. 58,59,60) podał, że z analizy obszaru i stanu oddziaływania planowanej inwestycji na działki sąsiednie wynika, że obszar oddziaływania inwestycji nie będzie wykraczał na działki sąsiednie, w tym na działki skarżącego. Konsekwencją takiego ustalenia winno być stwierdzenie, że w świetle art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 prawa budowlanego skarżący nie jest stroną przedmiotowego postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę, a więc postępowanie odwoławcze winno być umorzone na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Tymczasem organ odwoławczy, jak to wyżej wskazano, dokonał oceny zgodności projektu budowlanego z przepisami prawa budowlanego i orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Starosty. Powyższe uniemożliwia Sądowi ocenę czy ostatecznie twierdzenia skarżącego, że został naruszony jego interes prawny w toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, został przez organ odwoławczy pozytywnie czy negatywnie zweryfikowany w świetle art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W wyroku Sądu z dnia 17 lipca 2008r. Sąd wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania z zachowaniem zasad postępowania administracyjnego a nadto wyjaśnienia czy noworealizowana inwestycja może oddziaływać na działki skarżącego. Organ w powyższym zakresie wskazał jedynie na analizę przedstawioną na ww. stronach projektu i podał, że wynika z niej, iż obszar oddziaływania nie będzie wkraczał na działki sąsiednie, nie odnosząc się do zarzutu podnoszonego w odwołaniu, że elementem tej inwestycji było unieczynnienie linii kv 15, co w ocenie skarżącego powoduje, że inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość. Podkreślić należy, że skoro postępowanie toczyło się wskutek odwołania skarżącego od wyżej przytoczonej decyzji organu I instancji, to organ II instancji winien dokonać oceny postępowania administracyjnego przed organem I instancji w świetle zasad postępowania administracyjnego określonych w szczególności w przepisach art.. 7, 77 § 1 kpa , a także art. 107 § 1 kpa nakazujących organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością oraz nakazującego wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy, a także określających wymogi stawiane uzasadnieniu decyzji sporządzanemu przez organy administracji. Zatem w świetle powyższych unormowań prawnych i wobec zarzutów skarżącego ustalenie organu administracji, że obszar oddziaływania inwestycji nie wkracza na działkę skarżącego nie zostało merytorycznie uzasadnione, przy czym jak to wyżej wskazano takie ustalenie winno prowadzić do umorzenia postępowania odwoławczego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że doszło w sprawie do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ II instancji winien dokonać oceny postępowania prowadzonego przed organem I instancji oraz zarzutów skarżącego, stosownie do wyżej podanych wskazań i w świetle cytowanych przepisów art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 prawa budowlanego. Nadto na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.