II SA/Gd 701/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2016 r., Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę. S. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2016 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 25 sierpnia 2016 r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie 10 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionych fotokopii – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Ponadto, zarządzeniem z tej samej daty zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania skierowana została do skarżącego na adres wskazany w skardze. Ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 10 akt) wynika, że przesyłkę doręczono skutecznie adresatowi w dniu 20 grudnia 2016 r. Z notatki urzędowej sporządzonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 23 stycznia 2017 r. na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza przychodowego wynika, że od dnia 15 grudnia 2016 r. do dnia 20 stycznia 2017 r. skarżący S. Ś. nie uiścił wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Z akt wynika również, że nie nadesłał 10 odpisów skargi ani jej uwierzytelnionych fotokopii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wobec skutecznego doręczenia wezwań skarżącemu w dniu 20 grudnia 2016 r. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał dla skarżącego w dniu 27 grudnia 2016 r. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi i nie nadesłał wymaganych odpisów skargi. Niedołączenie przez skarżącego do skargi wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi bądź odpisów załączników przez sąd. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.