II SA/Gd 703/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 20maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2007 r. Nr w przedmiocie warunków zabudowy postanawia przyznać F. M. prawo pomocy przez zwolnienie od wpisu sądowego. F. M. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 marca 2008 r., domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z wpisu sądowego. Skarżący podał, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 2277 zł miesięcznie (netto). Posiada dom o powierzchni 110 m2, w którym zamieszkuje również jego syn z rodziną. Zarówno syn, jak i jego żona, są osobami bezrobotnymi, a zatem skarżący jest jedyną osobą, która aktualnie zapewnia środki utrzymania dla całej rodziny. Wnuki skarżącego studiują i nie osiągają żadnych dochodów. Na wezwanie Sądu, wnioskodawca oświadczył, że syn B. nie posiada żadnych rachunków bankowych, żona jego A. pozostaje w faktycznej separacji z mężem, a zatem wnioskodawca nie ma wiedzy na temat stanu posiadania przez nią środków pieniężnych. Na syna zarejestrowany jest pojazd mechaniczny – Fiat 126 p – rocznik 1990. Skarżący nadto podkreślił, że jest osobą w podeszłym wieku (88 lat), schorowaną – wydatkującą co miesiąc pewne kwoty pieniężne na leki. W tej sytuacji, bardzo trudno jest mu wygospodarować kwotę 500 zł na wpis sądowy. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), przy czym wniosek ten w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego zmodyfikowała, wnosząc o zwolnienie od wpisu, Sąd rozważał, czy wnioskodawca spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. W ocenie Sądu, skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Dokonując powyższej oceny Sąd uwzględnił fakt, że aktualnie wnioskodawca jest jedynym żywicielem rodziny, w której skład oprócz niego wchodzą syn i dwóch wnuków. Nadto, wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności, jest osobą schorowaną, w podeszłym wieku, wymagającą opieki syna. Wskazane okoliczności przemawiają zatem za uwzględnieniem wniosku skarżącego. Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.