II SA/Gd 703/09

PostanowienieWSA w Gdańsku2010-01-25

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie duchownej, która deklaruje przeznaczanie większości dochodów na działalność parafii, można odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych) z powodu nieprzedłożenia dokumentów potwierdzających jej sytuację materialną?
Ratio decidendi
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ strona skarżąca nie wykazała swojej trudnej sytuacji materialnej poprzez przedłożenie wymaganych dokumentów, mimo wezwania sądu. Ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy, a sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w celu ustalenia jego sytuacji materialnej, gdy strona uchyla się od złożenia stosownych oświadczeń i dokumentów.
Stan faktyczny
Pełnomocnik W. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia skarżącego od wpisu od skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący, osoba duchowna, oświadczył, że większość jego dochodów przeznaczana jest na działalność parafii, a jego miesięczne dochody wynoszą 500 zł. Posiada domek letniskowy i samochód. Sąd wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną, jednakże skarżący nie zastosował się do wezwania, a jedynie poprosił o przedłużenie terminu, który upłynął bezskutecznie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono W. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 września 2009r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić W. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Pełnomocnik W. P. w złożonej skardze zwrócił się o zwolnienie skarżącego od wpisu od skargi. Skarżący we wniosku z dnia 2 listopada 2009r. złożonym na urzędowym formularzu wskazał, iż jest osobą duchowną i w większości jego dochody przeznaczane są na działalność parafii, w związku z czym nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Skarżący posiada domek letniskowy oraz samochód osobowy Audi A4 rok prod. 1999. Skarżący oświadczył, iż osiągane przez niego dochody kształtują się na poziomie 500 zł miesięcznie. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy, Sąd, pismem z dnia 14 grudnia 2009 r. (doręczonym w dniu 17 grudnia 2009 r.), zobowiązał go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych, które uznał za niezbędne do ustalenia rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej wnioskodawcy. W dniu 4 stycznia 2010r. wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego z prośbą o przedłużenie zakreślonego terminu o siedem dni, gdyż z uwagi na okres świąteczny dotrzymanie terminu okazało się niemożliwe. Wnioskodawca na skierowane do niego wezwanie nie odpowiedział. Do dnia rozpoznania wniosku dokumenty obrazujące sytuację materialną skarżącego nie zostały przedłożone. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Ubieganie się czy to o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym czy też w całości jest niczym innym jak domaganiem się sfinansowania części bądź całości sporu zawisłego przed sądem z inicjatywy skarżącego przez Skarb Państwa. Oznacza to, iż koszty postępowania zostaną przerzucone na innych podatników. Zaś kryteria przyznania prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie są jednoznaczne. Mianowicie udokumentowana sytuacja materialna wnioskodawcy musi przekonywać, iż bez wsparcia ze strony Państwa strona nie posiada środków finansowych na samodzielne uiszczanie kosztów generowanych przez postępowanie sądowoadministracyjne. Podkreślić należy, iż to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sam zainteresowany uniemożliwili referendarzowi sądowemu pełną ocenę swoich możliwości płatniczych. Referendarz zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą strony zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło