II SA/Gd 703/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi oraz B. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić przyznania Z. J. prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienia od kosztów sądowych. Z. J. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, pomimo że zamieszkuje w budynku należącym w połowie do siostry. Z dniem 28 lutego 2014 r. uległa rozwiązaniu umowa o pracę. Wnioskodawczyni od 1 grudnia 2013 r. była zatrudniona w sklepie spożywczo-przemysłowym jako pracownik do spraw promocji z wynagrodzeniem netto 1200 zł. Wnioskodawczyni, wedle oświadczenia, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych, poza udziałem (1/2) w nieruchomości budynkowej o powierzchni 73 m2. Jak wskazała, koszty utrzymania nieruchomości ponosi sama, gdyż siostra nie zamieszkuje w budynku. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawczyni pismem z dnia 24 lutego 2014 r., zobowiązano ją do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 lutego 2014 r. Skarżąca nadesłała wyciągi z posiadanego rachunku bankowego. Jego analiza pozwala ustalić, że w styczniu 2014 r. na koncie na początku miesiąca była kwota 1850 zł i przez cały miesiąc została z niego wydatkowana kwota 89,48 zł. W dniu 1 lutego 2014 r. stan konta to kwota 2942,62 zł. Na koniec lutego 2014 r. stan konta wynosił 318,67 zł. Przedstawione rachunki z datą płatności na luty 2014 r. zostały opłacone. Jednak skarżąca musiała posiadać środki z innego źródła niż wynagrodzenie za pracą bądź opłat dokonała siostra. Nie ma też uzasadnienia do tego, aby tylko jeden ze współwłaścicieli utrzymywał wspólną nieruchomość, gdyż obowiązek ten ciąży na każdym wedle udziału w prawie własności. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – tekst jednolity), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawczyni spełnia wyżej wymienione przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca mimo wykazywanych niskich dochodów ponosi wydatki znacznie przewyższające jej miesięczne dochody, i w styczniu w ogóle nie korzystała ze zgromadzonych środków finansowych. Dopiero po otrzymaniu wezwania o dodatkowe dokumenty nastąpiły wypłaty z rachunku bankowego. A żadne nadzwyczajne wydatki nie zostały wykazane. Stąd trudno uznać za prawdziwe twierdzenie skarżącej o braku środków na uiszczenie wpisu w sprawie skoro może sobie pozwolić na trzymanie środków w wysokości 1700 zł przez miesiąc czasu na rachunku bankowym. Przedstawione opłaty za dom są stosunkowo niewielkie i uiszczane na bieżąco. Nie potwierdza się także tutaj brak środków na bieżące utrzymanie. Przedstawione dokumenty nie pozwalają uznać, że skarżąca pozostaje w sytuacji uprawniającej do pozytywnego rozpoznania wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.