II SA/Gd 704/10
PostanowienieWSA w Gdańsku2010-10-13
Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może zostać zwolniony od kosztów sądowych na podstawie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych przysługuje osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wnioskodawca posiada oszczędności przekraczające wysokość kosztów sądowych, które zataił, co wskazuje, że jest w stanie ponieść koszty postępowania, dlatego odmówiono mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Wnioskodawca T. K., emeryt i inwalida o znacznym stopniu niepełnosprawności, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Wskazał na trudną sytuację zdrowotną swoją i żony oraz niskie dochody. Organ wezwał go do przedstawienia dokumentów potwierdzających sytuację majątkową. Skarżący przedłożył wyciągi bankowe wykazujące posiadanie lokat na łączną kwotę ponad 100 tys. zł, które zataił we wniosku o prawo pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówić T. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 6 lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odmówić T. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wnioskiem z dnia 6 września 2010r. T. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, iż jest emerytem, nie posiada innych źródeł dochodu. Jest inwalidą o znacznym stopniu niepełnosprawności, po zawale choruje na nadciśnienie i przerost gruczołu krokowego. Poza wysokimi wydatkami na leki ponosi koszty zabiegów rehabilitacyjnych w prywatnych gabinetach. Ponosi koszty dojazdów do lekarzy. Żona skarżącego jest inwalidką II grupy, cierpi na nadciśnienie i cukrzycę. Ma bardzo duże kłopoty z poruszaniem się. Również korzysta z rehabilitacji. Skarżący posiada mieszkanie o pow. 38,66 m2. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 2.436 zł, zaś jego żona w wysokości 1.288 zł.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy, referendarz, pismem z dnia 14 września 2010r., zobowiązał go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych, które uznał za niezbędne do ustalenia rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej wnioskodawcy. Pouczono także wnioskodawcę że niezastosowanie się do treści wezwania spowoduje rozpoznanie wniosku w oparciu o posiadane dokumenty i oświadczenia.
Skarżący przedłożył wyciągi z rachunku bankowego, z którego wynika, iż w dniu 2 sierpnia 2020r. zlikwidowana została lokata na kwotę 3.050,74 zł oraz lokata na kwotę 6 218,20 zł. Natomiast dniu 16 sierpnia 2010r. zlikwidowana została lokata na kwotę 99 167,93 zł. Na te kwoty założone zostały ponowne lokaty.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu).
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych jest instytucją stosowaną w przypadku osób charakteryzujących się ubóstwem, tj. całkowicie pozbawionych środków do życia ze względu na okoliczności życiowe. Kolejno podkreślenia wymaga, iż koszty sądowe zasługują na traktowanie na równi z innymi obciążeniami finansowymi – w tym z zobowiązaniami kredytowymi, a zwolnienie od obowiązku ich ponoszenia - w sytuacji, gdy są one dochodem budżetu państwa - stanowiłoby swoistą formę kredytowania podmiotów i naruszałoby zasadę równoważnego traktowania powinności finansowych. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. Skarżący posiada oszczędności na kwotę ponad 100 tys. zł, który to fakt zataił podczas wypełniania formularza PPF pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy. Referendarz wyraża przekonanie, iż skarżącego stać na poniesienie wszelkich kosztów które wynikną w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło