II SA/Gd 708/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych oraz sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 10 listopada 2017 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący G. W. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi w kwocie 500 zł oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów przedłożonych w dniu 6 grudnia 2017 r. na zarządzenie z dnia 16 listopada 2017 r. referendarz sądowy ustalił, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką oraz dwojgiem małoletnich dzieci (w wieku 8 i 11 lat). Skarżący jest właścicielem nieruchomości o powierzchni około 600 m2, na której posadowiony jest dom o powierzchni 125 m2 i wartości około 315.000 zł, którego budowę sfinansował kredytem bankowym, posiada także samochód osobowy marki Volkswagen Polo z 2007 r. Małżonka nie posiada innego majątku. Małżonkowie nie posiadają oszczędności – na dzień 4 i 5 grudnia 2017 r. salda ich rachunków bankowych były ujemne i wynosiły 389,81 zł oraz 48,52 zł. Małżonkowie osiągają dochody z wynagrodzenia za pracę. Z operacji dokonanych na rachunkach bankowych wynika, że w okresie od września do listopada 2016 r. średni miesięcznych dochód skarżącego z tego tytułu wyniósł 2.118,85 zł netto, zaś jego małżonki – 2.824,55 zł netto. Dodatkowo małżonka skarżącego otrzymuje świadczenie wychowawcze na dziecko w kwocie 500 zł miesięcznie. Małżonkowie dysponują zatem środkami pieniężnymi w kwocie około 5.444 zł. Na stałe udokumentowane wydatki, tj. opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie majątku oraz spłatę kredytu hipotecznego, małżonkowie przeznaczają średnio kwotę 1.875 zł miesięcznie a w sezonie grzewczym – 2.134 zł, przy czym znaczną część tych wydatków stanowi rata kredytu, która wynosi około 1.600 zł. Małżonkowie ponoszą także inne stałe opłaty, w tym związane z eksploatacją nieruchomości. I tak we wrześniu 2017 r. tytułem opłat za wodę we wrześniu 2017 r uiścili kwotę 196,68 zł, a w listopadzie 2017 r. – 164,68 zł. Ponoszą także opłaty za usługi telekomunikacyjne (internet, telewizję, telefon) i na ten cel z rachunku bankowego we wrześniu 2017 r. wydatkowali kwotę 211,12 zł, w październiku 2017 r. – 259,85 zł, w listopadzie 2017 r. – 50,99 zł, a w grudniu 2017 r. – 92,78 zł. Na marginesie referendarz sądowy wyjaśnia, że rozpoznając przedmiotowy wniosek nie wziął pod uwagę zadeklarowanego przez skarżącego wydatku na odpłatne koszty rehabilitacji, gdyż nie zostały nawet uprawdopodobnione. Skarżący nie przedłożył nie tylko dokumentów potwierdzających wysokość zadeklarowanych wydatków z tego tytułu w kwocie około 200 zł miesięcznie, ale również nie przedstawił dokumentacji medycznej, która pozwalałaby przyjąć, iż koszty te ponosi. W świetle dokonanych ustaleń okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części. Po uwzględnieniu udokumentowanych stałych koniecznych kosztów, tj. opłat związanych z eksploatacją domu w okresie grzewczym oraz spłatą kredytu, do dyspozycji skarżącego i jego czteroosobowej rodziny pozostaje kwota około 3.310 zł. W ocenie referendarza sądowego skarżący środki te w całości przeznacza na pozostałe niezbędne koszty utrzymania siebie i rodziny, w tym pozostałe opłaty za media, wyżywienie, zakup środków czystości, odzieży i obuwia itp. Taką ocenę potwierdza brak oszczędności na rachunkach małżonków. Dokonując oceny możliwości płatniczych skarżącego referendarz sądowy miał także na uwadze, że skarżący nie mógł zaoszczędzić środków na koszty postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż ich część (580 zł) przeznaczył na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru (adwokata), który reprezentował go w postępowaniu administracyjnym, co potwierdza historia operacji dokonanych na rachunkach bankowych, z których wyciągi przedstawiono. Z tych wszystkich względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.