II SA/Gd 71/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. i Z. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę. E. M. i Z. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 listopada 2015 r., nr [...]. Artykuł 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie więc do treści art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca postanowieniem skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto art. 220 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przy czym, stosownie do treści art. 220 § 3 tej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei, z art. 214 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegają jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 lutego 2016 r. skarżący wezwani zostali do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 102 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionej fotokopii – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu tym poinformowano skarżących, że nadesłanie 102 odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwalnia z tego obowiązku drugiego skarżącego. Jednocześnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II również z dnia 12 lutego 2016 r., skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu tym również pouczono skarżących, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek z nich zwalnia drugiego skarżącego z obowiązku jego uiszczenia. Przesyłki zawierające powyższe wezwania oraz odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pomimo ich dwukrotnego awizowania w dniach 23 lutego 2016 r. i 9 marca 2016 r. nie została przez skarżących odebrane. Stąd też, stosownie do art. 73 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, że doręczenie ich nastąpiło w dniu 8 marca 2016 r. tj. z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu złożenia pisma w placówce pocztowej (vide: karta 12 i 13). Wyjaśnić należy, że przewidziana w art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucja doręczenia zastępczego rodzi domniemanie prawne, że pismo zostało skutecznie doręczone jego adresatowi. Doręczenie zastępcze jest w pełni skuteczne i wywiera takie same skutki jak doręczenie właściwe pisma adresatowi. Takie doręczenie uznaje się za dokonane bez względu na to, czy adresat zapoznał się z awizowanym pismem, a także wtedy, gdy w rzeczywistości pisma nie odebrał (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II UZ 51/14, Lex nr 1573973). Tym samym termin do usunięcia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego upływał dla skarżących w dniu 15 marca 2016 r. Z akt sprawy wynika zaś, że w terminie tym skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi ani też nie uiścili wpisu sądowego (vide: notatka urzędowa sporządzona przez Oddział Finansowo – Budżetowy WSA w Gdańsku w dniu 8 kwietnia 2016 r. karta 15). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.