II SA/Gd 711/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Andrzej Przybielski Protokolant Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi B. D. na decyzję Wojewody z dnia 27 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oddala skargę. B. D., reprezentowany przez kuratora R. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 27 sierpnia 2007 r. Nr [...] – umarzającą postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2007 r. Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono J. B. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie łazienki przy ul. [...] - domagając się jej uchylenia. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym ustalonym przez organ: W dniu 7 maja 2007r J. B. wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę na wykonanie robót polegających na remoncie łazienki w mieszkaniu przy ul [...] przedkładając projekt budowlany i oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Prezydent Miasta decyzją z dnia 21 maja 2007 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. B. pozwolenia na budowę na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie łazienki w mieszkaniu przy ul [...] w S. Od powyższej decyzji w dniu 31 maja 2007r odwołała się R. G. działająca jako kurator B. D. zamieszkałego w mieszkaniu przy ul. [...]. Rozpatrując przedmiotową sprawę, Wojewoda wskazał, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego postępowanie organu I instancji nie budzi wątpliwości, co do jego poprawności. Wojewoda wskazał, iż zgodnie z dyspozycją art. 35 ust 1 ustawy dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz bada kompletność projektu budowlanego wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami, a uznając jednocześnie za spełniony wymóg oraz art. 32 ust 4 ustawy, zgodnie z regulacją art. 35 ust 4 tej ustawy właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda podał, iż budynek mieszkalny, w którym planowane są roboty remontowe łazienki w mieszkaniu przy ul [...], jest kamienicą zabytkową wpisaną do rejestru zabytków pod numerem [...] decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 15 grudnia 1989 r. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z przepisami wynikającymi z art. 39 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków wymaga, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, uzyskania pozwolenia na prowadzenie tych robót, wydanego przez właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Z akt sprawy wynika, że J. B. decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 20 kwietnia 2007 r. Nr [...] uzyskał zgodę na prowadzenie prac w zakresie wykonania remontu łazienki w lokalu mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w S. Ponieważ jest to mieszkanie służbowe, na wykonanie przedmiotowych robót uzyskał także zgodę Komendanta Miejskiego Policji w pismem z dnia 2 maja 2007 r. Nr [...] na przeprowadzenie remontu łazienki. J. B. spełnił wszystkie wymogi wynikające z obowiązujących przepisów Prawa budowlanego, czyli złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę, przedstawił uzgodniony projekt budowlany oraz dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zatem organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji pozwolenia na budowę. Wojewoda wskazał ponadto, iż zgodnie z treścią art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w I instancji służy stronie postępowania odwołanie tylko do jednej instancji. W dacie wydania zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2007r. B. D. nie został zakwalifikowany jako strona tego postępowania. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu Tym samym tytuł prawny do nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obejmuje prawo własności, prawo użytkowania wieczystego i trwały zarząd o którym mowa wart 43-50 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.). W wyniku analizy obowiązujących przepisów prawa o odwołaniu, organ odwoławczy stwierdził, że B. D. w imieniu, którego działa kurator R. G., nie przysługuje legitymacja prawna strony. Jednocześnie wyjaśnił stronie skarżącej, że poruszane w odwołaniu sprawy dotyczące istniejącej od wielu lat komunikacji w mieszkaniu niezgodnej z warunkami technicznymi i wymogami pożarowymi, nie dotyczą postępowania w sprawie pozwolenia na roboty budowlane polegające na wykonaniu remontu łazienki w mieszkaniu nr [...] wydanego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2007 r. mogą one zostać uregulowane w drodze odrębnego postępowania administracyjnego przeprowadzone przez właściwe organy nadzoru budowlanego. Organ podkreślił, iż decyzja Prezydenta Miasta z dnia 21 maja 2007 r. została wydana w zgodności z prawem i obligacją art. 35 ust 1 i 2 oraz art. 32 ust 4 ustawy Prawo budowlane, zgodnie, z którymi właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę jeśli spełnione są wszystkie przesłanki wynikające z cytowanych przepisów. Wojewoda uznał, iż odwołanie wniesione zostało przez podmiot nie posiadający statusu strony przedmiotowego postępowania czyni postępowanie odwoławcze bezprzedmiotowym i z tych też względów, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie odwoławcze. B. D., reprezentowany przez kuratora R. G., w uzasadnieniu skargi wskazał, iż nie uznanie go przez organy obu instancji za stronę postępowania jest błędne. Ponadto podniósł, iż istniejąca w przedmiotowym mieszkaniu komunikacja jest niezgodna z warunkami technicznymi i wymogami pożarowymi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości dotychczasową argumentację w sprawie. Skarżący, uzupełniając swoje stanowisko w sprawie, podał, iż jest właścicielem mieszkania nr [...] znajdującego się przy ul. [...] w S. i wskazał na akt notarialny z dnia 5 września 1997 r. Zdaniem skarżącego, decyzja organu I instancji jest bezprawna. Ponadto J. B. rozpoczął remont wiosną 2007 r. a łazienka została przebudowana w 1988 r. w związku z wykupem przez niego części mieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga należało oddalić. Artykuł 28 ust. 2 Prawa budowlanego wprowadził definicję strony w postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę. Definicja ta zawiera dwa elementy: wymienia podmioty, którym przysługuje ten przymiot i, obok inwestora, wskazuje na właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości pod warunkiem, że będące przedmiotem własności, użytkowania wieczystego lub zarządu nieruchomości znajdują się w "obszarze oddziaływania obiektu", którego dotyczy pozwolenie na budowę. O "oddziaływaniu" w świetle cytowanego wyżej przepisu można mówić wówczas, gdy projektowany obiekt (będący budową, rozbudową, bądź przebudową budynku) dotyka prawem chronionej sfery interesów osób wymienionych w w/w artykule, tj. właściciela, użytkownika wieczystego, zarządcy. Ma to miejsce na przykład wówczas, gdy obiekt budowlany realizowany jest przez inwestora z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, dotyczy to najczęściej warunków technicznych, a jednocześnie w sposób niedozwolony ogranicza właścicieli nieruchomości sąsiednich w korzystaniu z posiadanych nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, że inwestor nie realizował prac budowlanych, w efekcie których miał powstać "oddziaływujący" na nieruchomości sąsiednie obiekt budowlany, lecz spełniając wymagania przepisów szczególnych, które nakładają uzyskanie pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych (remont prowadzony w obiekcie zabytkowym) zamierzał wykonać prace remontowe w już istniejącej części posiadanego lokalu (w łazience). Wykonywanie w tym przypadku prac remontowych (polegających na wymianie glazury, umywalki itp.) może powodować pewne niedogodności dla zajmujących lokale sąsiednie (typu: stukanie, wiercenie itp.). Okoliczności te nie stanowią jednak "oddziaływania obiektu" i nie kwalifikują właścicieli czy lokatorów lokali w budynku do kręgu podmiotów, którym przysługuje przymiot strony postępowania w świetle powołanego na wstępie art. 28 ust. 2 ustawy. W konkluzji stwierdzić należy, że przyznanie przymiotu strony postępowania właścicielom lub lokatorom zajmującym lokale w tym samym budynku stanowiłoby nie znajdujące uzasadnienia prawnego ograniczenia możliwości remontowania posiadanego lokalu i byłoby nieuprawnioną ingerencją w zagwarantowaną ustawowo ochronę prawa własności realizującego roboty w zakresie korzystania z lokalu. Nadmienić należy, iż w rozpoznawanej sprawie ograniczeniem przewidzianym ustawowo jest wymóg uzyskania na wykonanie remontu zgody konserwatora zabytków i wymóg ten został spełniony. Z treści skargi a także ze stanowiska strony skarżącej prezentowanego na rozprawie sądowej w dniu 23 kwietnia 2008 wynika, że skarżąca w istocie zamierza obecnym postępowaniem zniweczyć, w jej ocenie, bezprawne działania J. B., w efekcie których w 1988 r., na skutek przebudowy przez w/w posiadanego lokalu, nastąpiło wydzielenie w nim łazienki. Jak trafnie zauważa organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarzuty skarżącej dotyczące "istniejącej od wielu lat komunikacji w mieszkaniu niezgodnej z warunkami technicznymi i wymogami pożarowymi, nie dotyczą postępowania w sprawie pozwolenia na roboty budowlane polegające na wykonaniu remontu łazienki w mieszkaniu numer 2A wydanego decyzją Prezydenta Miasta numer [...] z dnia 21 maja 2007 r.". Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.