II SA/Gd 713/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Asesor WSA Krzysztof Retyk Protokolant: Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. N.-N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lutego 2002 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. Decyzją z dnia 1 sierpnia 2000r. nr [...] Prezydent Miasta na podstawie art.39 ust. 1, art. 40 ust. 1 i 3 i art. 42 ustawy z dnia 07-07-1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139), art. 104 KPA oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miasta w dniu 04 lutego 1988r. (Dz. Urz. Województwa Gdańskiego z 1988r. nr 13, poz. 91) zmienioną Uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 28 kwietnia 1993r. (Dz. Urz. Województwa Gdańskiego z 1993r. nr 14, poz. 78) oraz Uchwalą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 1994r. (Dz. Urz. Województwa Gdańskiego z 1994r. nr 33, poz. 176), po rozpatrzeniu wniosku A Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 10 maja 2000r., w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla nadbudowy budynku biurowo-usługowego położonego w G. przy ul. [...], stanowiącej własność A Spółdzielni Mieszkaniowej w G. ustalił dla wnioskowanej inwestycji co następuje: 1. Rodzaj inwestycji : Nadbudowa budynku biurowo-usługowego o maksymalnie 2 kondygnacje na cele mieszkalno-biurowe z towarzyszącą infrastrukturą 2. Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu : a) wypis z obowiązującego planu miejscowego : - Oznaczenie terenu na planie: H8 MN MW - teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej z usługami - Ustalenia ogólne miejscowego planu zagospodarowania terenu do dzielnicy R. Struktura funkcjonalno przestrzenna wymaga planowego uporządkowania, likwidacji prowizorycznej zabudowy gospodarczej itp. Konieczne jest wyeksponowanie walorów krajobrazowych dzielnicy i ochrona zieleni, uzupełnienie infrastruktury technicznej w tym modernizacja i urządzenie ulic. b) warunki lokalizacji inwestycji : -usytuowanie budynku - budynek należy doprowadzić do zgodności z obowiązującymi warunkami technicznymi, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. Nr 15/99, poz. 140, § 2 pkt 2 ust. 1, § 12 i § 13); -należy uporządkować stan prawny nieruchomości związany z zabudową i użytkowaniem terenu należącego do Gminy Miasta G. -nadbudowę zaprojektować - od strony ulic [...], [...] i [...] nie przekraczając istniejącego obrysu budynku, od strony granicy zachodniej, sąsiadującej z działkami należącymi do osób prywatnych: nr [...] i [...] z istniejącą zabudową jednorodzinną, należy zachować przepisy § 12 i § 13 warunków technicznych (t.j. Dz. U. Nr 15/99, poz. 140); -dojazd na teren posesji - istniejący - od strony ul. [...], w uzgodnieniu z Dróg i Komunikacji -miejsca postojowe - ilość oraz lokalizację - należy zaprojektować na podstawie uzgodnienia z Wydziałem Dróg i Komunikacji. c) uwarunkowania dla projektowanej nadbudowy : -Budynek i związane z nim urządzenia należy projektować w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy (art. 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994 Prawo budowlane) również w zakresie rozwiązań materiałowych, kolorystyki i detalu architektonicznego. Do projektu należy dołączyć rysunek (zdjęcie lub symulację komputerową) sylwety pierzei ulicy [...] obejmujący nadbudowany budynek oraz co najmniej po dwie elewacje z każdej strony projektowanego obiektu (art. 34 ust. 2 ustawy j.w.) -Przed złożeniem projektu budowlanego należy wykonać i uzgodnić w Wydziale Architektoniczno-Budowlanym koncepcję projektu nadbudowy na bazie koncepcji planu zagospodarowania, uzgodnionego w wydziale Dróg i Komunikacji. -Rozwiązania konstrukcyjne - projekt należy poprzedzić orzeczeniem technicznym, opracowanym przez uprawnionego konstruktora, na temat możliwości i sposobu wykonania zamierzonej nadbudowy na istniejącym budynku. - Projekt fundamentów należy wykonać na podstawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (rozporządzenie MSWiA z dnia 24 września 1998 r. Dz. U. 1998 nr 126, poz. 839). -Rozwiązania architektoniczno-budowlane - na podstawie rozporządzenia MGPiB w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. 1999 nr 15, poz. 140). d) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich : Projekt budowlany powinien zapewnić ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Projektowaną nadbudowę należy projektować z uwzględnieniem zapewnienia właściwych warunków nasłonecznienia istniejących budynków sąsiadujących, zgodnie z § 12 i § 13 wskazanego rozporządzenia MGPiB w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - do projektu należy dołączyć wykres linijki słońca. Miejsca postojowe dla mieszkańców i użytkowników obiektu - należy zlokalizować w sposób nie powodujący uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich posesji, stosując zieleń izolacyjną, zgodnie z § 18 i § 19 ust. 1. warunków technicznych j. w. w uzgodnieniu z Wydziałem Dróg i Komunikacji. e) warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej w przypadku konieczności przeprojektowania przyłączy: Przyłącza instalacyjne oraz odprowadzenie wód opadowych należy projektować na bazie warunków technicznych uzyskanych od gestorów poszczególnych sieci - gospodarka wodno - ściekowa - w uzgodnieniu z PWiK i Wydz. Gospodarki Komunalnej dla kanalizacji deszczowej ; - gospodarka energetyczna - przyłącze na warunkach ENERGI instalacja gazowa na warunkach POZG - w projekcie należy określić sposób ogrzewania budynku i uzgodnić z odpowiednim gestorem czynnika grzewczego f) wymagane uzgodnienia : -z Wydziałem Dróg i Komunikacji w zakresie bilansu miejsc postojowych i ich lokalizacji, lokalizacji projektowanych przyłączy, dojazdu na plac budowy; -rzeczoznawcą ds. ochrony p.póz; -rzeczoznawcą ds.bhp i ergonomii; -PTIS; -z gestorami uzbrojenia nad i podziemnego znajdującego się w rejonie inwestycji; -z Marynarką Wojenną w zakresie łączności, jeżeli kabel taki znajduje się w rejonie inwestycji; -z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji; -z Wydziałem Ochrony Środowiska tut. Urzędu w wypadku konieczności przeprowadzenia wycinki drzew i krzewów. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli: S. S., A. N.-N., A. B., D. M., A. K., K. B. wnosząc szereg zastrzeżeń co do możliwości zrealizowania planowanej inwestycji. S. S. i A. N.-N. podniosły, iż wysokość proponowanego budynku naruszać będzie proporcje zabudowy, w tym planu zagospodarowania przestrzennego w okolicy domów jednorodzinnych. Projektowany budynek będzie zaciemniał sąsiednie budynki jednorodzinne, szczególnie okna na parterze. Nie ma również możliwości zapewnienia właściwej ilości miejsc parkingowych przy ograniczonej powierzchniowo i bardzo zwięzłej okolicznej zabudowie jednorodzinnej. Natomiast A. B., D. M., A. K. wskazali, iż decyzja nie uwzględnia złożonych przez nich w trakcie postępowania zastrzeżeń. Skarżący nie wyrazili zgody na rozbudowę istniejącego budynku, twierdząc, iż nadbudowa zmieni radykalnie formę architektoktoniczno-urbanistyczną istniejącego krajobrazu, co spowoduje klaustrofobiczne zagęszczenie kubatur. Inwestycja spowoduje również obniżenie wartości przyległych posesji prywatnych i całkowicie zasłoni wschodnią część budynku przy ul. [...] w efekcie czego wnętrza tego budynku zostaną pozbawione światła słonecznego. Nadbudowa zablokuje również widok na morze. Zaskarżoną decyzją z dnia 12 lutego 2002r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu administracji pierwszej instancji. W uzasadnieniu SKO powołując się na art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym wskazało, że w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny. Według organu odwoławczego zgodnie z aktualnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego teren wnioskowanej inwestycji położony jest w strefie oznaczonej symbolem H8 MN MW, obejmującej teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej z usługami. Wskazany zapis planu dopuszcza między innymi zabudowę wielorodzinną oraz usługi. W tej sytuacji planowana przez inwestora nadbudowa budynku biurowo-usługowego o 2 kondygnacjach z towarzyszącą infrastrukturą jest zgodna z tym planem, ponieważ realizuje jego funkcje mieszkaniowe i usługowe. W takim przypadku, zgodnie z art.43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W decyzji organu pierwszej instancji przeważają elementy informacyjne i wytycza ona podstawowe warunki ukształtowania projektowanej inwestycji w sposób wiążący dla projektanta obiektu budowlanego oraz organu wydającego pozwolenie na budowę. Odnosząc się do zarzutów skarżących dotyczących odległości inwestycji od granic sąsiednich działek, zapewnienia miejsc parkingowych i zacienienia pobliskich domów jednorodzinnych Kolegium wyjaśniło, iż zarzuty te są przedwczesne albowiem szczegółowe kwestie związane z uciążliwością inwestycji dla użytkowników sąsiednich nieruchomości nie mają bezpośredniego związku z toczącym się postępowaniem i będą przedmiotem rozważania na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji wskazał, iż treść zastrzeżeń zgłoszonych przez strony została uwzględniona w pkt 2 c i d decyzji. Zawarte w decyzji warunki dla inwestora, świadczą o tym, iż organ I instancji szczegółowo rozważył zarzuty skarżących i w ramach posiadanych kompetencji w przedmiotowym postępowaniu uwzględnił ich interes w zaskarżonej decyzji. Podniesiony przez skarżących zarzut obniżenia wartości fiskalnej przyległych posesji prywatnych nie ma znaczenia w sprawie. Każdy ma prawo do zagospodarowania terenu do którego posiada tytuł prawny i w sytuacji gdy zagospodarowanie to jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, ewentualne obniżenie wartości nieruchomości sąsiednich nie może stanowić podstawy do ograniczania praw inwestora. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. N.- N., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu wskazała, że organy administracyjne nie uwzględniły w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego działki nr [...], która to działka jest jej własnością, w związku z powyższym naruszyły przepisy art. 7 i 77 kpa. W piśmie procesowym złożonym w dniu 4 kwietnia 2005r. skarżąca dodatkowo podniosła, że wobec przeznaczenia przez Gminę do sprzedaży bezprzetargowej działki nr [...] k.m. 60, planowana inwestycja może również naruszać interes nowych właścicieli. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że nie wymienienie w decyzji działki skarżącej wcale nie oznacza, iż organ I instancji przyjmował, że jest ona własnością A Spółdzielni Mieszkaniowej, tym bardziej, że w opisie zbiorczym wyraźnie wskazane jest, iż właścicielem tej działki jest A. N.-N. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W ocenie Sądu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, w świetle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydania decyzji. W ocenie Sądu, stanowisko organu administracyjnego jest w pełni uzasadnione. Orzekające w sprawie organy w sposób prawidłowy zastosowały i zinterpretowały powołane w podstawie prawnej decyzji przepisy prawa materialnego oraz kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 39 ust. 1 obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1999r., Nr 15, poz. 139, z późn. zm.), zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu, odbudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, Z kolei zgodnie z art. 40 ust. 1 powołanej wyżej ustawy w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu orzeka się w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku zmiany planu, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 1, na podstawie przepisów szczególnych. Stosownie do art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wszczyna się na wniosek zainteresowanego, po skompletowaniu odpowiedniej dokumentacji. W rozpoznawanej sprawie wniosek taki został złożony przez inwestora w dniu 28 kwietnia 2000r., do wniosku dołączony został między innymi zbiorczy wykaz właścicieli działek sąsiadujących (vide: wniosek k. 48-51 akt administracyjnych I instancji). W myśl art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu, z zastrzeżeniem art. art. 2 ust. 2. Tym samym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest w istocie poświadczeniem przez organ możliwości realizacji inwestycji w miejscu wskazanym przez inwestora poprzez konkretyzację ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dacie wydania decyzji na terenie objęty zamierzeniem inwestycyjnym obowiązywały ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta nr [...] z dnia 4 lutego 1988r. (Dz. Urz. Woj. Gd. z 1988r. Nr 13, poz. 91), zmienioną uchwałą nr [...] Rady Miasta z dnia 28 kwietnia 1993r. (Dz. Urz. Woj. Gd. z 1993 r. Nr 14, poz. 78) oraz uchwalą nr [...] Rady Miasta z dnia 30 listopada 1994r. (Dz. Urz. Woj. Gd. z 1994r. nr 33, poz. 176). Działka inwestora znajduje się bezspornie w jednostce planistycznej o symbolu "H8 MN, MW", opisanej jako "teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej z usługami" (vide: potwierdzony za zgodność z oryginałem wypis i wyrys planu k. 65-68 akt administracyjnych I instancji). Tym samym prawidłowe jest ustalenie organów administracji co do tego, że zamierzenie jest zgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, albowiem cel mieszkalno - usługowy planowanej nadbudowy mieści się w cytowanym opisie. Zważyć również należy, że postanowienia planu w odniesieniu do wskazanej wyżej jednostki planistycznej nie zawierają ograniczeń co do wysokości zabudowy na przedmiotowym terenie. Decyzja o zagospodarowaniu przestrzennym określa rodzaj inwestycji, warunki wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru plan został uchwalony, warunki zabudowy i zagospodarowania wynikające z przepisów szczególnych, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, a także okres ważności (art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym). W odniesieniu do zarzutów skarżącej odnośnie wysokości nadbudowy, a w konsekwencji zacieniania sąsiednich domów jednorodzinnych, naruszania proporcji zabudowy oraz odległości inwestycji od granic sąsiednich działek wskazać należy, iż są one na tym etapie postępowania przedwczesne, a ochrona tak pojętego interesu osoby trzeciej znajdzie konkretyzację w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego oraz wydania inwestorowi pozwolenia na budowę, toczącym się na podstawie przepisów prawa budowlanego. Zaskarżona decyzja stanowi dopiero pierwszy etap szeroko rozumianego procesu inwestycyjnego i poprzedza wydanie pozwolenia na budowę. Ochrona interesów osób trzecich na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być zapewniona w takim zakresie, w jakim domaga się tego skarżąca. Organy administracyjne w tym postępowaniu nie mogą przejąć kompetencji organu zatwierdzającego projekt budowlany i wydającego pozwolenie na budowę, co do dokonania oceny, czy projektowana zabudowa z uwagi na swoje usytuowanie i parametry nie narusza przepisów prawa budowlanego, a w konsekwencji czy nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126, z późn. zm.), w brzmieniu z daty podjęcia zaskarżonej decyzji. Należy zwrócić uwagę, że przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest konieczne przedstawienie projektu budowlanego, ani uzgodnień innych organów w tym dotyczących charakterystyki parametrów technicznych inwestycji. Dopiero na etapie wydawania pozwolenia na budowę inwestor będzie obowiązany przedstawić projekt budowlany określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego oraz jego usytuowanie. Projekt ten będzie podlegał kontroli organu architektoniczno – budowlanego wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę. Ten właśnie organ bada bowiem konkretne rozwiązania architektoniczne i konstrukcyjne zawarte w przedłożonym projekcie budowlanym z punktu widzenia ich zgodności z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Jeśli chodzi o zarzut nieuwzględnienia działki skarżącej w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zauważyć należy, że nie jest wymagane wymienianie w tej decyzji działek sąsiadujących z nieruchomością objętą zamierzeniem. Wymóg taki nie wynika z przepisów prawa, w szczególności zaś z cytowanego art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, w którym enumeratywnie wymienia się elementy przedmiotowej decyzji. Organ nie naruszył zatem prawa nie wymieniając w decyzji o warunkach zabudowy działki nr [...] stanowiącej własność skarżącej, zbędne było natomiast zamieszczenie w punkcie 2 b decyzji Prezydenta Miasta innych działek. Kwestia własności nieruchomości sąsiadujących z zamierzeniem nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, tym bardziej, że w aktach administracyjnych znajduje się opis zbiorczy sąsiadujących działek, w którym to widnieje A. N.-N. jako właścicielka działki [...]. Podkreślić należy nadto, że skarżąca niespornie brała udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jako właścicielka nieruchomości sąsiedniej. Zwrócić należy również uwagę na zapis art. 42 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, który nakazuje w decyzji o warunkach zabudowy określić wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, rozumiany jako interes w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Również w tym kontekście jako zgodną z prawem uznać należy zaskarżoną decyzję, ponieważ wymagania te zostały wymienione w decyzji organu pierwszej instancji, w cytowanych wyżej punktach 2b i 2d. Między innymi w pkt 2b w zakresie usytuowania budynku określono, iż należy je doprowadzić do zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 140, z późn. zm.), a w szczególności z § 12 i 13, które określają usytuowanie budynku na działce budowlanej stosownie do linii i gabarytów zabudowy oraz granic działek i zabudowy na działkach sąsiednich, Z kolei w pkt 2c wskazano, iż budynek i związane z nim urządzenia należy projektować w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy, również w zakresie rozwiązań materiałowych, kolorystyki i detalu architektonicznego. Natomiast w pkt 2d organ wskazał, iż projekt budowlany powinien zapewnić ochronę interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 2 prawa budowlanego. W szczególności projektowaną nadbudowę należy projektować z uwzględnieniem zapewnienia warunków nasłonecznienia istniejących budynków sąsiednich, a do projektu należy dołączyć wykres linijki słońca, miejsca postojowe zaś należy zlokalizować w sposób nie powodujący uciążliwości dla mieszkańców sąsiednich posesji, stosując zieleń izolacyjną zgodnie z § 18 i § 19 ww. rozporządzenia. Zawarty w decyzji z dnia 1 sierpnia 2000r. szereg warunków, które zostaną skonkretyzowane na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego, wiążą zarówno inwestora jak organ wydający pozwolenie na budowę. Tym samym dopiero na etapie pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego te zarzuty skarżącej, które mieszczą się w pojęciu uzasadnionego interesu osób trzecich chronionego prawem budowlanym będą mogły zostać szczegółowo rozważone. Skarga nie zasługiwała zatem na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.