II SA/Gd 717/01
WyrokWSA w Gdańsku2004-02-12
Skład orzekający: Marek Gorski, Alina Dominiak, Arkadiusz Despot-Mładanowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest zasadne, jeśli zostało wydane po wydaniu postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a skarżąca podnosi zarzuty naruszenia przepisów o czynnym udziale w postępowaniu?Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ najpierw rozpoznało wniosek o przywrócenie terminu, odmawiając jego przywrócenia, a dopiero potem stwierdziło uchybienie terminu. Kolejność rozstrzygnięć, a nie kolejność doręczeń, decyduje o prawidłowości postępowania. Zgromadzony materiał dowodowy przeczy zarzutom o braku zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 4 stycznia 2001 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez B. Ś. od decyzji Prezydenta Miasta o wymeldowaniu. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi, który nie wniósł odwołania. B. Ś. wniosła odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, który został odrzucony. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów kpa, w tym brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu oraz nieprawidłową kolejność doręczeń postanowień.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Marek Gorski Sędziowie WSA: Alina Dominiak (spr.) Arkadiusz Despot-Mładanowicz Protokolant: Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 stycznia 2001r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 4.01.2001 r. nr [...], powołując się na art. 134, art. 129 § 2 i art. 58 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez B. Ś. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 15 września 2000 r. w sprawie wymeldowania z pobytu stałego.
W uzasadnieniu wskazano, że w myśl art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie postępowania. Decyzja w sprawie została doręczona nie stronie, lecz ustanowionemu pełnomocnikowi, który w ustawowym terminie nie wniósł odwołania. Decyzja stała się ostateczna. B. Ś. wniosła w dniu 30.11.2000 r. odwołanie wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Kolegium postanowieniem z dnia 4.01.2001 r. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uznając, ze brak jest ku temu przesłanek, wobec czego Kolegium postanowiło jak w osnowie.
Skargę na powyższe postanowienie wniosła B. Ś. wnosząc o jego uchylenie.
Wskazała, że odpis postanowienia doręczono jej w dniu 7.02.2001 r. , a w dniu 14.02.2001 r. doręczono jej odpis postanowienia z dnia 4.01.2001 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...], którym odmówiono jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Stwierdziła, że zaskarżone postanowienie rażąco narusza przepisy art. 134, 129§2 , 58 kpa. Wskazała, że jeżeli w aktach drugiej instancji znajduje się odwołanie wniesione po terminie oraz odwołanie dołączone do wniosku o przywrócenie terminu, wówczas organ drugiej instancji musi najpierw wydać postanowienie w sprawie przywrócenia terminu i dopiero gdy zapadnie ostateczne postanowienie o odmowie przywrócenia terminu - organ może postanowić o uznaniu odwołania za wniesione z naruszeniem obowiązującego terminu, a postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania zostało" wprowadzone do obrotu prawnego w dniu 7.02.2001r., czyli wcześniej niż postanowienie Kolegium odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta. To uchybienie stanowi rażące naruszenie prawa. Stwierdziła też, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, 77, 124, 125§ 3, 107§ 3 w zw. z art. 126 kpa, bowiem stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy skarżący przekroczył termin określony w art. 129§2 kpa, w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza przepisy art. 7 i 77 kpa. Zarzuciła, że w prowadzonym postępowaniu przez organ I instancji został naruszony art. 10 kpa - zasada zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, bowiem dopiero w dniu 23.11.2000 r. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji Prezydenta Miasta. Stwierdziła, że decyzja o jej wymeldowaniu zapadła w czasie jej krótkotrwałego wyjazdu za granicę - bez zamiaru zmiany miejsca stałego zamieszkania, a organ administracji prowadzący postępowanie o wymeldowanie osoby z miejsca pobytu stałego ma obowiązek ustalić miejsce pobytu tej osoby i umożliwić wzięcie udziału jako stronie. Podniosła, ze Kolegium nie podjęło działań, by zapewnić jej czynny udział w postępowaniu, a organ I instancji nie zawiadomił jej o wszczęciu postępowania, nie doręczył decyzji o wymeldowaniu, nie poczynił ustaleń co do miejsca jej pobytu, nie zawiadomił o ustanowieniu przez Sąd kuratora.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podając, że oba wskazane przez skarżącą postanowienia wydane zostały tego samego dnia i tego samego dnia wysłane, a Kolegium nie ma wpływu na termin doręczania przez pocztę wydanych przez siebie orzeczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest bezzasadna.
Przepis art. 129 § 2 kpa stanowi, że odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Przepis art. 58 kpa stanowi natomiast, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
B. Ś. złożyła w dniu 30.11.2000 r. odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 15 września 2000 r. w sprawie wymeldowania z pobytu stałego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Decyzja o wymeldowaniu skarżącej z dnia 15.09.2000 r. została doręczona w tym samym dniu kuratorowi - przedstawicielowi dla osoby nieobecnej - ustanowionemu na wniosek złożony na podstawie art. 34 ust. 1 kpa - przez Sąd na podstawie art. 184 1 k.r. i op. Od decyzji tej przedstawiciel nie wniósł odwołania.
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu został rozpoznany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ostatecznym postanowieniem z dnia 4.01.2001 r. nr [...], którym odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Skargę na powyższe postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wyrokiem z dnia 12 lutego 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Gd. 718/01.
Skoro wniosek o przywrócenie terminu został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze oddalony ostatecznym postanowieniem, zasadnie Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Chybione są twierdzenia skarżącej dotyczące rażącego naruszenia przepisów postępowania wywiedzione z kolejności doręczenia jej wydanych przez organy administracji postanowień, gdyż o prawidłowości postępowania świadczy nie kolejność doręczeń postanowień czy decyzji, lecz kolejność rozstrzygnięć. W sprawie sk8rżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze najpierw rozpoh1ało jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, odmawiając przywrócenia tego terminu, a dopiero później - stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Wskazać też należy, że zgromadzony w aktach postępowania administracyjnego materiał przeczy zarzutom skarżącej podniesionym w skardze, że nie zapewniono jej czynnego udziału w postępowaniu.
Wobec powyższego Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa i oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art.. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło