II SA/Gd 718/07

PostanowienieWSA w Gdańsku2007-12-17

Skład orzekający: Dorota Jadwiszczok

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie umorzenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego może zostać wstrzymane w wykonaniu na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie umorzenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego ma charakter procesowy i nie rodzi praw ani nie nakłada obowiązków na stronę. W związku z tym nie podlega ono wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, a co za tym idzie, nie można wstrzymać jego wykonania. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Stan faktyczny
Skarżąca B. B. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 czerwca 2007 r., które utrzymało w mocy postanowienie odmawiające umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując, że jego wykonanie wyrządziłoby jej znaczną szkodę i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Opisanym wyżej postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w z dnia 11 maja 2007 r. odmawiające umorzenia grzywny nałożonej na B. B. postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2007 r. w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję letniskową i gospodarczą, wzniesionego bez pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] w K.B., gmina K. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosła pani B. B. W uzasadnieniu skargi skarżąca między innymi zażądała wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia wyjaśniając, że jego wykonanie wyrządziłoby jej znaczną szkodę oraz spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) po przekazaniu sądowi skargi sąd ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalności nie mają rozstrzygnięcia odmowne (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w sprawie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Podkreślić należy, iż postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego dotyczy tylko kwestii procesowej rozstrzyganej w toku postępowania i nie rodzi żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków na skarżącą (por. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2005 r., II OZ 346/05). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło