II SA/Gd 724/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędziowie Sędzia WSA Tamara Dziełakowska, Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. S. i A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości oddala skargę. Burmistrz Miasta 8 listopada 2011 r. wszczął postępowanie w sprawie podziału geodezyjnego nieruchomości stanowiącej działki nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,5188 ha, w celu wydzielenia niezbędnych gruntów na poszerzenie drogi miejskiej - ulicy Ż. w C.. Wstępny projekt podziału nieruchomości został oceniony jako zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z 17 sierpnia 2009 r., polegającej na budowie ulicy Ż. w C. i pozytywnie zaopiniowany postanowieniem Burmistrza Miasta z 29 listopada 2011 r.. SKO postanowieniem z 3 września 2012 r. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z 29 listopada 2011 r.. Prawomocnym wyrokiem z 16 stycznia 2013 r., sygn. akt. II SA/Gd 617/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na powyższe postanowienie. Pismem z 22 kwietnia 2013 r. Burmistrz Miasta powiadomił strony, że zostanie wydana decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości. W odpowiedzi M. i A. S. poinformowali, że nie wyrażają zgody na podział do czasu uregulowania zaległych należności z tytułu scalania i wykupu gruntów. Decyzją z dnia 22 maja 2013 r. Burmistrz Miasta zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w C. - działek nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,5188 ha, zapisanych w KW [...] Sądu Rejonowego w C., będących własnością M. S. w 1/4 części oraz M. i A. S. w 3/4 części, w ten sposób, że wyniku podziału powstały nowo utworzone działki o numerach: [...] o pow. 0,9340 ha, [...] o pow. 0,0291 ha, [...] o pow. 0,5417 ha i [...] o pow. 0,0140 ha. Działki nr [...] i [...] przeznaczone zostały pod drogę publiczną. W przekonaniu organu roszczenia finansowe małżonków S. nie miały wpływu na podział geodezyjny przedmiotowych nieruchomości. Opracowany przez uprawnionego geodetę J. Z. projekt podziału odpowiadał wymogom formalnym i uwzględniał wskazania zawarte w postanowieniu opiniującym podział. Zatwierdzenie podziału nieruchomości dokonane zostało na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651), w celu wydzielenia działek nr [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,0431 ha, do wykupu na poszerzenie drogi publicznej. Wskutek rozpoznania odwołania małżonków S. SKO decyzją z 3 lipca 2013 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie Burmistrza zatwierdzające podział nieruchomości. Skargę na powyższą decyzję wnieśli M. i A. S. wskazując, że nie wyrażają zgody na dokonanie podziału, gdyż do chwili obecnej Gmina nie zapłaciła za zniszczoną w 1994 r. plantację truskawek. Sporządzona wycena plantacji została dokonana wadliwie, a brak uregulowania należności z tego tytułu stanowi, zdaniem skarżących, przeszkodę do zatwierdzenia podziału. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając w świetle przedstawionych wyżej kryteriów zaskarżoną decyzję Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w sposób, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza, którą zatwierdzono projekt podziału nieruchomości z wydzieleniem działek pod drogę publiczną. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 94 ust. 1 pkt 2, art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651), dalej u.g.n.. Stosownie do treści art. 93 ust. 1 podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94 u.g.n.. W przedmiotowej sprawie postępowanie dotyczyło podziału nieruchomości, dla której nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 94 ust. 1 pkt 2 u.g.n. w przypadku braku planu miejscowego, jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia takiego planu, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. 2012. 647) przez decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w przypadku lokalizacji inwestycji celu publicznego - rozumie się decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Akt ten stanowi zatem decyzję, o której mowa w art. 94 ust. 1 pkt 2 u.g.n., zatem kontrola projektu podziału nieruchomości winna odnosić się warunków tej decyzji. W niniejszej sprawie kontrolowane rozstrzygnięcie poprzedzone zostało prawomocnym postanowieniem Burmistrza z 29 listopada 2011 r., opiniującym pozytywnie projekt podziału przedmiotowej nieruchomości. Z porównania załączników graficznych decyzji z dnia 17 sierpnia 2009 r. oraz postanowienia organu I instancji wynika jednoznacznie, że linie rozgraniczające teren inwestycji pokrywają się z liniami podziału nieruchomości uwidocznionymi w projekcie podziału nieruchomości. Oznacza to zgodność projektu podziału z warunkami ustalonymi w decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a tym samym spełnienie warunków z art. 94 ust.1 pkt 2 u.g.n.. Należy zauważyć, że postanowienie podejmowane w trybie art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n., opiniujące projekt podziału nieruchomości, jest częścią postępowania administracyjnego o zatwierdzenie podziału nieruchomości. Pogląd ten pozostaje w zgodzie z wykładnią zawartą w uchwale składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt OPK 1/99 (ONSA z 1999 r., nr 3, poz. 84), w której wywiedziono, że "postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.), jest wydawane w toku postępowania administracyjnego w sprawie o podział nieruchomości (...)". Skoro zatem postępowanie o zatwierdzenie podziału nieruchomości jest etapem postępowania podziałowego należy podkreślić, że organ zatwierdzający podział nieruchomości jest związany opinią o podziale. Opinia odnosi się do proponowanego podziału nieruchomości, który nie musi spełniać warunków wymaganych dla dokumentów geodezyjnych. Dopiero gdy istnieje zgodność proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego lub warunkami zabudowy, racjonalne jest poniesienie kosztów sporządzenia projektu podziału w formie odpowiednich dokumentów geodezyjnych. W rozpoznawanej sprawie organy administracji przeprowadzając postępowanie podziałowe przedmiotowej nieruchomości powołały się na ustalenia obowiązującej decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego zarówno co do przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu przyjmując zasadnie, że przedstawiony projekt podziału realizuje przeznaczenie działek na budowę drogi publicznej. Co do zasady, z przepisów u.g.n. wynika, że o zamiarze i sposobie podziału nieruchomości decyduje jej właściciel (por. art. 97 ust. 1). Natomiast uprawnienia właściciela w tym zakresie mogą być ograniczone wówczas, gdy podział nieruchomości może być dokonany z urzędu (art. 97 ust. 3 u.g.n.). Według art. 97 ust. 3 u.g.n. podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych a nieruchomość stanowi własność gminy i nie została oddana w użytkowanie wieczyste. Dopuszczalność podziału z urzędu w kontrolowanej sprawie wynika z prawidłowych ustaleń i oceny dokonanej przez Kolegium co do okoliczności, że określony cel podziału – budowa drogi publicznej - stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 1 u.g.n.. Według tego przepisu celem publicznym jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji. Zarzuty skarżących związane są wyłącznie z wysokością odszkodowania zapłaconego przez Gminę za część wywłaszczonej działki nr [...], na której skarżący prowadzili plantacje truskawek. Podkreślić należy, że tutejszy Sąd prawomocnym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 287/06, oddalił skargę na decyzję Wojewody z 8 marca 2006 r. w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania na rzecz M. S. i A. S. za uprawę truskawek znajdującą się na nieruchomości oznaczonej poprzednio nr [...], przejętej pod drogi miejskie w ramach skoncentrowanego budownictwa jednorodzinnego w C. przy ulicy A. Tym samym sprawa ta została zakończona, natomiast brak akceptacji ze strony skarżących wysokości odszkodowania nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawę. Podnieść także należy, że w postępowaniu dotyczącym podziału nieruchomości nie są przesądzone kwestie własności gruntu, aczkolwiek skutkiem przeznaczenia danego terenu na cele publiczne w sytuacji realizacji tego celu jest wywłaszczenie. Niemniej trzeba zaznaczyć, że ustawodawca przewidział ochronę tych osób, których interes prawny zostanie naruszony poprzez możliwość żądania odszkodowania, wykupienia nieruchomości lub jej zamiany na inną. Jednak kwestia ta będzie rozstrzygana odrębnie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niezasadną oddalił.