II SA/Gd 729/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł skarżąca M. W. wnioskiem z dnia 23 lutego 2016 r., złożonym na formularzu PPF, zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Do wniosku skarżąca dołączyła kopie faktury na gaz za okres jednego miesiąca na kwotę 1643,29 zł, fakturę za wodę i ścieki na kwotę 61,43 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Podkreślić przy tym należy, że rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w powołanym przepisie. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Jedynym instrumentem służącym weryfikacji oświadczeń wnioskodawcy i tym samym umożliwiającym prawidłową ocenę jego kondycji finansowej jest unormowanie zawarte w art. 255 p.p.s.a., zgodnie z którym odpowiednich informacji czy też dokumentów musi dostarczyć sam wnioskodawca. Przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy brak jest bowiem możliwości poszukiwania z urzędu faktów przemawiających na korzyść ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy, dokonywana jest jedynie ocena w świetle art. 246 § 1 p.p.s.a. tych okoliczności, które wskazała strona. W konsekwencji bierność wnioskodawcy skutkuje niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości dotyczących jego rzeczywistych możliwości płatniczych i traktować ją należy jako niewykazanie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o której mowa w art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), skarżąca podała, że posiada mieszkanie o powierzchni 31,7 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 7,51 ha, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, źródłem jej utrzymania jest gospodarstwo rolne, z którego nie osiąga dochodów, na zaspokojenie swoich podstawowych potrzeb bytowych (w tym na uiszczenie opłat za media) zaciąga pożyczki od osób prywatnych, przeciwko skarżącej prowadzone są postępowania sądowe oraz egzekucyjne o spłatę zadłużenia, które posiada wobec kilku instytucji. Skarżąca wskazała, że oczekuje na udostępnienie dokumentacji potwierdzającej okoliczność posiadanego przez nią zadłużenia oraz prowadzonych przeciwko niej postępowań. Referendarz sądowy uznał oświadczenie skarżącej za niewystarczające do dokonania oceny jej możliwości płatniczych i zarządzeniem z 7 marca 2016 r., wydanym na podstawie art. 255 p.p.s.a., wezwał skarżącą do przedłożenia w terminie 14 dni: 1/ wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych (rachunków związanych z prowadzoną działalnością rolniczą i osobistych, w tym o numerach: 76 1090 2763 0000 0001 0844 5640, 21 1140 2004 0000 3102 4668 7232 oraz 15 1140 2004 0000 3102 4668 7243, rachunków lokat oraz kont i lokat dewizowych), maklerskich i innych, na których gromadzone są środki pieniężne, obrazujących historię i salda tych rachunków w okresie od 1 października 2015 r.; w przypadku, gdy skarżąca zlikwidowała ww. konta - przedłożenia dowodów potwierdzających ich zamknięcie; 2/ oświadczenia, czy skarżąca złożyła wniosek o przyznanie płatności na 2015 r.; jeśli tak - oświadczenia, czy został on rozpoznany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a w razie wydania stosownej decyzji przedłożenia jej odpisu; 3/ oświadczenia, czy skarżąca nadal prowadzi działalność w zakresie homeopatii klasycznej i rehabilitacji pod nazwą [...] w miejscu swojego zamieszkania; jeżeli tak - przedłożenia dokumentów obrazujących wysokość dochodów osiągniętych z tego tytułu w okresie od 1 października 2015 r.; w przeciwnym wypadku - dowodu potwierdzającego zaprzestanie jej wykonywania; 4/ w związku z zadeklarowanym brakiem dochodów i zasobów finansowych - oświadczenia, czy skarżąca w okresie ostatnich sześciu miesięcy ubiegała się lub korzystała ze świadczeń pomocy społecznej; jeżeli tak -przedłożenia dowodów, z których wynikałby rodzaj, wysokość oraz okres na jaki pomoc została przyznana (decyzji z pomocy społecznej); 5/ oświadczenia w przedmiocie wysokości pożyczek udzielonych skarżącej przez osoby prywatne na pokrycie kosztów jej utrzymania wraz z dokumentami obrazującymi wysokość zadłużenia z tego tytułu (odpisów zawartych umów pożyczek, oświadczeń pożyczkodawców o wysokości pożyczek oraz aktualnym zadłużeniu skarżącej, deklaracji PCC); 6/ dokumentów obrazujących aktualny stan zadłużenia skarżącej wobec Skarbu Państwa, instytucji finansowych i innych podmiotów wraz z dowodami potwierdzającymi egzekucję prowadzoną z jej majątku. Wyjaśniono także skarżącej, że niezastosowanie się do treści wezwania i nieprzedłożenie dokumentów będzie skutkować odmową przyznania jej prawa pomocy. Podkreślono, że termin do wykonania niniejszego zarządzenia nie zostanie przedłużony, gdyż w sprawie II SA/Gd 730/15 zostało wystosowane identyczne zarządzenie i jeśli istotnie skarżąca gromadzi dokumenty to dochowa wyznaczonego terminu do ich przedłożenia. Powyższe zarządzenie odebrał dorosły domownik w dniu 16 marca 2016 r. Do dnia rozpoznania żądania skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy nie odpowiedziała ona na wezwanie referendarza sądowego. W tym stanie sprawy referendarz sądowy stwierdził, że skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy, gdyż nie wykonała nałożonego na nią obowiązku. Należało zatem przyjąć, że sama skarżąca uniemożliwiła, poprzez nieprzedstawienie żądanych dokumentów, dokonanie pełnej i rzetelnej oceny swojej sytuacji finansowej. Zaniechanie skarżącej w tym zakresie stanowi zaś przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku i przyznanie mu prawa pomocy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.