II SA/Gd 729/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium z dnia 17 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie oddala skargę. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 września 2015r., sygn. akt [..], mocą której uchylono decyzję Wójta Gminy z dnia 22 czerwca 2015 r. i odmówiono uchylenia decyzji Wójta Gminy nr: [..] z dnia 4 kwietnia 2011r., [..] z dnia 4 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 31 maja 2011 r. oraz [..] z dnia 6 maja 2011 r. Zaskarżoną decyzję podjęto w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z dnia 22 czerwca 2015 r., wydaną w wyniku wznowienia postępowań, Wójt Gminy orzekł o uchyleniu decyzji własnych nr: [..] z dnia 4 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 4 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 31 maja 2011 r. oraz [..] z dnia 6 maja 2011 r., nakazujących właścicielom działek o numerach: [..]-[..] w obrębie geodezyjnym G. przywrócenie właściwych stosunków wodnych na tych działkach lub wykonanie na nich urządzeń zapobiegających szkodom. Jednocześnie Wójt orzekł o odmowie wydania decyzji nakazujących przywrócenie właściwych stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom wobec: A.A.-Z.Z. Z uzasadnienia decyzji wynika, że postępowanie wznowieniowe w sprawie przywrócenia stosunków wodnych lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działkach nr [..]-[..] w obrębie geodezyjnym G. zostało wszczęte postanowieniem z dnia 16 lipca 2012r. Nr [..]., w którym jako przesłankę wznowienia wskazano istnienie okoliczności faktycznych, które nie były znane organowi w dacie wydawania decyzji, ponieważ w trakcie jednych z oględzin przeprowadzonych w 2012 r. i dokonaniu robót odkrywkowych stwierdzono istnienie dwóch rur drenażowych wraz z ich udrożnieniem. Ponadto po stwierdzeniu, że na części działek objętych postępowaniem wykonano studnie chłonne, organ pierwszej instancji zlecił wykonanie opinii geotechnicznej, celem zbadania możliwości i celowości wykonania tych urządzeń na nieruchomościach będących przedmiotem postępowań. W sporządzonej opinii geologa wskazano, że na przedmiotowych działkach występują warunki uniemożliwiające wykonanie studni chłonnych. W dniu 14 maja 2012 r. przeprowadzono kolejne oględziny, w trakcie których potwierdzono istnienie dwóch rur drenażowych z udrożnieniem. Organ uzyskał również informację od Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych Oddziału Terenowego, że działka nr [..] (przed podziałem) jest uzbrojona w szczegółową sieć drenarską z odpływem do rowu, które to urządzenia należą do melioracji wodnych szczegółowych. Z pozyskanej opinii hydrogeologicznej z dnia 24 stycznia 2013 r. geologa J. A. W. wynika, że w celu uporządkowania gospodarki wodnej na przedmiotowym terenie konieczne jest wykonanie systemu kanalizacji deszczowej, a nadto z uwagi na niekorzystne warunki gruntowe brak jest możliwości zaprojektowania indywidualnego odprowadzenia wód opadowych poprzez studnie chłonne. Na tej podstawie decyzją z dnia 28 marca 2013r. Wójt Gminy uchylił we wznowionym postępowaniu ostateczne decyzje nakazujące przywrócenia właściwych stosunków wodnych lub wykonania na przedmiotowych działkach urządzeń zapobiegających szkodom i orzekł o odmowie wydania decyzji nakazujących przewrócenie właściwych stosunków wodnych lub wykonanie urządzeń zapobiegającym szkodom, polegającym na zalewaniu terenów sąsiednich wobec stron postępowania, to jest właścicieli działek nr [..]-[..]. W administracyjnym toku instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 maja 2013r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając skargę wniesioną na decyzję organu odwoławczego, wyrokiem z dnia 30 lipca 2014 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 665/13, skargę tę oddalił. Uzasadniając wyrok Sąd podzielił stanowisko Kolegium co do konieczności prawidłowego ustalenia, czy w sprawie zachodziły przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego. Organ pierwszej instancji powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wskazał bowiem konkretnych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji. Brak istnienia tych okoliczności powinien w ocenie Sądu prowadzić do wydania decyzji na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Nadto organ pierwszej instancji powinien prawidłowo zbadać zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. W przekonaniu Sądu decyzja Wójta Gminy wydana została z naruszeniem art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien w sprawie ustalić, czy doszło do zmiany stosunków wodnych na gruntach, przy czym zmiana ta mogła nastąpić w jakikolwiek sposób, także poprzez zniszczenie urządzeń drenujących - rowów lub rur odprowadzających wodę, niezależnie od tego czy stanowiły one element sieci melioracyjnej na tym terenie jako całości. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ pierwszej instancji wziął pod uwagę opinię sporządzoną we wrześniu 2013 r. przez rzeczoznawcę L. P., której prawidłowość potwierdziła w piśmie z dnia 12 listopada 2014 r. Rada Regionalna Naczelnej Organizacji Technicznej. W opinii z września 2013 r. wskazano, że działania inwestycyjne właścicieli działek położonych przy ul. M. w obrębie geodezyjnym G. nie mają żadnego wpływu na zmianę stosunków wodnych profilu glebowego, ani żadnego negatywnego wpływu na stosunki wodne na gruntach sąsiednich. Nadto w opinii tej stwierdzono, że spływ wód opadowych i roztopowych w kierunku działki nr [..] wynika tylko i wyłącznie z niekorzystnego ukształtowania terenu i naturalnych warunków glebowych, oraz że zmiany gruntowe wynikające z podziału działki nr [..] na działki budowlane nie mają wpływu na działki sąsiednie. Rzeczoznawca wykonujący opinię podkreślił również, że grunty miejscowości G. były częściowo drenowane przed II wojną światową, na co wskazują pojedyncze ciągi drenarskie o średnicy drenu Ø 4 cm. Okres sprawności tego rodzaju drenowania ocenia się na 40 lat. W uzupełnieniu opinii, o które poprosiła Wójt Gminy, biegły z zakresu melioracji wskazał, że na działce nr [..] nie występuje podtapianie, a jedynie nadmierne uwilgotnienie w okresie intensywnych opadów lub roztopów wiosennych. Organ powołał się również na wnioski zawarte w opinii z dnia 22 września 2014 r., sporządzonej w innej sprawie administracyjnej dotyczącej zmiany stosunków wodnych na sąsiednich działkach nr: [..]-[..] (przed podziałem). W opinii tej wskazano, że na działce nr [..] wykonany był rów otwarty, który spełniał główna rolę osączającą i odprowadzał wodę z tej działki. Zaniechanie konserwacji tego rowu spowodowało jego stopniowe zamulenie aż do zaniku. To spowodowało zabagnienie działki i powstawanie okresowych uwilgotnień. W dniu 13 kwietnia 2015 r. organ pierwszej instancji przeprowadził rozprawę administracyjną na którą nie stawiła się żadna ze stron. Przesłuchany został natomiast biegły L. P., który potwierdził twierdzenia zawarte w opiniach swojego autorstwa. Tak zgromadzony materiał dowodowy dał organowi pierwszej instancji podstawę do uznania, że wystąpiły przesłanki do uchylenia ostatecznych decyzji wydanych w trybie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Jednocześnie stwierdzono brak przesłanek do wydania nowych decyzji nakazujących przywrócenie stosunków wodnych na działkach nr [..]-[..] w obrębie geodezyjnym G. lub wykonanie na tych działkach urządzeń zapobiegających szkodom. Odwołanie od decyzji Wójta Gminy z dnia 22 czerwca 2015 r., złożyły M. W. i M. W. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 września 2015 r. uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy i odmówiło uchylenia decyzji tego organu o nr: [..] z dnia 4 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 4 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 31 maja 2011 r. oraz [..] z dnia 6 maja 2011 r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Kolegium stwierdziło brak przesłanek, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., co uniemożliwiało wzruszenie decyzji nakładających na właścicieli przedmiotowych działek obowiązki z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Wyjaśniono, że wznowienie postępowania z podstawy określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oparto o ustalenia oględzin i opinii geologa z 2012 r., z których wynikało, że na przedmiotowym terenie może istnieć instalacja melioracyjna, a na niektórych działkach znajdują się studnie chłonne, niedopuszczalne w tych warunkach gruntowo – wodnych. Zarówno w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 maja 2013 r., jak i w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Gd 665/13) wskazano, że w sprawie w sposób niewystarczający wykazano zaistnienie przesłanek wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Kierując się dyspozycją tego przepisu Kolegium wyjaśniło, że przez nową okoliczność oraz nowy dowód istotny dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność lub dowód, które mogły mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego Nowe okoliczności lub nowe dowody muszą wyjść na jaw po wydaniu decyzji ostatecznej w sprawie oraz muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej. Podstawą wznowienia postępowania nie mogą być okoliczności faktyczne i dowody, które powstały po wydaniu decyzji ostatecznej. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest uzasadnione w sytuacji, gdy nowe okoliczności faktyczne i dowody, o których mowa w tym przepisie, nie były znane organowi wydającemu decyzję. Błędna ocena dowodu lub okoliczności faktycznej nie jest tym samym, co brak wiedzy o tym dowodzie lub okoliczności. Dlatego też odmienna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi, nie może stanowić uzasadnienia dla wznowienia postępowania. Kolegium zwróciło przy tym uwagę, że nową okolicznością w rozumieniu tego przepisu nie może być sam fakt sporządzenia przez biegłego opinii (ekspertyzy) po wydaniu decyzji ostatecznej. W takiej sytuacji opinia biegłego przedstawiona organowi po wydaniu decyzji administracyjnej mogłaby się przyczynić jedynie do przyjęcia oceny stanu faktycznego odmiennej od tej, którą organ przeprowadził w ostatecznej decyzji. Sam fakt sporządzenia ekspertyzy po wydaniu decyzji (kwestionowanej w postępowaniu wznowieniowym) nie może być uznany za nowy dowód, stanowiący podstawą do wznowienia postępowania, gdyż nie istniał on w dniu wydania decyzji. Jeśli natomiast w ocenie strony żądającej wznowienia postępowania w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne, to okolicznością taką nie może być sam fakt wydania ekspertyzy, lecz co najwyżej fakty z ekspertyzy tej wynikające. Nową okolicznością faktyczną w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie może być okoliczność wyprowadzona z odmiennej oceny dowodów, znanych organowi administracji publicznej wydającemu pierwotną decyzję. Kolegium stwierdziło także, że wskazane podstawy wznowienia nie wypełniają przesłanek ustawowych. Podstawą wznowienia postępowania miała być między innymi okoliczność "odkrycia" dwóch rur drenażowych na działce nr [..] (tak wynikałoby ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej z dnia 15 maja 2012 r.). Skoro jednak w opinii z września 2013 r. biegły L. P. stwierdził, że okres sprawności zaobserwowanych pojedynczych ciągów drenarskich wynosi 40 lat (a dreny te były produkowane przed 1930 r.), a nadto że nie stwierdzono żadnych urządzeń melioracyjnych kierujących wodę z działek budowlanych na działki sąsiednie , to odkrycie dwóch rur drenażowych na działce nr [..], której nie dotyczy prowadzone postępowanie, nie może stanowić istotnej nowej okoliczności, uzasadniającej wznowienie postępowania. Tym bardziej, że na rozprawie, która odbyła się w dniu 13 kwietnia 2015 r, biegły wskazał, że pojedyncze rurki drenarskie pochodzące z przełomu XIX i XX wieku o przekroju 4 cm były zapchane piachem, zamulone. Nawet jeżeli istniały sieci przedwojenne, to nie spełniałyby swojego zadania. Ponadto fakt, że na działce nr [..] mógł istnieć system drenarski, był znany organowi pierwszej instancji przed wydaniem decyzji na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Wynika to z notatki służbowej z dnia 24 marca 2011r., sporządzonej podczas czynności oględzin w trakcie których stwierdzono usunięte rurki drenarskie z istniejącego systemu drenarskiego. Nową okolicznością w rozumieniu art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. nie może być również ustalony przez biegłego J. A. W. brak zasadności budowy studni chłonnych (opinia ze stycznia 2013r.), tym bardziej, że decyzje wydane w sprawach objętych postępowaniem wznowieniowym nie wskazują, że właściciele działek nr [..]-[.] w obrębie geodezyjnym G. mają wykonać konkretne urządzenia w postaci studni chłonnych. Taką okolicznością nie jest również w ocenie Kolegium stwierdzenie przez biegłych, że jedynym rozwiązaniem umożliwiającym wyeliminowanie problemu odprowadzania wód opadowych z w/w działek jest budowa systemu kanalizacji deszczowej. Co oczywiste, wszystkie opinie sporządzone po wydaniu decyzji nakazujących przywrócenie właściwych stosunków wodnych lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, nie mogą stanowić dowodów istniejących w dniu wydawania decyzji (są to bowiem "nowe" dowody). Kolegium poddało analizie zgromadzony materiał dowodowy w celu zweryfikowania istnienia nowych okoliczności lub nowych dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W szczególności Kolegium uwzględniło: - opinię J. A.W. z lutego 2011 r. - stanowiącą podstawę wydania decyzji badanych w postępowaniu wznowieniowym; - opinię J. A.W. ze stycznia 2013 r,; - opinię techniczną L. P. z września 2013 r. wraz z uzupełnieniami; - opinię techniczną L. P. z września 2014 r. - protokołu z rozprawy z dnia 13 kwietnia 2015 r. Z opinii J. A.W. z lutego 2011 r. wynika między innymi powtarzany w kolejnych opiniach fakt istnienia rowu melioracyjnego, występowania niekorzystnych warunków chłonnych, spadków terenu, powodujących spływ wody w kierunku działki nr [..], a także konieczność budowy systemu kanalizacji deszczowej. Na późniejszym etapie postępowania nie została ustalona żadna istotna okoliczność faktyczna, istniejąca w dniu wydania decyzji i nieznana dotychczas organowi pierwszej instancji, która powodowałaby konieczność wznowienia postępowania. Okolicznościami, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie mogą być wnioski wyciągnięte przez rzeczoznawców w sporządzonych przez nich opiniach. Tym samym Kolegium uznało, że w toku ponownie prowadzonych z urzędu postępowań zakończonych decyzjami Wójta Gminy nakazującymi przywrócenie właściwych stosunków wodnych lub wykonania na działkach urządzeń zapobiegających szkodom, nie zaistniała przesłanka, o której mowa wart. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uzasadniająca wznowienie postępowania. Pomimo wskazań zawartych w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 30 lipca 2014r., organ pierwszej instancji nie udowodnił w sposób wystarczający wystąpienia tej przyczyny wznowienia. Organ przeprowadził natomiast w sposób wyczerpujący postępowanie zmierzające do wykazania zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Kolegium, odmiennie od sądu administracyjnego, stwierdziło, że w takiej sytuacji procesowej nie ma podstaw do umorzenia postępowania, ale zachodzą warunki do odmowy uchylenia decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Kolegium zaznaczyło przy tym, że badając decyzje objęte postępowaniem wznowieniowym stwierdzono wady, powodujące konieczność wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia ich nieważności, co nie zmienia jednak faktu, że decyzje te nie mogą zostać wzruszone w postępowaniu wznowieniowym, prowadzonym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję wniosła M. W. nie precyzując ani jej zarzutów ani wniosków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację sformułowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Zakres kontroli sądu wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwany dalej p.p.s.a., stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli legalności w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 września 2015r., sygn. akt [..], mocą której uchylono wydaną we wznowionym postępowaniu decyzję Wójta Gminy z dnia 22 czerwca 2015 r. i odmówiono uchylenia decyzji Wójta Gminy nr: [..] z dnia 4 kwietnia 2011r., [..] z dnia 4 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 5 kwietnia 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 27 maja 2011 r., [..] z dnia 31 maja 2011 r. oraz [..] z dnia 6 maja 2011 r. Na wstępie zauważyć należy, że wznowienie postępowania stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnej, którą ustanawia art. 16 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Zgodnie zaś z art. 149 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1) i postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Następnie, zgodnie z art. 151 k.p.a., organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150 k.p.a., po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 tej ustawy wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (§ 1). W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 k.p.a., organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (§ 2). Zasadniczą kwestia jest zatem stwierdzenie przesłanek do wznowienia postepowania, na co zwracał uwagę WSA w Gdańsku w uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku z dnia 14 maja 2014 r., sygn.. akt II SA/Gd 665/13. Ponownie kontrolując rozstrzygnięcie organu I instancji Kolegium prawidłowo uznało, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zachodziła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w czym wyręczyło organ pierwszej instancji, który tą kluczową kwestię w rozważaniach pominął przechodząc do oceny przesłanek z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Celem ustalenia istnienia przesłanki wznowienia w postaci nowych okoliczności lub nowych dowodów należało zweryfikować ustalenia faktyczne i dowody będące podstawą decyzji wydanych w 2011 roku, w tej sprawie wynikające przede wszystkim z opinii z lutego 2011 biegłego A. W. W opinii tej stwierdzono fakt istnienia rowu melioracyjnego, niekorzystne warunki chłonne terenu, spadek terenu w kierunku działki nr [..] oraz konieczność budowy na terenie przedmiotowych działek systemu kanalizacji deszczowej. Okoliczności, które wyszły na jaw w 2012 r., po wydaniu decyzji, których dotyczyło wznowione postępowanie, tj. istnienie elementów systemu drenarskiego na przedmiotowym terenie, a dokładnie na działce nr [..] oraz wzdłuż działki nr [..], nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcia wzruszane we wznowionym postępowaniu, albowiem ze sporządzonych już w toku postępowania wznowieniowego opinii wynika, że sieć drenarska, której pozostałości odnotowano, datowana na przełom XIX i XX, nie spełniałaby obecnie już swojej funkcji. W konsekwencji materiał zebrany w sprawie faktycznie potwierdzał, że ujawnienie rurek drenarskich na niektórych działkach nie miało wpływu na rozstrzygnięcie w trybie art. 29 Prawa wodnego (okoliczności nieistotne w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.). Poza tym notatka służbowa z 24 marca 2011r. potwierdza, że już przed wydaniem kontrolowanych w postępowaniu wznowieniowym opinii, odkryto pozostałości systemu drenarskiego na działce nr [..], a więc organ miał o tym wiedzę w dacie ich wydawania, co miało miejsce od 4 kwietnia 2011 r. do 31 maja 2011 r.. Podobnie rzecz ma się z kwestią stwierdzenia przez biegłych w opiniach sporządzonych już w 2012 r. i 2013 r. niedopuszczalności budowy na tym terenie studni chłonnych. Okoliczności, które stały się podstawą do sformułowania takich wniosków były znane organowi orzekającemu w 2011 r., co potwierdza opinia biegłego W. Z opinii tej wynika bowiem niekorzystny w zakresie chłonności i przepuszczalności charakter podłoża gruntowego. Wnioski opinii z 2012 r. są wyłącznie wynikiem przeanalizowania skutków takiego właśnie charakteru podłoża i nie mają wpływu na ocenę przesłanek z art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Przesłanka wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie zachodzi, wobec czego po stwierdzeniu, że kontrolowana decyzja SKO jest zgodna z prawem oddalił skargę na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a..