II SA/Gd 730/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.i P. W. na decyzję Rady Miejskiej z dnia 25 sierpnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie protestów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą Rady Miejskiej z dnia 25 sierpnia 2004 r., nr [...], w sprawie rozpatrzenia i rozstrzygnięcia protestu do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. w rejonie ulic [...] i [...] zakwalifikowano pismo E.i P. W. dotyczące pozbawienia posesji istniejącego dojazdu, jako protest oraz po jego rozpatrzeniu odrzucono go w całości. W ocenie organu pismo złożone przez E. i P. W. stanowiło protest, a nie zarzut, bowiem w niniejszej sprawie mogło dojść najwyżej do naruszenia interesu faktycznego, nie zaś interesu prawnego skarżących. Skargę na powyższą uchwałę wnieśli E. i P. W. żądając stwierdzenia jej nieważności z powodu naruszenia art. 15 ust. 5 c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz naruszenia interesu prawnego właścicieli działki nr [...] obręb [...], położonej w obrębie przedmiotowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 23 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z nr 15, poz. 139 ze zm.) protest może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu. Protest należy wnieść na piśmie, w terminie nie dłuższym niż 14 dni, po upływie okresu wyłożenia projektu. O uwzględnieniu bądź odrzuceniu protestu rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały. W niniejszej sprawie organ po analizie treści pisma złożonego przez E. i P. W. ustalił, iż nie jest to zarzut, lecz protest do wyłożonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym strona postępowania wnosząc środek zaskarżenia powinna była zastosować się do właściwych przepisów określających procedurę wniesienia środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Złożenie skargi musi być zatem poprzedzone "wezwaniem" wystosowanym przez przyszłego skarżącego, skierowanym do właściwego organu gminy z żądaniem usunięcia wskazanych naruszeń interesu prawnego lub uprawnień (por. Tadeusz Woś, Glosa do wyroku SN z dnia 26 czerwca 1992 r., III ARN 31/92, PiP 1995/2/108). Wezwanie takie natomiast powinno być sformułowane w sposób nie budzący wątpliwości oraz utrwalone na piśmie (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 1991 r., SA/Wr. 425/91, OSP 1993/1/20)oraz zawierać precyzyjnie sformułowane żądanie usunięcia naruszenia interesu prawnego, czyli wskazanie, jaki przepis prawa materialnego, formułujący uprawnienie strony postępowania został naruszony. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wystosowali do organu pismo spełniające wymogi wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego (uprawnienia). Strona postępowania powołuje się na to, iż wystosowała do organu wiele pism. Wskazać jednak należy, iż żadnego z nich nie można zakwalifikować jako wezwania o jakim mowa w przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Należy tu wyjaśnić, że we wstępnej fazie kontroli, Sąd administracyjny nie bada czy organ prawidłowo zakwalifikował pismo skarżących jako protest lecz bada czy spełnione zostały warunki do wniesienia skargi, a takim warunkiem w wypadku skargi na uchwałę o odrzuceniu protestu jak już wyżej wskazano jest wyczerpanie trybu z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W sytuacji gdy strona skarżąca nie spełniła wyżej określonego warunku wniesienie skargi było niedopuszczalne. Mając na uwadze wyżej podane względy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł, jak w sentencji postanowienia.