II SA/Gd 738/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia 28 października 2016 r., Nr [...] w przedmiocie przeznaczenia do oddania w dzierżawę nieruchomości stanowiących własność Gminy S. i ustalenia wysokości czynszu postanawia odrzucić skargę. Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zarządzenie Wójta Gminy z dnia 28 października 2016 r., Nr [...], w przedmiocie przeznaczenia do oddania w dzierżawę nieruchomości stanowiących własność Gminy i ustalenia wysokości czynszu. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Jako powód odrzucenia wskazał na zaniechania uprzedniego wezwania organu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżonym zarządzeniem, co stanowi niewyczerpanie trybu zaskarżenia i przesądza o niedopuszczalności skargi. W zakresie przyczyn oddalenia skargi wskazał na brak wykazania naruszenia interesu prawnego spowodowanego zarządzeniem. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 stycznia 2017 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia, czy wniesienie skargi poprzedził wezwaniem Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżonym zarządzeniem. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 6 lutego 2017 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wyjaśnił, że do usunięcia naruszenia prawa wezwał Wójta Gminy w 2015 r., ale odpowiedzi nie otrzymał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność oraz to, czy skarga została wniesiona w terminie z zachowaniem jej wymogów formalnych. Przedmiot zaskarżenia w postaci zarządzenia organu wykonawczego gminy wydanego w trybie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 2147), zwanej dalej u.g.n., jest aktem z zakresu administracji publicznej podlegającym kontroli sądów administracyjnych. Gospodarowanie mieniem publicznym jest bowiem wykonywaniem administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 listopada 2016 r., I OSK 2380/16, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Natomiast w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 p.p.s.a.). Przedmiotowa skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446) zwanej dalej u.s.g., który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Skoro zatem przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. wymaga, aby zaskarżenie uchwały lub zarządzenia organu gminy do sądu administracyjnego było poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszeń i nie może budzić wątpliwości, iż tylko skarga tego samego podmiotu, który dokonał takiego wezwania, jest dopuszczalna, to wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie poprzedzona zachowaniem trybu z art. 101 ust. 1 u.s.g. (a więc wezwaniem do usunięcia naruszeń zaskarżonym zarządzeniem) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. W niniejszej sprawie skarżący wezwany do wyjaśnienia kwestii uprzedniego wezwania Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa wyjaśnił, że skierował do Wójta Gminy takie wezwanie w 2015 r., ale nie uzyskał żadnej odpowiedzi. Powyższe potwierdza, że skarżący nie wezwał Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zarządzeniem z dnia 28 października 2016 r. Również z akt sprawy oraz z odpowiedzi na skargę nie wynika, ażeby skarżący kierował do Wójta Gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego powyższym zarządzeniem. W tej sytuacji należało uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 101 ust. 1 u.s.g., co uprawniało sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.