II SA/Gd 738/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 września 2017 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 września 2017 r., nr [..], skarżący E. S. zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Postanowieniem tym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 kwietnia 2017 r., nr [..], wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), mocą którego: 1. wstrzymano skarżącemu rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. M. w G. od strony południowo – zachodniej, tj. zaplecza budynku wraz z samowolną przebudową dachu tego budynku związaną z powyższą rozbudową budynku, 2. ustalono wymóg wykonania odpowiednich zabezpieczeń przed dostępem osób postronnych poprzez zamknięcie wejścia do części rozbudowanej, 3. nałożono na skarżącego obowiązek przedłożenia do dnia 30 listopada 2017 r. dokumentów określonych w art. 48 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez nakazanie rozbiórki obiektu. Rozpoznając złożony wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – w skrócie "p.p.s.a.", stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W ocenie Sądu trudno znaleźć zastosowanie przepisu zawartego w art. 61 § 3 ustawy do postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych oraz nakładającego na inwestora obowiązek dostarczenia do organu szeregu dokumentów w terminie, który już upłynął (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Gl 689/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć także należy, że wykonalność zaskarżonego postanowienia może być rozumiana w dwóch aspektach. Pierwszy odnosi się do kwestii wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. W tym zakresie Sąd zauważa, że postanowienie to nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię legalizacji. Celem wstrzymania prowadzenia robót jest w istocie rozważenie przez organ jakie nakazy, względnie zakazy w odniesieniu do prowadzonej budowy powinny zostać wydane. Dopiero skutkiem wydania zaskarżonego postanowienia będzie przeprowadzenie przez organ pierwszej instancji postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót budowalnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. II SA/Lu 811/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że nie można wstrzymać wykonania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, ponieważ wydanie takiego postanowienia dopiero uruchamia tryb postępowania naprawczego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. II SA/Rz 1342/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie nie powoduje ono także skutków wskazywanych przez skarżącego w postaci rozbiórki obiektu budowlanego. Stosownie do treści art. 48 ust. 1 – 3 ustawy Prawo budowlane zaskarżone postanowienie samo w sobie nie stanowi bowiem podstawy rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu. Podstawą taką jest dopiero wydana, zgodnie z treścią art. 48 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, decyzja o nakazie rozbiórki. Decyzję taką wydaje się dopiero po bezskutecznym upływie wyznaczonego stronie terminu do wykonania nałożonych postanowieniem obowiązków. Tak więc niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków nie wiąże się bezpośrednio z wykonaniem zaskarżonego postanowienia, lecz dopiero z wykonaniem ewentualnej decyzji o nakazie rozbiórki spornego obiektu. Drugi aspekt wykonalności zaskarżonego postanowienia odnosi się do nałożonych na inwestora obowiązków. Na gruncie niniejszej sprawy obowiązek taki stanowi konieczność przedłożenia wskazanych przez organ dokumentów i zamknięcia wejścia do części rozbudowywanej. W ocenie Sądu również wykonanie tego obowiązku nie jest związane z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani też nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe Sąd - na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.