II SA/Gd 738/18

Dnia 4 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na uchwałę Rady Gminy Kolbudy z dnia 24 kwietnia 2018 r., nr XLI/402/18 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 738/18, oddalił skargę T.M. na uchwałę Rady Gminy z dnia 24 kwietnia 2018 r., nr XLI/402/18, w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 22 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącego adwokat K.K. złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wysłany został do pełnomocnika skarżącego na podany przez nią w sprawie adres: Kancelaria Adwokacka ul. [...] i odebrany został po tym adresem przez dorosłego domownika J.K. w dniu 11 lipca 2019 r. W dniu 13 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego złożyła skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 września 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 738/18, odrzucił powyższą skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). Odpis tego postanowienia wysłany został do pełnomocnika skarżącego na adres: Kancelaria Adwokacka ul. [...] i odebrany został pod tym adresem przez dorosłego domownika Z.K. w dniu 11 września 2019r. W dniu 18 września 2019 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podnosząc, że przesyłkę zawierającą wyrok wraz z uzasadnieniem odebrał J.K. i przekazał ją pełnomocnikowi wraz z informacją, że odebrał ją w dniu 15 lipca 2019 r. Pełnomocnik wskazała przy tym, że J.K. ani jakiekolwiek inne osoby nigdy nie były upoważnione do odbioru przesyłek w jej imieniu jak i prowadzonej przez nią Kancelarii. Ponadto, J.K. jest osobą starszą (ma 81 lat) i choruje na daleko posuniętą demencję starczą. Od przejścia w 2016 r. operacji stale zażywa leki przeciwbólowe oraz psychotropowe, które wpływają na jego codzienne funkcjonowanie. Co więcej, nie ma on wykształcenia prawniczego, administracyjnego lub chociażby doświadczenia zawodowego, dzięki któremu posiadałby wiedzę o powadze odbioru przesyłek sądowych. Z tego względu, w ocenie pełnomocnika, uchybił on terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie z własnej winy. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 p.p.s.a. pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, art. 87, Nb 1). W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie wykazał okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 738/18 a brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić bowiem tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928). Brak winy w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne takie jak: problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagła choroba strony lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inna osobą czy tez mylne poinformowanie strony przez sąd o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt II FSZ 279/14., niepubl.). Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, Lex nr 30748). Zauważyć zaś należy, że przesyłka zawierająca wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 738/18, wraz z uzasadnieniem została skierowana do pełnomocnika skarżącego na podany przez niego w sprawie adres do doręczeń: Kancelaria Adwokacja ul. [...]. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki pod adresem tym została ona odebrana w dniu 11 lipca 2019 r. przez dorosłego domownika J.K., który pokwitował odbiór przesyłki własnoręcznym podpisem a tym samym zobowiązał się do przekazania jej adresatowi. Doręczenie nastąpiło zatem w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Pełnomocnik nie wykazał zaś, aby dokonane doręczenie nie było skuteczne. Przede wszystkim, doręczenie przesyłki dorosłemu domownikowi, który podjął się przekazania przesyłki pełnomocnikowi, było zgodne z dyspozycją przepisu art. 72 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik nie wykazał bowiem, aby zamieszkały pod wskazanym przez niego adresem do doręczeń dorosły domownik nie był upoważniony przez niego do odbioru kierowanych do niego przesyłek. Profesjonalny pełnomocnik, dbający należycie o swoje interesy, nie chcąc aby kierowane do niego przesyłki były odbierane przez któregokolwiek z dorosłych domowników, powinien poinformować o tym osoby doręczające przesyłki, np. zostawiając taką informację we właściwym dla niego Urzędzie Pocztowym. Ani wskazywany przez pełnomocnika zły stan zdrowia J.K., który nie miał charakteru nagłego, ani też brak wiedzy o powadze odbioru przesyłek sądowych nie może uzasadniać braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu. Pełnomocnik prowadząc kancelarię pod adresem, w którym zamieszkują inne osoby, powinien, należycie dbając o swoje interesy, pouczyć je o konsekwencjach wypływających z tych okoliczności. Ponadto, co należy podkreślić, J.K. przekazał pełnomocnikowi odebraną przesyłkę zawierającą odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, co wynika wprost z treści złożonego wniosku. Z uwagi na powyższe, brak było podstaw do przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 738/18. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.