II SA/Gd 740/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. i S. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lipca 2010r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wnioskodawcom przyznania zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 22 października 2010r. (data stempla pocztowego) G. K. i S. K. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazali, iż mieszkają wspólnie z dziećmi i wnukami. Z uwagi na brak pracy dzieci osiągają najniższe wynagrodzenia. Skarżący podnieśli, iż nie są w stanie uiścić kosztów sądowych z bieżących dochodów. Skarżący podali, że posiadają dom o pow. 120 m2 i utrzymują się ze świadczeń emerytalnych. Wspólnie zamieszkujące córki z mężami osiągają dochody. Jedna pozostaje na zasiłku wychowawczym, jedna jest osobą bezrobotną, zaś zięciowie pracują. Łączny dochód dziesięcioosobowej rodziny wynosi 4226,05 zł miesięcznie. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawców pismem z dnia 2 listopada 2010 r., zobowiązano ich do przedłożenia dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń. Skarżący nie wykonali zarządzenia referendarza. Nadesłali w dniu 26 listopada 2010r. pismo wskazując, iż nie zdołali w terminie 14 dni zebrać żądanych dokumentów, ale wspólnymi siłami udało im się zebrać środki finansowe na uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Ubieganie się czy to o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym czy też w całości jest niczym innym jak domaganiem się sfinansowania części bądź całości sporu zawisłego przed sądem z inicjatywy skarżącego przez Skarb Państwa. Oznacza to, iż koszty postępowania zostaną przerzucone na innych podatników. Zaś kryteria przyznania prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie są jednoznaczne. Mianowicie udokumentowana sytuacja materialna wnioskodawcy musi przekonywać, iż bez wsparcia ze strony Państwa strona nie posiada środków finansowych na samodzielne uiszczanie kosztów generowanych przez postępowanie sądowoadministracyjne. Podkreślić należy, iż to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sam zainteresowany uniemożliwił referendarzowi sądowemu pełną ocenę swoich możliwości płatniczych. Referendarz zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą strony zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Zaś dane zawarte we wniosku nie stanowiły wystarczających informacji mogących spowodować pozytywne rozpoznanie złożonego wniosku. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.