II SA/Gd 745/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia 28 sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego przejęcia na własność nieruchomości do zasobu mienia komunalnego gminy postanawia odmówić przyznania W. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W. K. zwrócił się ponownie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, ani żadnych środków do życia. Komornik odebrał mu bydło i sprzęt rolniczy, przez co pozbawił go możliwości prowadzenia gospodarstwa rolnego. W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2010 r. skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sąd uznał wówczas, że skarżący, nie wykonując zobowiązania w zakresie przedłożenia dokumentów źródłowych zmierzających do wyjaśnienia jego sytuacji dochodowej, majątkowej i rodzinnej, nie wykazał istnienia po jego stronie przesłanek prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W postępowaniu wywołanym wniesieniem przez skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, referendarz – w związku z powziętymi wątpliwościami, co do stanu majątkowego i sytuacji zarobkowej skarżącego, na podstawie art. 255 w/w ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismem z dnia 21 grudnia 2010 r., wezwał go do przedłożenia – w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów źródłowych: - złożenia oświadczenia odnośnie źródeł utrzymania wnioskodawcy. W wezwaniu wskazano jednocześnie, że z formularza PPF wynika, iż wnioskodawca nie osiąga żadnych dochodów. Wezwano go zatem do wykazania, z czego się utrzymuje, skąd bierze środki na zakup żywności i zakup leków, gdzie faktycznie mieszka, czy korzysta z pomocy finansowej innych osób lub instytucji, - odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawcę zeznań podatkowych za rok 2008 i 2009, a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, - zaświadczenia z urzędu pracy o pozostawaniu osobą bezrobotną, - nakazu płatniczego dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] w B. ze wskazaniem, kto zamieszkuje w tej nieruchomości i kto jest jej właścicielem, - wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącego pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości), - dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez wnioskodawcę miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania (opłata za czynsz, wodę, energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wywóz nieczystości itp.). Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 stycznia 2011 r. Pomimo upływu terminu sądowego z dniem 24 stycznia 2011 r. i pouczenia o skutkach niezastosowania się do treści wezwania, do dnia wydania niniejszego orzeczenia skarżący nie przedłożył żadnych z wyżej wymienionych dokumentów. W myśl art. 245 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. Mając na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (aktualnie wnioskiem z dnia 13 grudnia 2010 r. – data stempla pocztowego), a pierwszy jego wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2010 r. (w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2010 r., sygn. akt II OZ 882/10 oddalono zażalenie skarżącego na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej wyżej ustawy, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych Sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jego sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy. Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu wniosku oraz jego oświadczeniu dotyczącym majątku i dochodów wskazuje, iż nie uległy zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 6 lipca 2010 r. Zarówno wówczas, jak i obecnie skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych źródeł utrzymania, ani majątku. Podobnie, nie uległa zmianie jego sytuacja rodzinna, gdyż nadal prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Tak samo też jak w trakcie rozpoznawania jego pierwszego wniosku, skarżący nie wykonał zobowiązania referendarza z dnia 21 grudnia 2010 r., zmierzającego do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jego sytuacji rodzinnej i zarobkowej. W tej sytuacji, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, bowiem nie zaoferował on nowych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.