II SA/Gd 748/07

Dnia 6 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego D. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie zbierania odpadów postanawia odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy. Ze złożonych przez skarżącego D. K. oświadczeń i dokumentów wynika, że prowadzi on działalność gospodarczą polegającą na skupie złomu. Z działalności tej utrzymuje siebie, ojca urodzonego w [...] r., matkę urodzoną w [...] r. i brata urodzonego w [...] r. Ojciec i matka skarżącego nie pracują i nie pobierają świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Ojciec skarżącego był od 13 maja 2002 r. do 22 sierpnia 2007 r. i od 4 grudnia 2007 r. do 26 grudnia 2007 r. zarejestrowany jako bezrobotny, ale bez prawa do zasiłku. Matka skarżącego jako bezrobotna nie jest zarejestrowana. Brat skarżącego jest zatrudniony u niego i zarabia 468 zł miesięcznie. Skarżący posiada samochód dostawczy marki Skoda z 1997 r., zaś jego brat przyczepę do tego samochodu z 1996 r. W okresie od 1 października 2007 r. do 4 stycznia 2008 r. na rachunek bankowy prowadzony na firmę skarżącego dokonano łącznie wpłat w wysokości 72.476 zł. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący nie jest w takiej sytuacji majątkowej i osobistej, która uzasadniałaby przyznanie mu prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy osobie fizycznej może być przyznane odpowiednio w zakresie częściowym albo całkowitym, jeżeli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny albo jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast skarżący prowadzi działalność gospodarczą, która daje mu stałe wysokie przychody. Sąd nie dał przy tym wiary twierdzeniom skarżącego zawartym w sprzeciwie, że wpłat na rachunek bankowy dokonywał on sam z pieniędzy wcześniej w tym banku pobranych lub pożyczonych od znajomych, gdyż wpływy uwzględnione przez Sąd są opisane w wyciągu bankowym w ten sposób, iż wynika z nich, iż pochodzą one z działalności gospodarczej. Wskazane są tam bowiem firmy, numery faktur i numery kontraktów. Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że nawet uwzględniając, iż skarżący ponosi wydatki związane z prowadzoną działalnością, to nie jest w sytuacji uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy, uszczerbku swego utrzymania i utrzymania rodziców na sądowych i zastępstwa procesowego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.