II SA/Gd 76/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi T.C. na decyzję Wojewody z dnia 23 listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia 8 września 2006 r. nr [...] Starosta Powiatowy– na mocy art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.), art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku T.C. w sprawie zmiany decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę odmówił zmiany decyzji nr [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego planowanych zmian dotyczących inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego/ o dwóch lokalach mieszkalnych/ na terenie działki nr [...] położonej we W. przy ul. [...]. W uzasadnieniu organ podał, że po sprawdzeniu przedłożonej dokumentacji zwrócił się do Urzędu Miejskiego o wyjaśnienie treści zapisów decyzji o warunkach zabudowy z dnia 9 marca 2005r. dot. ustaleń ilości kondygnacji w przedmiotowym budynku. Urząd Miejski w piśmie z dnia 8 sierpnia 2006r. poinformował, że decyzja ta w punkcie 2 ust. 2e określa wysokość budynku jako maksymalnie 10m nad poziomem terenu i określa, że budynek może składać się z piwnicy i dwóch kondygnacji nadziemnych czyli w sumie trzech kondygnacji. W związku z powyższym przedstawione kserokopie projektu budowlanego planowanych zmian opiniuje negatywnie, gdyż nie spełniają określonych zapisów decyzji o warunkach zabudowy. W tej sytuacji Starosta postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2006r. zobowiązał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym, określając termin ich usunięcia do 29 sierpnia 2006r. W dniu 30 sierpnia 2006r. inwestor złożył wyjaśnienie do otrzymanego postanowienia, załączając uzgodnienia / Z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody i z Dyrektorem [...] Parku Krajobrazowego projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia 14 kwietnia 2006r. Organ uznał, że nie może uznać złożenia dokumentów i wyjaśnień inwestora dot. ilości kondygnacji, jako usunięcia wskazanych nieprawidłowości. W konsekwencji powyższego, a więc niewykonania w określonym terminie obowiązku nałożonego powołanym postanowieniem organ I instancji odmówił zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę. T. C. złożył odwołanie od powyższej decyzji, w uzasadnieniu powołując się na art. 34 ust. 1 ustawy- Prawo budowlane. Odwołujący podał, że zgodnie z tym przepisem projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i przedstawiony projekt te wymagania spełnia. Odwołujący przytoczył treść punktu 2 ust. 2e decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 9 marca 2005r., w którym zapisano " budynek o wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej- maksymalnie 10,0m nad poziomem terenu- piwnica i dwie kondygnacje nadziemne, rozumiejąc jako: - piwnice- kondygnację podziemną lub najniższą nadziemną, bądź ich część, w których poziom podłogi, co najmniej z jednej strony budynku znajduje się poniżej poziomu terenu, przeznaczona na pomieszczenia gospodarcze lub techniczne, - kondygnację nadziemną- kondygnacja, której więcej niż połowa wysokości w świetle, co najmniej z jednej strony budynku, znajduje się powyżej poziomu projektowanego lub urządzonego terenu, a także każdą usytuowaną nad nią kondygnację." Odwołujący podniósł, że w świetle powyższych zapisów brak jest określenia ilości kondygnacji / w sumie trzech kondygnacji/ , na które powołał się organ I instancji w uzasadnieniu decyzji. W decyzji o ustaleniu warunków zabudowy brak jest również zapisu zakazującego budowy kondygnacji podziemnej. Odwołujący wskazał, że gdyby organ chciał zakazać budowy takiej kondygnacji podziemnej zawarłby to w decyzji o warunkach zabudowy, decyzja natomiast takiego zakazu nie zawiera i nie można jej zapisów interpretować rozszerzająco na niekorzyść strony. Projekt zawiera więc piwnice i dwie kondygnacje nadziemne zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy. Odwołujący podniósł nadto, że nie ma również uzasadnienia ekonomicznego wykonanie wykopu na ok. 3 m, a następnie warstwowe zasypywanie, które wynika z warunków geologicznych. W konsekwencji powyższego odwołujący podał, że przedłożony projekt spełnia wymagania zawarte w decyzji o warunkach zabudowy, w żaden sposób nie przekraczając ustaleń w niej zawartych, a warunki zabudowy ustalone w decyzji wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia 23 listopada 2006 r. nr [...] zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, wskazując, że w dniu 19 czerwca 2006r. do Starosty wpłynął wniosek T. C. o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego o dwóch lokalach mieszkalnych na działce nr [...] we W., a następnie w wykonaniu wezwania organu T. C. złożył decyzję Burmistrza o warunkach zabudowy z dnia 9 marca 2005r. oraz dodatkowo wniosek o zmianę decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę w trybie art. 36a ustawy- Prawo budowlane. Po uzyskaniu wyjaśnień z Urzędu Miasta, iż przedłożony projekt zamienny jest sprzeczny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, Starosta postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2006r. zobowiązał inwestora do skorygowania zawartości projektu do stanu zgodnego z powyższą decyzją oraz uzupełnienia projektu o wymagane uzgodnienia z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody i Dyrekcją [...] Parku Krajobrazowego. W piśmie z dnia 29 sierpnia 2006r. inwestor wyjaśnił, że projekt budowlany odpowiada decyzji o warunkach zabudowy, gdyż z jej treści nie wynika, że budynek może posiadać jedynie 3 kondygnacje. Rozpoznając odwołanie organ II instancji przytoczył zawartą w decyzji o warunkach zabudowy definicję piwnicy zawartą w § 3 pkt 21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie / Dz. U. nr z dnia 15 czerwca 2002r./ i wskazał, że wydając decyzję organ I instancji określił, że budynek może składać się z piwnicy rozumianej w sposób określony w cytowanym przepisie. W dalszej kolejności organ II instancji wskazał, że z cytowanej definicji piwnicy wynika wprost, że inwestor mógł zaprojektować kondygnację piwniczną tylko jako nadziemną albo podziemną. Zgodnie z definicją słownika polskiego , spójnik " lub" wyraża możliwą wymienność albo wzajemne wyłączenie się zdań lub ich części. W tej sytuacji w projekcie , przy projektowaniu piwnicy należało zastosować jedno z dopuszczonych decyzją o warunkach zabudowy rozwiązań wykonania kondygnacji piwnicznej. Decyzja o warunkach zabudowy zezwalała na wykonanie projektu budowlanego budynku mieszkalnego o łącznej liczbie trzech kondygnacji, a wykonanie dodatkowej podziemnej kondygnacji piwnicznej, powinno być poprzedzone decyzją o warunkach zabudowy. Ponadto organ II instancji stwierdził, że dołączone do projektu budowlanego uzgodnienie z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody z dnia 3 marca 2006r. dotyczy wniosku i załączonej do niego dokumentacji projektowej z dnia 27 lutego 2006r., a z treści uzgodnienia wynika, że uzgodnieniu podlega wersja projektu budowlanego o dwóch kondygnacjach mieszkalnych i jednej piwnicy nadziemnej. W związku z tym, jak podał organ II instancji, wymienione uzgodnienie dołączone do akt sprawy , nie dotyczy przedmiotowego projektu zamiennego. Powołując się na powyższe ustalenia Wojewoda ustalił, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Odnosząc się natomiast do podniesionej kwestii , iż wykonanie 3m wykopu i wymiana gruntu nie ma uzasadnienia Wojewoda wskazał, że nie jest uprawniony do analizowania czy przedmiotowy budynek powinien mieć głębokie czy też płytkie posadowienie, zgodnie bowiem z art. 20 ustawy-Prawo budowlane, to na projektancie spoczywa obowiązek wykonania dokumentacji projektowej zgodnie z wymaganiami ustawy, a przedkładany projekt budowlany powinien spełniać wymogi art. 34 prawa budowlanego. T. C. złożył skargę na powyższą decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W swojej skardze na powyższą decyzję T. C. powołał przepis art. 34 ust. 1 prawa budowlanego stanowiący, że projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący cytując postanowienia decyzji o warunkach zabudowy zawarte w punkcie 2 ust. 2e podniósł, że przedstawiony projekt takie wymagania spełnia. Zachowana została bowiem powierzchnia zabudowy, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej. Natomiast skarżący zarzucił, że to decyzje organów administracji zostały wydane z naruszeniem prawa, które miało wpływ na wynik sprawy. Naruszenie to polega na błędnej interpretacji § 3 pkt 21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, a w konsekwencji na błędnej interpretacji zapisu decyzji o warunkach zabudowy, z której miała by wynikać ilość kondygnacji. Skarżący podniósł, że takiego zapisu o ilości kondygnacji w w/wym. decyzji nie ma. Określona została jedynie ilość kondygnacji nadziemnych /dwie/, tymczasem organy powołują się na określoną liczbę kondygnacji, której to liczby decyzja o warunkach zabudowy nie zawiera. Brak jest również w tej decyzji zapisu zakazującego budowy kondygnacji podziemnej. Gdyby organ chciał zakazać budowy kondygnacji podziemnej, zawarłby to w decyzji o warunkach zabudowy. Ponownie zarzucił, że nie można zapisów decyzji o warunkach zabudowy interpretować na niekorzyść skarżącego. Skarżący wskazał, że obiekt będzie składał się z piwnicy i dwóch kondygnacji nadziemnych/ jak to zapisano w decyzji o warunkach zabudowy/ nawet wtedy gdy by obiekt posiadał przykładowo trzy piwnice i dwie kondygnacje nadziemne. Skarżący wskazał również, że jego wątpliwości budzi, czy druga część zdania zawarta w pkt 2 ust. 2e decyzji o warunkach zabudowy "piwnica i dwie kondygnacje nadziemne, rozumiejąc jako: " zaczerpnięta z rozporządzenia ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jest zgodna z prawem. Skarżący wskazał, że są to warunki techniczno-budowlane i w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na podstawie, których została wydana decyzja ustalająca warunki zabudowy nie mają zastosowania. Skarżący podniósł również, że uzgodnienia Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody wynikają z ustawy o ochronie środowiska, które zostały zapisane w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2005r., zmienionym postanowieniem z dnia 10 lutego 2005r. i zachowują one swoją moc prawną w stosunku do przedmiotowego projektu i nie mogą one wchodzić w zakres kompetencji innego organu. Powołując się na powyższe skarżący wskazał, że przedłożony projekt spełnia wymagania zawarte w decyzji o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji, a mianowicie, że przedłożony przez skarżącego projekt zamienny wykracza poza zakres decyzji o warunkach zabudowy w odniesieniu do liczby kondygnacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia organu administracji publicznej było zagadnienie związane z udzieleniem inwestorowi T. C. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego / o dwóch lokalach mieszkalnych/ na terenie działki nr ew. [...] położonej we W. w trybie art. 36 a ust. 1 Prawa budowlanego. Przepis art. 36a ustawy- Prawo budowlane stanowi, ze istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Z kolei stosownie do art. 36a ust. 3 w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Podstawową przesłanką dla wydania pozwolenia na budowę jest kwestia zgodności projektowanego obiektu z decyzją o warunkach zabudowy. Stosownie do treści art. 35 ust. 1pkt 1 obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 7 lipca 1994r. –Prawo budowlane / Dz. U. nr 156 z 2006r., poz. 1118 ze zm./ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1/ zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001r. –Prawo ochrony środowiska; 2/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust.1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 17 ust.7; 4/ wykonanie – w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu- przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu- lub jego sprawdzenia- zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 3Prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W okolicznościach niniejszej sprawy niespornym jest, że nieruchomość , na której projektowana jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego przez T. C. położona jest na obszarze na którym nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. W związku z powyższym Burmistrz Miasta po rozpatrzeniu wniosku T. C. wydał w dniu 9 marca 2005r. decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr [...]położonej przy ul. [...] w miejscowości W. W punkcie 2 ust. 2e tej decyzji obejmującym ustalenia dotyczące warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego ustalono następujące warunki: - budynek o wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej- maksymalnie 10m nad poziomem terenu-piwnica i dwie kondygnacje nadziemne, rozumiejąc, jako: - piwnice- kondygnację podziemną lub najniższa nadziemna bądź ich część, w których poziom podłogi, co najmniej z jednej strony budynku znajduje się poniżej poziomu terenu, przeznaczoną na pomieszczenia gospodarcze lub techniczne; - kondygnację nadziemną- kondygnacja, której więcej niż połowa wysokości w świetle, co najmniej z jednej strony budynku, znajduje się powyżej poziomu projektowanego lub urządzonego terenu, a także każdą usytuowaną nad nią kondygnację. Decyzją z dnia 14 kwietnia 200r. Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił T. C. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] we W. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym projektowany budynek jest budynkiem 3 kondygnacyjnym /piwnica, parter i piętro/, mieszkalnym o dwóch lokalach mieszkalnych / na parterze i na piętrze/ wraz częścią piwniczną / piwnica/. W dniu 21 lipca 2006r. Inwestor T. C. złożył wniosek o zmianę w trybie art. 36a ustawy-Prawo budowlane powyższej ostatecznej decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego planowanych zmian dotyczących inwestycji obejmującej budowę budynku. Starosta działając na podstawie wyżej cytowanego przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego wydał w dniu 14 sierpnia postanowienie zobowiązujące inwestora do: - skorygowania zawartości projektu budowlanego i dostosowanie rodzaju inwestycji do wniosku, strony tytułowej, warunków zabudowy i obowiązujących przepisów; - uzupełnienia brakujących wymaganych uzgodnień projektu budowlanego: - z Dyrekcją Konserwatora Przyrody - z Dyrekcją [...]Parku Krajobrazowego. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że wniosek o zmianę pozwolenia na budowę nie spełnia wymogów zawartych w decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ zaprojektowano budynek o czterech kondygnacjach, a zaprojektowane dwie kondygnacje z pomieszczeniami technicznymi i gospodarczymi nie wskazują na pomieszczenia pomocnicze służące zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, a nadto brak jest wymaganych uzgodnień projektu budowlanego. Organ wskazał, że zgodnie z zapisem decyzji o warunkach zabudowy przedmiotowy budynek może składać się z piwnicy i dwóch kondygnacji nadziemnych / w sumie z trzech kondygnacji/. Ponadto organ wskazał, że przedmiotowy projekt uchybia ustaleniom art. 34 ust. 2 ustawy- Prawo budowlane, stanowiącego że zakres i treść projektu powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych / w tym wypadku dot. budynku mieszkalnego jednorodzinnego/- ponieważ projekt wskazuje na usługowy charakter obiektu. Organ następnie zacytował treść przepisu art. 3 ust. 2a Prawa budowlanego zawierającego definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skarżący w odpowiedzi na powyższe postanowienie podał, że projekt odpowiada wymogom decyzji o warunkach zabudowy, jest dostosowany do rodzaju inwestycji oraz obowiązujących przepisów. Cytując postanowienia decyzji o warunkach zabudowy skarżący podniósł, że brak jest w niej określenia ilości kondygnacji / trzech jak podano w postanowieniu/, brak jest również zapisu zakazującego budowy kondygnacji podziemnej. Stosownie więc do treści tej decyzji projekt zawiera piwnice i dwie kondygnacje nadziemne. Skarżący podniósł również, że projekt jest zgodny z przywołaną przez organ definicją zawartą w art. 3 ust. 2a Prawa budowlanego. Skarżący zarzucił, że bezpodstawne i nieprawdziwe są zawarte w uzasadnieniu postanowienia twierdzenia, iż projekt wskazuje na usługowy charakter obiektu. Powołując się na powyższe skarżący podniósł, że żądanie zmiany tego projektu jest pozbawione podstawy prawnej. W konsekwencji powyższego organ I instancji wydał powołaną wyżej decyzję z dnia 8 września 2006r , utrzymaną w mocy przez Wojewodę, która została zaskarżona do Sądu Administracyjnego. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie organy administracji prawidłowo ustaliły, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany nie jest zgodny z warunkami zamieszczonymi w decyzji o warunkach zabudowy z dnia 9 marca 2005r. Zestawienie treści decyzji o warunkach zabudowy / punkt 2 ust. 2e/ z przedłożonym projektem pozwala na ustalenie, że zamierzenie inwestycyjne nie jest zgodne z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Stosownie zaś do treści art. 35 ust. 4 cytowanej ustawy tylko w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z cytowanymi wyżej postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy /punkt 2e/ decyzja ta ustaliła, że budynek mieszkalny jednorodzinny "o wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej- maksymalnie 10m nad poziomem terenu- piwnica i dwie kondygnacje, rozumiejąc, jako: - piwnice- kondygnację podziemną lub nadziemną , bądź ich część, w których poziom podłogi, co najmniej z jednej strony budynku znajduje się poniżej poziomu terenu, przeznaczoną na pomieszczenia gospodarcze lub techniczne;" / definicja piwnicy zawarta w §3 pkt 21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r, w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm./ -"kondygnację nadziemną – kondygnacja, której więcej niż połowa wysokości w świetle, co najmniej z jednej strony budynku, znajduje się powyżej poziomu projektowanego lub urządzonego terenu, a także każdą usytuowaną nad nią kondygnację" / § 3 pkt 17 w/wy. rozporządzenia/. Za niezasadne Sąd uznał zarzuty podniesione w skardze, a mianowicie, zarzut iż decyzja organów administracji narusza art. 34 ust. 1 ustawy- Prawo budowlane, który to przepis stanowi, że projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy oraz zarzut, iż organy nie były uprawnione do powoływania się na postanowienia wyżej powołanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przy ustalaniu warunków zabudowy. W pierwszej kolejności zważyć należy, że przedmiotem oceny zgodności z prawem jest decyzja dotycząca udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, a nie decyzja o ustaleniu warunków zabudowy. Zgodnie z powoływanym wyżej przepisem art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzeka w granicach danej sprawy. Granice rozpoznawanej sprawy wyznacza decyzja odmawiająca zmiany ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego planowanych zmian. Tym samym w niniejszym postępowaniu nie jest dopuszczalne badanie przez Sąd poszczególnych postanowień powoływanej decyzji o warunkach zabudowy. Niespornym jest, że jest to decyzja ostateczna i ma moc obowiązującą a jej postanowienia wiążą organy rozpoznające wnioski o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odnosząc się do powoływanych warunków zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. to podstawą prawną dla ich wydania stanowił przepis art. 7 ust. 2 prawa budowlanego stanowiący, że do przepisów techniczno- budowlanych zalicza się warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, uwzględniające wymagania, o których mowa w art. 5 Prawa budowlanego. Art. 5 stanowi z kolei, że obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym przepisach techniczno- budowlanych. Przepisy techniczno- budowlane mają charakter prawa bezwzględnie obowiązującego i stąd nie ma możliwości ich modyfikowania. Skarżący w niniejszej sprawie, wbrew treści powołanego przepisu art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, przedłożył projekt nie spełniający wymagań decyzji o warunkach zabudowy. Z treści tego projektu wynika bowiem, że projektowany obiekt składa się z czterech kondygnacji, w tym dwie kondygnacje stanowią piwnice oraz następnie parter i piętro. Tymczasem co prawidłowo ustaliły organy administracji decyzja o warunkach zabudowy dopuszczała realizację budynku mieszkalnego składającego się z trzech kondygnacji , tj. z piwnicy, parteru i piętra. Wprawdzie w treści samej decyzji organ nie podał wprost, że budynek może mieć trzy kondygnacje / a nie cztery/ lecz ilość kondygnacji określił jako piwnica i dwie kondygnacje. Z definicji piwnicy zawartej w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wynika, że piwnica stanowi kondygnację / kondygnację podziemną lub najniższą nadziemną/. Skoro decyzja stanowi o budowie dwóch kondygnacji nadziemnych i piwnicy to znaczy, że stanowi ona o budowie dwóch kondygnacji nadziemnych i jednej kondygnacji jako piwnicy, łącznie trzech kondygnacji, wskazując dopuszczalny sposób rozwiązania budowy piwnicy –jako nadziemną lub podziemną. Z kolei definicję kondygnacji zawiera § 3 ust. 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury stanowiący, że przez kondygnację należy rozumieć poziomą nadziemną lub podziemną część budynku. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy organ administracji, który stwierdził niedochowanie przez projekt budowlany wymogów zawartych w decyzji o warunkach zabudowy prawidłowo zastosował powołany przepis art. 35 ust. 3 ustawy – Prawo budowlane nakładając obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, a następnie po bezskutecznym upływie terminu odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego planowanych zmian i udzielenia pozwolenia na budowę poprzez odmowę zmiany decyzji ostatecznej z dnia 14 kwietnia 2006r. Wskazać też należy, że pozostałe zarzuty skarżącego dotyczące nałożenia obowiązku złożenia dodatkowych uzgodnień i opinii oraz kwestia ewentualnej zmiany przeznaczenia obiektu na obiekt usługowy, nie ma wpływu na zasadność rozstrzygnięcia , z uwagi na wskazaną wyżej niezgodność projektu z warunkami zabudowy. Dopiero w sytuacji usunięcia nieprawidłowości związanej z ilością kondygnacji nałożenie dodatkowych wyżej wymienionych obowiązków mogło by mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Jednakże obecnie kwestia ta jest bezprzedmiotowa tym bardziej, że powoływaną decyzją z dnia 14 kwietnia 2006r. skarżący uzyskał pozwolenie na budowę zgodnie z przedłożonym projektem. W konsekwencji stwierdzić należy, że wykonanie dodatkowej kondygnacji / w tym przypadku piwnicy/ powinno być poprzedzone decyzją o warunkach zabudowy. W konsekwencji powyższego Sąd uznał, że stan faktyczny w niniejszej sprawie został prawidłowo ustalony, a materiał dowodowy zebrany w sposób wyczerpujący. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przepisów dotyczących obligatoryjnych elementów treści uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, uznając że zarówno stan faktyczny, jak i podstawa prawna rozstrzygnięcia zostały ustalone prawidłowo. Mając na uwadze powyższe i fakt, że zarzuty skarżącego nie znalazły uzasadnienia w niniejszej sprawie Sąd, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.