II SA/Gd 760/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek. Skarżący M. K. zwrócił się w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności opisanej powyżej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem wykazanie, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w powyższym przepisie może zaistnieć, spoczywa w całości na stronie, a Sąd ocenia wniosek w tym przedmiocie jedynie w oparciu o wskazane w nim okoliczności. Nie jest w tym zakresie przeprowadzane żadne dodatkowe postępowanie dowodowe, które w postępowaniu sądowoadministracyjnym przeprowadzane jest jedynie w sytuacjach wyjątkowych, co wynika z treści art. 106 § 3 p.p.s.a. Skoro skarżący w przedmiotowej sprawie nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, to uznać należy, że nie wykazał, aby zachodziły przesłanki wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. a contrario, orzekł jak w sentencji postanowienia.