II SA/Gd 760/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i D. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać wnioskodawcom prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. A. G. i D. G. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawców wynika, że mają na utrzymaniu córkę i syna. Źródłem utrzymania małżonków są dochody z umowy o pracę oraz z prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawcy wskazali, że nie posiadają żadnego majątku, oszczędności i przedmiotów wartościowych, poza nieruchomością rolną o powierzchni 7,2 ha. Zamieszkują w mieszkaniu czynszowym. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że D. G. od trzech miesięcy nie otrzymał wynagrodzenia za pracę ( w październiku br. otrzymał 693,72 zł za okres od 25 lipca 2013 r.) i nie wiadomo kiedy nastąpi wypłata zaległego wynagrodzenia. Skarżąca w kwietniu 2013 r. rozpoczęła jednoosobową działalność gospodarczą, ale nie uzyskuje dochodów w związku z dużymi kosztami związanymi z rozpoczęciem działalności i ograniczone możliwości wykonywania zleceń. Z powodu wielomiesięcznym problemów finansowych nie mogli regulować czynszu za mieszkanie, co spowodowało wstrzymanie wypłacania dodatku mieszkaniowego. Obecna zaległość w opłacie czynszu wynosi ok. 1200 zł. Dodatkowym obciążeniem budżetu rodziny jest pożyczka bankowa z ratą 422,36 miesięcznie. Środki z pożyczki zostały przeznaczone na zabezpieczenie dachu budynku gospodarczego, uregulowanie części zadłużeń i bieżące utrzymanie. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania to: 347 zł czynsz, 280 zł za energie elektryczną, gaz 50 zł, telefon 50 zł, Internet 60 zł. Dodatkowo konieczny jest zakup opały, gdyż mieszkanie ogrzewane jest piecami węglowymi. Rodzina otrzymuje świadczenia rodzinne na dzieci. Rozpatrując wniosek ustalono, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W ocenie referendarza, wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Rodzina składa się z czterech osób, w tym dziecka w wieku szkolnym. Wnioskodawca nie otrzymuje regularnie wynagrodzenia za pracę. Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej. Dochody małżonków są nieregularne i w różnej wysokości, trudno planować ich wydatkowanie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł) stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności referendarz, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia