II SA/Gd 763/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na zarządzenie Wojewody z dnia 30 listopada 1999 r. nr [...] w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody postanawia odrzucić skargę. Skarżący D. D. wniósł skargę na zarządzenie Wojewody w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody, wydane na podstawie art. 39 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. nr 91, poz. 577) w związku z art. 23 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 1991 r. nr 114, poz. 492 ze zm.). Ze skargi wynika, iż skarżący zarzuca organowi m.in. brak poinformowania go o zamiarze utworzenia rezerwatu na terenie gruntów, których skarżących jest właścicielem. W piśmie z dnia 3 października 2005 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że skarżący osobiście nie zwracał się do Wojewody z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa wywołanych zaskarżonym zarządzeniem, wskazał jednak, że pismo z takim wezwaniem datowane na dzień 22 grudnia 2004 r. zostało przedłożone Wojewodzie przez Społeczny Komitet Obrony Praw Własności Nieruchomości Przylegających do Zatoki w Dzielnicy S. we W., którego skarżący jest członkiem. W piśmie z dnia 26 czerwca 2006 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył ponadto, że nie zwracał się do Prezesa Rady Ministrów z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa wywołanych zaskarżonym zarządzeniem. Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2001 r. nr 80, poz. 872 ze zm.) każdy, czyjego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej – a takim aktem prawa miejscowego jest zaskarżone zarządzenie – może po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia – zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi na akt prawa miejscowego ustanowiony przez wojewodę, skarżący winien wezwać wojewodę lub organ upoważniony do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący, zgodnie z oświadczeniem swego pełnomocnika, nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa ani Wojewody, ani Prezesa Rady Ministrów, będącego zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie władnym do uchylenia w trybie nadzoru aktu prawa miejscowego ustanowionego przez wojewodę. Za wezwanie takie nie można uznać powołanego przez pełnomocnika skarżącego pisma z dnia 22 grudnia 2004 r. dlatego, że nie pochodzi ono od skarżącego. Skarżący nie spełnił zatem warunku, od którego w myśl powołanego art. 44 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie zależy dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na akt prawa miejscowego ustanowiony przez wojewodę. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga skarżącego jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił ją.