II SA/Gd 763/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., M. K. i P. K. na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2017r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie sprzeciwu dotyczącego wykonania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę. J. K., M. K. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2017r., nr [..], którą organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty z dnia 16 sierpnia 2017 r., nr [..], o sprzeciwie w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych i umorzył postępowanie w sprawie sprzeciwu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 listopada 2017r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano jednocześnie, że uiszczenie wpisu przez jedną osobę skarżącą, zwalnia drugą z obowiązku jego uiszczenia. W piśmie procesowym datowanym na dzień 22 grudnia 2017r. (wpływ do sądu 28 grudnia 2017r.) skarżący oświadczyli, że odmawiają wniesienia opłaty i cofają niniejszą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Obok przesłanek dopuszczalności skargi wynikających z powołanego przepisu, do warunków wymaganych przez p.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego zalicza się także uiszczenie wpisu od skargi. Stosownie bowiem do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Z kolei w myśl przepisu art. 220 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skutkiem nieuiszczenia, pomimo wezwania, wpisu od skargi, jest jej odrzucenie przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Realizując powyższe przepisy sąd wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, a odpisy zarządzenia wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach nieuiszczenia wpisu, zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 29 listopada 2017 r. (k.16 – 18 akt). Ostatni dzień wyznaczonego, 7-dniowego terminu do wykonania nałożonego przez sąd obowiązku, upływał zatem w dniu 6 grudnia 2017 r. Jak wynika z akt sprawy, w zakreślonym terminie żaden ze skarżących nie uiścił wymaganego wpisu. W piśmie z dnia 22 grudnia 2017 r. skarżący oświadczyli natomiast, że odmawiają wniesienia opłaty i cofają skargę w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy sąd wyjaśnia, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi, a w konsekwencji umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (formalnymi, brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą (zob. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r., II SAB/Wa 187/10, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro więc w rozpoznawanej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona z uwagi na nieuiszczenie wpisu, zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.