II SA/Gd 767/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miejskiej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2013 r., sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości gruntowej w terminie postanawia odrzucić skargę. Gmina Miejska [...] wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylającą w całości decyzję Burmistrza z dnia 8 sierpnia 2012 r., nr [...] ustalającą należną od E. i A. M. dodatkową opłatę roczną z tytułu niezabudowania działki oddanej w użytkowanie wieczyste za 2012 r. oraz umarzającą postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przepis art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do § 2 tego artykułu, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują zarówno przepisy o postępowaniu administracyjnym, jak i przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00 Lex Nr 46440) W uzasadnieniu wyroku z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jednostka samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym może pełnić rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., realizującego interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. (vide : ONSA 2003/4/115) W tym stanie rzeczy wniesioną w niniejszej sprawie skargę uznać należało za niedopuszczalną, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.