II SA/Gd 773/12

Dnia 24 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 września 2012 roku, nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na opisaną powyżej uchwałę Rady Miasta z dnia 26 września 2012 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic B., O. i O. w G., rejon ulic Z. i A. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie skargi bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa w stosunku do zaskarżonej uchwały. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 roku, nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżania do sądu administracyjnego uchwał i zarządzeń podjętych przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ww. ustawy, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zostało uregulowane w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jako warunek dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy. Ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia służących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie będącej przedmiotem skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, albowiem wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie stanowi środka zaskarżenia. Uchwała rady gminy jest innym aktem w rozumieniu art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), a zatem należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2006 roku, sygn. akt II OSK 1009/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący - wezwany do wyjaśnienia czy zwracał się do Rady Miasta z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Również z dokumentów przedłożonych przy skardze nie wynika aby przed jej wniesieniem skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarżący nie wezwał Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, a zatem nie wyczerpał trybu określonego w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skierowanie przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia jest niezbędną czynnością procesową, którą musi dopełnić strona przed wniesieniem skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Skarga wniesiona w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalna. Z tych przyczyn Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ją odrzucił. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.