II SA/Gd 774/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 27 września 2007r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania M. K. prawa pomocy Wnioskiem z dnia 2 stycznia 2008r. M.K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i trzyletnią córką. Posiada dom o pow. 110 m2 oraz mieszkanie o pow. 49 m2. Skarżąca podała także, iż posiada samochód marki Skoda Felicja. Rodzina utrzymuje się z dochodu z wynagrodzenia za prace małżonków w łącznej kwocie 4686 zł brutto. Skarżąca podała także, iż posiada oszczędności w kwocie 1 000 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zestawienia tych dwu przepisów wynika, że: - inicjatywa, jeśli chodzi o prawo pomocy, należy wyłącznie do strony postępowania. To strona składająca wniosek winna użyć argumentów, które przekonałyby Sąd, że udzielenie jej prawa pomocy jest konieczne; - strona ma wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania; w niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała, na jakiekolwiek problemy finansowe, które mogłyby uzasadniać przyznanie prawa pomocy; kwestia zasadności wniesionej skargi nie jest oceniana w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Tym samym nie zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie Sądu regularność i wysokość uzyskiwanych dochodów pozwalają skarżącej na poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania, które na obecnym etapie wynoszą 200 zł tytułem wpisu sądowego. Nawet zasadność skargi nie może przesądzić o udzieleniu skarżącej prawa pomocy, gdyż przesłanką jest niemożność poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, zaś taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie występuje. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.