II SA/Gd 775/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: przywrócić J. D. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. D. złożoną w niniejszej sprawie. Skarżąca w dniu 13 grudnia 2011 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie w całości z kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 1 lutego 2012 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócił się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. W dniu 24 lutego 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych z dnia 15 lutego 2012 r. informujące, że w rozpoznawanej sprawie ustanowiono radcę prawnego dla skarżącej w osobie radcy prawnego M. C. W dniu 28 lutego 2012 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 grudnia 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie zaś z przepisem art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W doktrynie i orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia tej skargi, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem (por. postanowienie SN z dnia 27 czerwca 2000 r., I CZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7, uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 17 lutego 2009 r., III CZP 117/08, ONSC 2009, nr 7-8, poz. 91; B. Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 283 i n.). Wniosek złożony przez skarżącą odpowiada wymogom określonym we wskazanych przepisach. Strona wniosła go w terminie, dopełniając jednocześnie czynność, której nie dokonała w wyznaczonym terminie, a także uprawdopodobniła okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik, po otrzymaniu w dniu 21 lutego 2012 r. informacji, iż został wyznaczony przez organ samorządu radcowskiego pełnomocnikiem skarżącej oraz po zapoznaniu się z aktami sprawy w dniu 24 lutego 2012 r., wniósł skargę kasacyjną w dniu 28 lutego 2012 r. Z tych względów i na podstawie powołanego art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu