II SA/Gd 775/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz, Protokolant Sekretarz Sądowy Agnieszka Bednarczyk, po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. sprawy ze skargi Z.G. i M.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 30 marca 2012 r., orzekł o braku podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności bądź robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych w mieszkaniu nr [.] w budynku mieszkalnym przy ul. S. [...] w G. do stanu zgodnego z prawem, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Uzasadniając wydaną decyzję, organ I instancji wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 9 lipca 2007 r. zobowiązał B. B. do przedłożenia, do dnia 15 września 2007 r., oceny technicznej wszystkich samowolnie wykonanych robót budowlanych w mieszkaniu nr [...] oraz w należącej do tego mieszkania piwnicy w budynku przy ul. S. [...] w G., wykonanych bez pozwolenia na budowę, pod kątem bezpieczeństwa budynku i użytkowania oraz zgodności wykonanych robót z warunkami technicznymi i sztuką budowlaną. Roboty te dotyczyły: wyburzenia w 1997 r. ścianki dzielącej pokój od strony północno – wschodniej od werandy i przesklepienia wykonanego otworu w postaci belki z dwuteownika obudowanego płytą gipsowo – kartonową; remontu stropu w dużym pokoju i sąsiednich, wykonanego w 1997 r., polegającego na usunięciu warstwy polepy i ułożeniu nowej warstwy wełny mineralnej oraz nowego obicia stropu; wykonanego otworu w ścianie poprzecznej zewnętrznej piwnicy szerokości około 1,0 m i wysokości 0,9 m przesklepionego belką z dwóch dwuteowników wysokości 80 mm; zamurowania otworu w ścianie werandy z 1997 r.; wykonania instalacji kanalizacyjnej w piwnicy włączonej do instalacji istniejącej w 2005 r.; zamontowania w 1999 r. wkładu kominowego w dużym pokoju po stronie północnej. W odpowiedzi, pismem z dnia 13 lipca 2007 r. oraz z dnia 6 lutego 2008 r., B. B. przedłożył wymaganą ocenę techniczną. Po zapoznaniu się z tą oceną, M. G. – właściciel mieszkania nr [...] w budynku przy ul. S. [...] w G. wniósł uwagi dotyczące braku merytorycznej oceny wykonanych samowolnie robót polegających na usunięciu ślepego pułapu wraz z polepą. W związku z tym, pismem z dnia 2 lipca 2008 r., organ zobowiązał B. B. do uzupełnienia przedłożonej oceny technicznej w tym zakresie. W odpowiedzi, pismem z dnia 20 grudnia 2011 r., zobowiązany przedłożył stanowisko dr inż. Z. H. D. oraz dr inż. M. W. z dnia 22 sierpnia 2011 r. W ocenie tej stwierdzono, że wszystkie prace budowlane dotyczące stropu nad parterem, podciągu stalowego w obrębie tego stropu (w miejscu usuniętego fragmentu ściany) oraz otworu w ścianie piwnicy – wykonano prawidłowo, zgodnie z warunkami technicznymi i sztuka budowlaną i nie spowodowały one żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowania obiektu. Organ wskazał ponadto, że w aktach sprawy znajduje się opinia techniczna sporządzona przez mgr inż. W. D., która również ocenia roboty budowlane będące przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego i w zakresie oceny stropu między lokalami nr [...] i [...], z uwagi na brak możliwości stwierdzenia jaka była faktyczna izolacyjność akustyczna stropów przed wykonaniem prac remontowych, nie stwierdza pogorszenia właściwości akustycznych stropu nad pokojem sypialnym i dziecinnym oraz kuchnią i łazienką. Jedynie prace remontowe stropu nad pokojem dziennym związane ze zmianą konstrukcji stropu i zmniejszeniem jego wysokości między belkami mogły spowodować większą akustykę w mieszkaniu nr [...]. Określenie rzeczywistej izolacyjności akustycznej stropów od dźwięków powietrznych i uderzeniowych w budynku przy ul. S. [...] w G., zdaniem sporządzającego ocenę, wymaga przeprowadzenia specjalistycznych badań przy użyciu specjalistycznej aparatury pomiarowej. Organ stwierdził jednakże, że przy tak małej uciążliwości jaka jest użytkowanie budynku wyłącznie na cele mieszkalne, jest to bezcelowe. Potencjalne niewłaściwe korzystanie z lokalu przez jego mieszkańców nie jest bowiem okolicznością skutkującą podejmowaniem czynności prawnych wynikających z przepisów prawa budowlanego. Organ wskazał również, że w aktach sprawy znajduje się pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia 4 lipca 2007 r., z którego wynika, że organ ten w trakcie przeprowadzonej kontroli nie stwierdził niepożądanych odgłosów oraz, że nie wykonuje badań akustycznych hałasu, którego źródło nie pochodzi od urządzeń i instalacji znajdujących się w pomieszczeniach. Organ stwierdził również, że przedłożone w sprawie opinie techniczne potwierdzają prawidłowość pozostałych wykonanych robót budowlanych w mieszkaniu nr [...] oraz w należącej do tego mieszkania piwnicy w budynku przy ul. S. [...] w G. Z uwagi na powyższe, organ stwierdził, że nie ma podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności bądź robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych w mieszkaniu nr [...] oraz w należącej do tego mieszkania piwnicy w budynku przy ul. S. [...] w G. robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w trybie art. 51 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Od decyzji organu I instancji odwołanie wnieśli Z. i M. G., podnosząc, że sporządzona przez dr inż. Z.H. D. i dr inż. M. W. ekspertyza techniczna dotycząca stropu nad parterem oraz ściany w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] w G. nie jest kompletna i nie odpowiada zakresowi podanemu w postanowieniu z lipca 2007 r. Z kolei, odwrotna ocena opinii sporządzonej przez inż. W. D. jest nieuczciwa. W uzasadnieniu do wniesionego odwołanie odwołujący się podnoszą, że nie zostali zapoznani z opinia sporządzoną przez mgr inż. W. D.. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 25 października 2012 r., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 marca 2012 r. Organ odwoławczy wskazał na wstępie, że prawidłowo organ I instancji wszczął w niniejszej sprawie procedurę określoną w przepisach art. 50 i art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Z art. 28 ust 1, art. 3 pkt 7, art. 29 i art. 30 ustawy Prawo budowlane wynika bowiem, że przed wykonaniem robót polegających na przebudowie mieszkania nr [...] i piwnicy w budynku przy ul. S. [...] w G., inwestor powinien był uzyskać pozwolenie na budowę od właściwego organu administracji publicznej, a brak tego pozwolenia uzasadnia wdrożenie procedury określonej w art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. Z uwagi zaś na fakt, że roboty budowlane zostały już wykonane właściwe było wydanie rozstrzygnięcia na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Z kolei w sytuacji, w której następstwie oceny zebranego materiału dowodowego nie ma podstaw do uznania, że wykonane roboty budowlane uchybiają przepisom budowlanym i warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, organ nadzoru budowlanego powinien orzec o braku podstaw do nałożenia na inwestora, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Mając na uwadze zgromadzone w niniejszej sprawie dokumenty, organ odwoławczy stwierdził, że przeprowadzone w mieszkaniu nr [...] i przynależnej do niego piwnicy w budynku przy ul. S. [...] w G. roboty nie spowodowały naruszenia konstrukcji budynku przy ul. S. [...] w G., albowiem wykonano je ze sztuką budowlaną. Mieszkanie nr [...] i przynależna do niego piwnica nie są również wykorzystywane niezgodnie z przeznaczeniem, a potencjalne niewłaściwe wykorzystywanie lokalu mieszkalnego przez jego właścicieli nie może stanowić wystarczającej podstawy do podjęcia w trybie nadzoru czynności prawnych wynikających z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Twierdzenia te organ odwoławczy oparł na znajdującej się w aktach sprawy ekspertyzie technicznej sporządzonej w lipcu 2007 r. (i uzupełnionej następnie w styczniu 2008 r.) przez dr inż. Z. H. D. (rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno – budowlanej) i dr inż. M. W. (rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno – budowlanej), a dotyczącej stropu nad parterem oraz ściany w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul. S. [...] w G., w której stwierdzono, że: przeprowadzone prace remontowe w mieszkaniu nr [...] na piętrze oraz w piwnicy nie spowodowały żadnych uszkodzeń w budynku w postaci rys lub spękań, co świadczy o prawidłowym ich wykonaniu; zgodnie z obliczeniami sprawdzającymi wykonany podciąg stalowy w mieszkaniu nr [...] spełnia wymagania w zakresie stanu granicznego nośności i użytkowalności, a więc jest w pełni bezpieczny; wykonany otwór w samonośnej ścianie piwnicznej z uwagi na usytuowanie pod stropem, niewielki rozmiar oraz wykonanie zabezpieczenia w postaci dwóch dwuteowników stalowych nie stwarza zagrożenia w bezpiecznym użytkowaniu obiektu, lokalne przerwanie izolacji na szerokość tego otworu nie ma wpływu na przenikanie wilgoci od górnych partii budynku; wykonana wymiana skorodowanej i nieszczelnej rury kanalizacyjnej w piwnicy została wykonana prawidłowo i była niezbędna z punktu widzenia właściwej eksploatacji budynku; prace remontowe nie wpłynęły w żaden sposób na ograniczenie bezpiecznego użytkowania obiektu. Ponadto, organ oparł się na opinii technicznej sporządzonej w dniu 28 sierpnia 2006 r. przez mgr inż. W. D. (biegłego Sądu Okręgowego w G. w zakresie budownictwa), w której stwierdzono, że: wykonane przez B. B. prace polegające na wykuciu otworu w ścianie piwnicy budynku przy ul. S. [...] a następnie zamurowanie tego otworu nie spowodowały naruszenia konstrukcji budynku; wykonane prace remontowe stropu nad pokojem sypialnym i dziecinnym oraz kuchnią i łazienką nie wpłynęły na pogorszenie właściwości akustycznych stropu; prace remontowe stropu nad pokojem dziennym związane ze zmianą konstrukcji stropu i zmniejszeniem jego wysokości między belkami mogły spowodować większą akustykę w mieszkaniu M. G.; określenie rzeczywistej izolacyjności akustycznej stropów od dźwięków powietrznych i uderzeniowych w rozpatrywanym budynku wymaga przeprowadzenia specjalistycznych badań przy użyciu specjalnej aparatury pomiarowej. Organ odwoławczy wziął również pod uwagę sporządzoną we wrześniu 2007 r. opinię mgr inż. W. J. P. (biegłego Sądu Okręgowego w G.), w której stwierdzono, że aby poprawić izolację przed dźwiękami powietrznymi należałoby dokonać badań specjalistycznych odrębnie dla każdego pomieszczenia z uwagi na różne zakresy prac w stropach i w oparciu o uzyskane wyniki i metody poprawy stanu obecnego można by ustalić zakres prac doprowadzających do obecnych standardów. Organ uwzględnił także opinię z dnia 20 lutego 2007 r. sporządzoną przez uprawnionego mistrza kominiarskiego A. B., w której potwierdzono prawidłowość wykonania pieca kominkowego w mieszkaniu nr [...]. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy uznał, że decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem. Odnosząc się zaś do zarzutów zawartych w odwołaniu, organ odwoławczy wyjaśnił, że w przypadku, gdy strona nie zgadza się z dokonaną ocena może zlecić wykonanie na własny koszt ekspertyzy technicznej określającej rzeczywisty poziom hałasu związany z użytkowaniem danego lokalu mieszkalnego. Dopiero ekspertyza, która wykaże przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu może stanowić podstawę do podjęcia ewentualnych czynności przez organ nadzoru budowlanego. Ustalenia dokonane zaś przez rzeczoznawców budowlanych w przedłożonych ocenach i ich uzupełnieniach mogą zostać zakwestionowane dopiero wówczas, gdy strona, która nie zgadza się z dokonana oceną, przedłoży opinię, w której inny rzeczoznawca budowlany przedstawi własną, odmienna ocenę. Z kolei w niniejszej sprawie żadna ze stron postępowania nie przedłożyła dokumentacji, w której osoba uprawniona zakwestionowałaby prawidłowość oceny wykonanych robót budowlanych przedstawionej w opinii przedstawionej przez B. B.. Na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli Z. i M. G., podnosząc, że organ odwoławczy nie poddał analizie szeregu zarzutów przedstawionych w odwołaniu oraz w uzupełnieniu odwołania a uzasadnienie wydanej przez ten organ decyzji zawiera zmanipulowane informacje, które przyczyniły się do wydania błędnej decyzji. Skarżący wskazuje, że w pismach do organu I instancji, jak i w odwołaniu podnosi on przede wszystkim sprawę braku oceny robót związanych ze zmianą konstrukcji stropu drewnianego nad parterem i dotyczącej izolacji akustycznej stropu w opracowaniu dr inż. Z.H. D. oraz dr inż. M. W.. Do ocen pozostałych robót nie wnosił zaś żadnych zastrzeżeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 77 § 1 Kpa i art. 80 Kpa i na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazał przy tym, że przedmiotem postępowania jest kontrola prawidłowości wykonanych robót a nie ocena poziomu hałasu. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kontrolując zaskarżoną decyzję w świetle przedstawionych kryteriów, Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, w tym wykazywanego przez skarżących, a zatem skarga jako niezasadna nie mogła zostać uwzględniona. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego przeprowadziły prawidłowo w niniejszej sprawie postępowanie w trybie uregulowanym w przepisach art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie zaś z ust. 3 po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zgodnie natomiast z ust. 7 przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 3, stanowi kontynuację postępowania wszczętego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Stosownie do treści art. 50 ust. 1 tej ustawy, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Na wstępie należy wskazać, że obowiązkiem organów nadzoru budowlanego w prowadzonym postępowaniu administracyjnym było w pierwszej kolejności dokonanie prawidłowych ustaleń odnośnie zakresu robót budowlanych wykonanych przez uczestnika postępowania B. B.. Następnie dokonanie oceny czy i które z wykonanych robót wymagały pozwolenia na budowę, bądź zgłoszenia, wreszcie ustalenie czy wykonane roboty pozostają w zgodzie z obowiązującymi przepisami, a jeżeli nie to czy istnieje możliwość ich doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami i wskutek jakich czynności. Nakaz przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego wydany na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego musi poprzedzać ustalenie, że wykonane samowolnie roboty budowlane nie mogą zostać doprowadzone do stanu zgodnego z prawem – jak wymaga tego art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie została wydana decyzja stwierdzająca brak podstaw do nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności bądź robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Decyzja taka potwierdza zgodność samowolnie wykonanych robót budowlanych z przepisami i oznacza, że inwestor nie musi wykonywać żadnych dodatkowych robót, czynności, przeróbek i zmian. Orzekające w sprawie organy administracji prawidłowo ustaliły, że wykonane przez uczestnika postępowania roboty budowlane wymagały pozwolenia właściwego organu architektoniczno – budowlanego. Przebudowa lokalu bez takiego pozwolenia stanowiła samowolę budowlaną. W tej zaś sytuacji organ nadzoru budowlanego był zobligowany do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Organ prowadzący postępowanie administracyjne, zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji, obowiązany jest przestrzegać zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 Kpa. Oznacza to, że powinien on podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zgodnie bowiem z art. 7 Kpa w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują z urzędu lub na wniosek stron wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art. 75 § 1 Kpa). Organ administracji publicznej obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 Kpa). Ponadto stosownie do art. 80 Kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możność wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 Kpa). Z przedstawionych wyżej przepisów postępowania wynika, że obowiązek dokładnego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla danej sprawy okoliczności faktycznych spoczywa na organie administracji. Prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego będzie możliwe tylko wówczas, gdy zostaną wszechstronnie wyjaśnione wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, a stronie zostanie zapewniony czynny udział w każdej fazie postępowania. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione powyższe wymagania, co powoduje, że dokonaną przez organy ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uznać należy za prawidłową. Nadto w tak ustalonym stanie faktycznym sprawy prawidłowo zastosowano przepisy prawa budowlanego. W szczególności zaś, wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji dokonały prawidłowej oceny robót związanych między innymi ze zmianą konstrukcji stropu drewnianego między lokalami nr [...] i nr [...]. Z wykonanej w toku niniejszego postępowania, zgodnie z postanowieniem organu I instancji, ekspertyzy Z. D. i M. W. z lipca 2007 roku oraz aneksu ze stycznia 2008 roku wynika, że przeprowadzone prace remontowe w mieszkaniu nr [...] na piętrze oraz w piwnicy zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną, nie spowodowały żadnych uszkodzeń w budynku, podciąg stalowy spełnia wymagania w zakresie stanu granicznego nośności i użytkowania, a więc jest w pełni bezpieczny; wykonany otwór w piwnicy nie stwarza zagrożenia w bezpiecznym użytkowaniu obiektu. Wymiana rury kanalizacyjnej była prawidłowa i niezbędna. W konkluzji rzeczoznawcy stwierdzili, że prace remontowe nie wpłynęły w żaden sposób na ograniczenie bezpiecznego użytkowania obiektu. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych opinii W. D., wynika, że wykonane prace dotyczyły remontu stropu z 1905 roku, który był w złym stanie technicznym. Aktualnie jednak brak jest możliwości stwierdzenia jaka była faktyczna izolacyjność akustyczna tych stropów między mieszkaniami nr [...] i nr [...] przed ich remontem. Również w piśmie z dnia 22 sierpnia 2011 r., autorzy ekspertyzy technicznej z lipca 2007 r. opisali układ konstrukcyjny stropu nad parterem, wskazując, że ponadto zostały dodane płyty Climapor, które stanowią dodatkową warstwę akustyczną, wyciszającą pomieszczenie o 16 dB, oraz termoizolacyjną. Rzeczoznawcy ponownie stwierdzili, że wszystkie prace budowlane dotyczące stropu nad parterem wykonano prawidłowo, zgodnie z warunkami technicznymi i sztuką budowlaną, co nie spowodowało żądnego zagrożenia dla bezpiecznego użytkowania budynku. Bezsporne jest, że lokal nr [...] użytkowany jest zgodnie z przeznaczeniem jako mieszkanie. W tej zaś sytuacji prawidłowo stwierdziły organy, że samo tylko potencjalne niewłaściwe wykorzystywanie lokalu mieszkalnego nie może stanowić wystarczającej podstawy do podjęcia działań przez organy nadzoru budowlanego. Kwestia ta pozostaje poza regulacją prawa budowlanego i przepisów warunków technicznych, które nie zawierają żadnych norm w tym zakresie. Wskazać przy tym należy na znajdujące się w aktach administracyjnych pismo z dnia 4 lipca 2007 r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, z którego wynika, że organ ten nie wykonuje badań akustycznych hałasu, którego źródło nie pochodzi od urządzeń i instalacji znajdujących się w pomieszczeniach. Nadto w piśmie tym stwierdzono, że w obecności skarżącego dokonano wizji lokalnej w lokalu nr [...], podczas której to nie stwierdzono żadnych niepożądanych odgłosów. Podkreślić również należy, że art. 50 ust. 1 pkt 4 nakłada na organ nadzoru budowlanego obowiązek kontroli, czy roboty budowlane są wykonywane zgodnie z przepisami. Zadania nadzoru budowlanego w zakresie przestrzegania przepisów ustawy Prawo budowlane wiążą się w głównej mierze z kontrolą spełniania wymogów bezpieczeństwa, tak podczas wykonywania robót budowlanych, jak i później w okresie użytkowania wybudowanego obiektu. Zaskarżona decyzja w pełni odpowiada prawu, a wobec prawidłowych ustaleń pozostaje w zgodzie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Nadto uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom zawartym w art. 107 § 3 kpa. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.