II SA/Gd 787/11

Dnia 27 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 25 lipca 2011 roku, nr [...] w przedmiocie przekazania sołectwu do administrowania składników mienia komunalnego postanawia: skargę odrzucić. Wojewoda - rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 25 lipca 2011 roku, nr [...], wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), stwierdził nieważność uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia 24 czerwca 2011 roku w sprawie przekazania sołectwu B. do administrowania składników mienia komunalnego. W skardze z dnia 22 sierpnia 2011 roku na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina K. domagała się jego uchylenia. Zarządzeniem z dnia 30 września 2011 roku wezwano reprezentującego Gminę K. Wójta do nadesłania w terminie 7 dni uchwały Rady Gminy w przedmiocie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia 25 lipca 2011 roku. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Wójtowi dnia 14 października 2012 roku. W odpowiedzi na to wezwanie, pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 22 listopada 2011 roku stwierdził, że taka uchwała nie została podjęta. Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2011 roku, doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 grudnia 2011 roku, ponownie zobowiązano pełnomocnika skarżącej Gminy aby w terminie 7 dni przedłożył uchwałę Rady Gminy podjętą w przedmiocie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia 25 lipca 2011 roku, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej tego zarządzenia nie wykonał. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, Sąd miał na uwadze, że zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm. – dalej jako u.s.g.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia (ust. 1); do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone; podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3). Uchwała podejmowana w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g. stanowi materialnoprawną przesłankę wniesienia skargi, dającą upoważnienie do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Mieć zatem należało na uwadze, że skarga, nawet wniesiona do sądu administracyjnego przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego w przewidzianym w art. 98 ust. 1 u.s.g. terminie, nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, jeżeli nie została podjęta uchwała organu uchwałodawczego tej jednostki o skierowaniu skargi do sądu. Wniesienie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze bez załączenia uchwały rady gminy o wniesieniu skargi uznać należy zatem za wniesienie skargi bez uzyskania wymaganego przepisem prawa stanowiska właściwego organu gminy. Sąd może przy tym wezwać skarżącą gminę do nadesłania wymaganej uchwały w zakreślonym terminie. W niniejszej sprawie skarżąca, wnosząc skargę, nie przedłożyła uchwały Rady Gminy, o której mowa w art. 98 ust. 3 u.s.g., jak również nie nadesłała takiej uchwały na wezwania Sądu. Przyjąć zatem należało, że zamiar zaskarżenia przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego nie uzyskał, wymaganej ustawowo, akceptacji Rady Gminy, wyrażanej w formie uchwały. W ocenie Sądu za niedopuszczalne należało uznać zatem wniesienie skargi przez Gminę K. bez uzyskania wymaganej ustawowo uchwały Rady Gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca Gmina K. nie wykazała, iż dysponuje uchwałą Rady Gminy o zaskarżeniu przedmiotowego rozstrzygnięcia nadzorczego, wydaną w trybie art. 98 ust. 3 u.s.g., i z tej przyczyny, uznając skargę za niedopuszczalną, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).