II SA/Gd 788/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata F. B. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: przyznać wnioskodawcy wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług za udzieloną z urzędu pomoc prawną w niniejszej sprawie w wysokości 442,80 zł ( czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z 23 stycznia 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu R. K. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie . Okręgowa Rada Adwokacka w Gdańska na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adw. F. B.. Wyrokiem z 8 maja 2013 r. Sąd oddalił skargę R. K. na opisane postanowienie SKO. Pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 kwietnia 2015 r. sygn.. akt I OSK 2240/13 oddalił skargę kasacyjną. Wnioskiem z 20 lipca 2015 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik skarżącego zwrócił się o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie, że koszty te nie zostały zapłacone w całości, ani w części. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2013 r,, poz. 461 ze zm. (dalej rozporządzenie). Zgodnie z przepisem § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 niniejszego przepisu, nie mniej niż 120 zł. Według pkt 1 § 18 ust. 1 omawianego przepisu, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w przedmiocie wznowienia postępowania. Zatem podstawę prawną do obliczenia wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dla adwokata, który reprezentował z urzędu skarżącego w I instancji oraz w II instancji, stanowi przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Mając na uwadze nakład pracy adwokata wyznaczonego z urzędu, przysługujące mu wynagrodzenie za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego należy obliczyć poprzez zsumowanie: • w pierwszej instancji w innej sprawie 240 zł n(za reprezentacje skarżącego w I instancji) oraz • 50% stawki minimalnej, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł (za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej) 120 zł. W świetle powyższego, kwota należnego adwokatowi wynagrodzenia stanowi sumę kwot: 240 zł i 120 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia sumę tę (tj. 360 zł) należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 82,80 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia