II SA/Gd 79/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2025 r. nr SKO Gd/6094/25 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę. E. Spółka z o. o. (dalej jako: "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 14 listopada 2025 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 23 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie ewentualnie złożenie odpisu skargi zawierającego własnoręczne oryginalne podpisy, złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 stycznia 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 9 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniach terminu wezwania pozostały bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przy czym, zgodnie z treścią art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 wskazanej ustawy). W rozpatrywanej sprawie skarżąca została wezwana do podpisania skargi, złożenia pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu od skargi i została pouczona o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 stycznia 2026 r. Tym samym termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 5 lutego 2026 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi, jak również nie uiściła wpisu od skargi (dowód: notatka urzędowa specjalisty z dnia 2 marca 2026 r., k. 11 akt sądowych). Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.