II SA/Gd 791/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2009-01-29

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca, która nie przedłożyła wymaganych dokumentów źródłowych mimo wezwania sądu, może skutecznie domagać się przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ strona skarżąca, mimo wezwania, nie przedłożyła wymaganych dokumentów źródłowych potwierdzających jej trudną sytuację majątkową. Strona ma obowiązek wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, a sąd nie ma obowiązku samodzielnego ustalania jej sytuacji majątkowej.
Stan faktyczny
H. H. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu podał jedynie wysokość swoich emerytur i emerytury żony. Sąd wezwał skarżącego do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji majątkowej, dochodów i stanu rodzinnego. Skarżący nie przedłożył żądanych dokumentów, kwestionując podstawę prawną żądania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono H. H. przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2009r.na posiedzeniu niejawnym wniosku H. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2008r. nr [...] w przedmiocie zaniechania dalszych robót budowlanych postanawia: odmówić H. H. przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 11 grudnia 2008r. H. H. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu zawarł wyliczenie wydatkowania emerytur (swojej i małżonki) w kwocie 3050 zł netto. Wspólne gospodarstwo ze skarżącym prowadzi żona. Posiadają dom o pow. 110 m2 oraz działkę rolną o pow. 3.61 ha. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy, Sąd, pismem z dnia 6 stycznia 2009r., zobowiązał go do przedłożenia następujących dokumentów źródłowych: odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawcę i jego żonę zeznań podatkowych za rok 2007, a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawcę i jego żonę rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; dokumentów obrazujących wysokość kosztów utrzymania posiadanego domu; wskazania sposobu wykorzystywania posiadanej nieruchomości rolnej; aktualnego dokumentu potwierdzającego wysokość emerytury wnioskodawcy i jego żony; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżącego i jego żonę pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo, wskazując, iż Sąd żądając licznych dokumentów nie wskazał podstawy prawnej. Ponadto nie została wskazana podstawa prawna granicy ubóstwa, a konkretnie do jakiego dochodu należy liczyć się z uzyskaniem prawa pomocy, a od jakiego poziomu dochodu nastąpić może odmowa. Sąd nie powołał przepisów, które stanowią o tym komu i na jakich warunkach prawo pomocy jest udzielane. Skarżący wywodzi także, iż sprawa skargi na samowolę budowlana toczy się od 2001r. zatem na mocy przepisu art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) należy stosować dotychczasowe przepisy o kosztach i wpisie sądowym. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Analiza przepisów prowadzi do wniosku, iż: - inicjatywa, jeśli chodzi o prawo pomocy, należy wyłącznie do strony postępowania. To strona składająca wniosek winna użyć argumentów, które przekonałyby Sąd, że udzielenie jej prawa pomocy jest konieczne; - strona ma wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Możliwość żądania dodatkowych dokumentów przewiduje art. 255 wskazywanej ustawy, który stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Powyższy przepis nakłada na wnioskującego o przyznanie prawa pomocy podjęcia działań na rzecz wykazania, iż faktycznie znajduje się w sytuacji, która uzasadnia występowanie z wnioskiem. Bezsprzecznie wydanym zarządzeniem zobowiązującym do przedłożenie konkretnych dokumentów i oświadczeń zakres działania strony został zakreślony. I w interesie strony pozostaje zastosowanie się do zarządzenia Sądu, gdyż w sytuacji takiej jak ta, gdy wnioskodawca żadnych dokumentów nie przedłożył, Sąd dochodzeń prowadził nie będzie, gdyż nie ma obowiązku samodzielnego występowania o określone dokumenty i ustalania w ten sposób rzeczywistej sytuacji majątkowej strony wnioskującej. Z drugiej strony strona postępowania wnioskująca o udzielenie prawa pomocy, zatem strona która domaga się prowadzenia postępowania we własnej indywidualnej sprawie na koszt Skarbu Państwa, a więc na koszt podatników, winna liczyć się z koniecznością ujawnienia swych dochodów, swego stanu majątkowego, gdyż same oświadczenia złożone we wniosku o przyznanie prawa pomocy są najczęściej niewystarczające. Ponadto w zarządzeniu zobowiązującym do przedłożenia dokumentów i złożenia oświadczeń przepisy regulujące kwestie zasad przyznawania prawa pomocy nie są zawierane, gdyż następuje to dopiero w rozstrzygnięciu rozstrzygającym o zasadności wniosku. Zatem w przedmiotowej sprawie w niniejszym postanowieniu. Jak już wyżej wskazano i uargumentowano inicjatywa odnośnie wykazania zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy należy do strony wnioskującej. W niniejszej sprawie skarżący H. H. uchylił się od złożenia wymaganych dokumentów i oświadczeń. Tym samym uznać należy, iż nie wykazał aby znajdował się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Wskazać należy, iż nie istnieje żaden próg dochodowy ( poziom dochodu na osobę w rodzinie czy na osobę samotnie gospodarującą) rozgraniczający stan ubóstwa, k tory uprawnia do przyznania prawa pomocy, o którym wspomina w piśmie skarżący. Każdy wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpatrywany jest indywidualnie, żadne mechaniczne schematy nie zostały w tym zakresie narzucone, sytuacja strony ubiegającej się jest oceniana w kontekście argumentów które podnosi, poziom dochodów jest oceniany w kontekście niezbędnych wykazanych wydatków. Podkreślić przy tym, należy, iż prawo pomocy nie jest przyznawane na podstawie złożonego formularza PPF, ale najczęściej na podstawie przedłożonych na żądanie referendarza sądowego dokumentów i oświadczeń. W niniejszej sprawie żądane dokumenty nie zostały przedłożone, zatem brak jest dowodów, iż istotnie skarżący znajduje się w sytuacji majątkowej uprawniającej do skutecznego żądania prawa pomocy. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło