II SA/Gd 797/07

WyrokWSA w Gdańsku2008-03-13

Skład orzekający: Mariola Jaroszewska, Krzysztof Ziółkowski, Janina Guść

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania zasiłku stałego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego, uwzględniając dochód z dodatku mieszkaniowego?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania zasiłku stałego, ponieważ dochód skarżącej, obliczony zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej i uwzględniający dochód z renty oraz dodatku mieszkaniowego, przekroczył ustalone kryterium dochodowe. Sądy administracyjne sprawują kontrolę legalności działań administracji, a nie mogą merytorycznie orzekać w sprawach przyznawania świadczeń, kierując się jedynie trudną sytuacją życiową strony.
Stan faktyczny
Skarżąca M. D. wniosła o przyznanie zasiłku stałego. Organ I instancji odmówił przyznania świadczenia, uznając, że dochód skarżącej (841,77 zł) przekroczył kryterium dochodowe (477 zł). Organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając organom złą wolę i brak poszanowania godności. WSA oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędzia WSA Janina Guść Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Katarzyna Gross po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. II SA/Gd 797/07 UZASADNIENIE Prezydent Miasta, decyzją z dnia 15 czerwca 2007r. odmówił przyznania skarżącej M. D., świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego, z tego powodu, że miesięczny dochód skarżącej wynoszący 841,77 zł przekroczył kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej, które wynosiło 477 zł. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu wskazała na swoją bardzo trudną sytuację życiową. Podniosła fakt, iż jest rencistką I grupy całkowicie niezdolną do pracy. Nie zgodziła się również z ustaleniem wysokości jej dochodu, gdyż jak podała kwota dodatku mieszkaniowego w wysokości 277 zł została niewłaściwie naliczona, poza tym był on przyznany na okres od 1 grudnia 2006 roku do 31 maja 2007 roku, a skarżąca i tak nie mogła z niego skorzystać. Skarżąca zarzuciła także organowi I instancji brak rzetelności oraz profesjonalizmu i dobrej woli przy rozpatrywaniu sprawy. Organ II instancji decyzją z dnia 10 października 2007 roku utrzymał w mocy zaskarżona decyzję, podzielając w pełni argumentację organu I instancji. Podkreślił w uzasadnieniu przekroczenie przez skarżącą kryterium dochodowego. W związku z powyższym skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zarzucając organowi II instancji złą wolę oraz brak poszanowania godności ludzkiej podczas rozpatrywania sprawy. Wniosła równocześnie o ponowne jej rozpoznanie. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 2 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. II SA/Gd 797/07 Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz.U. Nr. 64, poz. 593 ze zm.), zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 prawa o pomocy społecznej w zw. z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 lipca 2006 roku w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz.U. Nr 135, poz. 950), nieprzekraczalna kwota kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej wynosiła 477 zł. Obliczenia dochodu na potrzeby postępowania w sprawie przyznania zasiłku stałego dokonuje się - zgodnie z art. 8 ust. 3 prawa pomocy społecznej - sumując miesięczne przychody z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Skarżąca wniosek złożyła w maju 2007 roku. Organ I instancji zgodnie z treścią wyżej wskazanego przepisu ustalił, że dochód skarżącej wynosił 841,77 zł. Obliczył go dodając przychód osiągany z renty w wysokości 564,70 zł oraz z tytułu dodatku mieszkaniowego w wysokości 277,07 zł. Z tego powodu, pomimo spełnienia przez skarżącą pozostałych ustawowych kryteriów niezbędnych do przyznania zasiłku stałego, organ I instancji nie mógł takiego zasiłku przyznać. Kryterium dochodowe zostało, bowiem przekroczone o 364,77 zł. Zauważyć także należy, iż przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej nie przewidują wyjątków, pozwalających na odstąpienie od przedstawionych wyżej wymagań i przyznanie świadczenia w postaci zasiłku stałego. Tylko równoczesne spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek daje możliwość przyznania zasiłku stałego. Wskazać tu trzeba, że sądy administracyjne kontrolują legalność wydanych przez organy administracji publicznej decyzji, postanowień i innych aktów, badając czy organy naruszyły przepisy postępowania administracyjnego oraz czy właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego. W niniejszej sprawie nie można zarzucić organom naruszenia prawa, a tylko taki stan pozwaliłby Sadowi na wzruszenie zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że sądy administracyjne nie mają kompetencji do merytorycznego orzekania, co oznacza, że w niniejszej sprawie Sąd nie mógł przyznać skarżącej świadczenia z pomocy społecznej, kierując się jej trudną sytuacją życiową i finansową. Dlatego, mając na uwadze wyżej wskazane względy, Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło