II SA/Gd 798/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i S. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 stycznia 2011 r. Nr [...], nakazującej S. D. i M. K. rozbiórkę budynku altany trwale związanej z gruntem na działce stanowiącej urządzony Rodzinny Ogród Działkowy "P." znajdujący się w granicach miasta Ch. W skardze na opisaną wyżej decyzję M. K. i S. D. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując go poniesieniem znacznych kosztów w związku z budową altany oraz jej rozbiórką. Według skarżących budynki nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa, jedyną przyczyna rozbiórki było przekroczenie dopuszczalnych wymiarów altany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. Dlatego też to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Nie jest wystarczające jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, niepubl.). W świetle treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do jego uwzględnienia. Skarżący powołali się jedynie na fakt poniesienia "znacznych kosztów", co nie oznacza, iż twierdzenie takie uzasadnia skutkiem wykonania orzeczenia znacznej szkody w majątku skarżących. Przesłanki wstrzymania wymagane przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie zostały zatem należycie uprawdopodobnione, co uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.