II SA/Gd 807/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 września 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania W. S. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 21 listopada 2008r. W. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z G. K. i połtoraroczną córką. Posiada dom o pow. 90 m2. Rodzina utrzymuje się z dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawcy w kwocie 3500 zł brutto oraz dochodu K. G. w wysokości 2500 zł. Skarżący oświadczył, iż posiada oszczędności w wysokości 5000 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż w dobie narastającego kryzysu osiągany dochód z prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwala na zapewnienie właściwych warunków życia i rozwoju córce oraz jej matce. Pogarszanie się sytuacji powoduje konieczność sięgania po zgromadzone oszczędności pomimo, iż są one niewielkie. W tej sytuacji wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztu wpisu w kwocie 400 zł. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Przede wszystkim nawet jeśli z bieżących dochodów nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, w tym uiścić wpisu, to zgromadzone zasoby pieniężne dają taką możliwość. Skoro zatem skarżący posiada środki finansowe, które może przeznaczyć na prowadzenie własnych spraw przed sądem uznać należy, że okoliczność ta nie pozwala na przyjęcie, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Decyzja na jaki cel należy przeznaczyć posiadane oszczędności pozostaje w gestii wnioskodawcy, jednak w sytuacji gdy zostało przyznane posiadanie oszczędności, których wysokość z pewnością wystarczyłaby na poniesienie kosztów uiszczenia wpisu to nie można przyjąć, iż skarżący znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Ponadto w ocenie referendarza regularność i wysokość uzyskiwanych dochodów pozwalają skarżącemu na poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania, które na obecnym etapie wynoszą 400 zł tytułem wpisu sądowego. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.