II SA/Gd 814/05
PostanowienieWSA w Gdańsku2006-08-09
Skład orzekający: Sędzia NSA Zdzisław Kostka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na zarządzenie Wojewody w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody, wydane jako akt prawa miejscowego, jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na zarządzenie Wojewody, będące aktem prawa miejscowego, jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie poprzedził jej bezskutecznym wezwaniem organu, który wydał przepis, lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia prawa. Niespełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Przedstawiciel ustawowy skarżącego P. C. wniósł skargę na zarządzenie Wojewody z dnia 30 listopada 1999 r. w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody, zarzucając m.in. brak poinformowania go o zamiarze utworzenia rezerwatu na jego gruntach. Skarżący nie wezwał Wojewody ani Prezesa Rady Ministrów do usunięcia naruszenia prawa, co było warunkiem dopuszczalności skargi na akt prawa miejscowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na zarządzenie Wojewody z dnia 30 listopada 1999 r., nr [...] w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody postanawia odrzucić skargę.
Przedstawiciel ustawowy skarżącego P. C. wniósł skargę na zarządzenie Wojewody w przedmiocie utworzenia rezerwatu przyrody, wydane na podstawie art. 39 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. nr 91 póz. 577) w związku z art. 23 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 1991 r. nr 114 póz. 492 ze zm.). Ze skargi wynika, iż skarżący zarzuca organowi m.in. brak poinformowania go o zamiarze utworzenia rezerwatu na terenie gruntów, których skarżący jest właścicielem.
Jak wynika z pisma z dnia 17 listopada 2005 r. przedstawiciel ustawowy skarżącego nie zwracał się do Wojewody z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa wywołanych zaskarżonym zarządzeniem. Przedstawiciel ustawowy skarżącego wskazał jednak, że z wezwaniem takim zwrócił się Społeczny Komitet Obrony Praw Własności Nieruchomości Przylegających do Zatoki w Dzielnicy [...] we W..
W piśmie z dnia 30 czerwca 2006 r. przedstawiciel ustawowy skarżącego oświadczył ponadto, że nie zwracał się do Prezesa Rady Ministrów z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa wywołanych zaskarżonym zarządzeniem.
Stosownie do art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. nr 80 póz. 872 ze zm.) każdy, czyjego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej - a takim aktem prawa miejscowego jest zaskarżone zarządzenie - może po bezskutecznym wezwaniu organu, który wydał przepis lub organu upoważnionego do uchylenia przepisu w trybie nadzoru, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi na akt prawa miejscowego ustanowiony przez wojewodę, skarżący winien wezwać wojewodę lub organ upoważniony do uchylenia przepisu w trybie nadzoru do usunięcia naruszenia prawa. Przedstawiciel ustawowy skarżącego, zgodnie ze swym oświadczeniem, nie wezwał do usunięcia naruszenia prawa ani Wojewody, ani Prezesa Rady Ministrów, będącego zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie władnym do uchylenia w trybie nadzoru aktu prawa miejscowego ustanowionego przez wojewodę. Za wezwanie takie nie można uznać powołanego przez niego pisma z dnia 22 grudnia 2004 r. dlatego, że nie pochodzi ono od przedstawiciela ustawowego.
Przedstawiciel ustawowy skarżącego nie spełnił zatem warunku, od którego w myśl powołanego art. 44 ust. 1 ustawy o administracji rządowej w województwie zależy dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na akt prawa miejscowego ustanowiony przez wojewodę.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga skarżącego jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 póz. 1270 ze zm.) odrzucił ją.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło