II SA/Gd 814/13

PostanowienieWSA w Gdańsku2014-04-08

Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, biorąc pod uwagę jego dochody, stan majątkowy oraz brak reakcji na wezwanie sądu do przedłożenia dodatkowych dokumentów?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika. Pomimo wezwania do przedłożenia dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną, wnioskodawca nie zastosował się do niego, rezygnując z ubiegania się o fachowego pełnomocnika z urzędu. Dodatkowo, wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata z wyboru sugeruje, że wnioskodawca jest w stanie ponieść koszty profesjonalnej pomocy prawnej.
Stan faktyczny
Wnioskodawca A. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w związku ze skargą na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Wnioskodawca zadeklarował wspólne gospodarstwo domowe z małżonką, miesięczny dochód rodziny w kwocie 3923,84 zł, posiadanie domu o pow. 90 m2 oraz oszczędności w kwocie 2000 zł. Sąd wezwał wnioskodawcę do przedłożenia dodatkowych dokumentów, jednak wnioskodawca nie zastosował się do wezwania, rezygnując z ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania A. B. prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 26 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odmówić przyznania A. B. prawa pomocy. A. B. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z małżonką. Dochód rodziny stanowią świadczenia emerytalno-rentowe małżonków w miesięcznej kwocie netto 3923,84 zł. Wnioskodawca posiada dom o pow. 90 m2. Oświadczył także, że posiada oszczędności w kwocie 2000 zł. Rozpatrując przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1) a w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 cyt. wyżej przepisu). W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 11 marca 2014 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano, to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy. Skarżący jednak nie zastosował się do wystosowanego wezwania bowiem nie nadesłał żadnych dokumentów. Wskazał, że rezygnuje z ubiegania się o przyznanie mu fachowego pełnomocnika. Jednocześnie złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez adwokata. Skoro zatem strona uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji to powinna liczyć się z tym, że referendarz nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania jej prawa pomocy. Natomiast na podstawie przedłożonego formularza nie można uznać, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stosunkowo wysokie dochody i brak wskazania na konieczność ponoszenia nadzwyczajnych wydatków przemawiają za uznaniem, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest dobra i pozwala na poniesienie kosztu ustanowienia pełnomocnika z wyboru, co poniekąd potwierdza wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata ustanowionego z wyboru. Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło