II SA/Gd 822/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. K. i S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 października 2007 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 września 2007 r. nałożył na inwestorów E. i A. J. obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego w związku z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odwołanie od tej decyzji wnieśli właściciele sąsiedniej działki, I. i S. K. W ich ocenie przepisy prawa nie mogą przewidywać możliwości legalizacji samowoli budowlanej w ramach zatwierdzonego projektu budowlanego. Organ drugiej instancji rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. I. i S. K., nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w treści której zawarli między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Żądanie to uzasadnili pozbawieniem ich możliwości obrony swoich praw poprzez doręczanie im decyzji z pominięciem ustanowionego przez nich pełnomocnika. Podkreślili także, że zaskarżona decyzja obarczona jest wadą, która powoduje konieczność jej eliminacji z obiegu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, iż spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki uzasadniające wstrzymanie. Przesłanki te powinny być wskazane w uzasadnieniu wniosku, ewentualnie w treści skargi jeżeli przedmiotowy wniosek został w niej zamieszczony. Podstawową przesłanką wstrzymania zgodnie z art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty życia i zdrowia. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, nie publikowane). Także analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek, skarżący wskazują na okoliczność pozbawienia ich możliwości obrony swoich praw poprzez doręczenie stronom postępowania decyzji z pominięciem ustanowionego przez nich pełnomocnika. Powyższa przesłanka nie jest podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ochrona stron postępowania w szczególnych sytuacjach, to znaczy wtedy gdy może dojść do niebezpieczeństwa powstania szkody, czyli określonej starty, czy też skutków trudnych do odwrócenia w aspekcie materialnym. Doręczenie decyzji skarżącym z pominięciem pełnomocnika niewątpliwie może stanowić naruszenie przepisów prawa, nie stanowi jednak podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy także wskazać, że także przekonanie skarżących o zasadności podniesionych zarzutów nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie uznać należy, że strona skarżąca nie wykazała (nie uprawdopodobniła), iż zostały spełnione ustawowe przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu do czasu merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Z tych też przyczyn orzeczono, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (a contrario) jak w sentencji postanowienia.