II SA/Gd 823/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2014 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie opłaty adiacenckiej postanawia pozostawić wniosek skarżącej A Spółki z o.o. w S. z dnia 18 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskiem z dnia 18 lutego 2015 r. skarżąca A. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten nie został podpisany przez osobę umocowaną do reprezentowania Spółki oraz zawierał niewypełnione rubryki. W związku z powyższy, zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 27 lutego 2015 r., zobowiązano wnioskującą do wypełnienia złożonego wniosku zgodnie z zwartym w nim pouczeniem - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłkę zawierającą to wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 11 marca 2015 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru karta 32). W dniu 17 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżąca nadesłała do Sądu podpisany urzędowy formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPPr", który nadal zawierał niewypełnione rubryki dotyczące m.in.: uzasadnienia złożonego wniosku oraz oświadczenia o majątku i dochodach. Referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 23 marca 2015 r., pozostawił wniosek skarżącej z dnia 18 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła sprzeciw od tego zarządzenia, wyjaśniając jednocześnie, że z dniem 31 marca 2015 r. nastąpiło połączenie spółki A. ze spółką B. w ten sposób, że B. przejęła A. w trybie art. 492 § 1 pkt 1 w zw. z art. 516 § 6 kodeksu spółek handlowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydanych przez referendarza sądowego, strona może wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 260). Z uwagi na powyższe, przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie Sąd uczynił wniosek B. z dnia 18 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy a postanowienie Referendarza sądowego z dnia 23 marca 2015 r. straciło swoją moc. Stosownie do treści art. 252 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu udokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). W literaturze przedmiotu podkreśla się, że wprowadzenie do postępowania sądowoadministracyjnego urzędowego formularza podyktowane jest potrzebą stosowania jednolitych kryteriów dla wszystkich podmiotów ubiegających się o prawo pomocy, a ponadto wymuszeniem na wnioskodawcy zawarcia we wniosku informacji niezbędnych do podjęcia rozstrzygnięcia (zob. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis 2009, str. 651). Zgodnie zaś z treścią art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania ma miejsce wówczas, gdy strona nie uzupełniła w zakreślonym przez sąd terminie braków wniosku np. pozostawiła niewypełnione rubryki, uniemożliwiając tym samym ocenę jej możliwości płatniczych lub zakresu wniosku (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. II, Zakamycze 2006, s. 570). Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że wniosek B. z dnia 18 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy musi zostać pozostawiony bez rozpoznania. Skarżąca mimo przesłania jej stosownego formularza celem jego wypełnienia, wraz z pouczeniem o skutkach niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, nadesłała do Sądu wniosek niepodpisany oraz niewypełniony i pomimo ponownego wezwania do jego podpisania i wypełnienia skarżąca nadesłała do Sądu wniosek podpisany ale nadal zawierający nieuzupełnione rubryki. Nie posiadając zaś informacji, które powinny zostać przedstawione w prawidłowo uzupełnionym wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie jest możliwe zbadanie i ocenienie możliwości finansowych strony, które to mają decydujące znaczenie w kwestii przyznania prawa pomocy. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.