II SA/Gd 832/14

Dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody z dnia 21 października 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody z dnia 21 października 2014 r. nr [...]. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 grudnia 2014 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z załącznikami oraz 5 odpisów wniosku z dnia 20 listopada 2014 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poświadczonych za zgodność z oryginałem – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 grudnia 2014 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, również zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 grudnia 2014 r., doręczono skarżącemu odpis odpowiedzi organu na skargę z dnia 19 grudnia 2014 r. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz odpis odpowiedzi organu na skargę skarżący odebrał osobiście w dniu 9 stycznia 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru karta 28). A zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego upływał dla skarżącego w dniu 16 stycznia 2015 r. W dniu 14 stycznia 2015 r. skarżący nadesłał do Sądu 5 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem wraz z załącznikami oraz 5 odpisów wniosku z dnia 20 listopada 2014 r. Jednakże, z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego, w wyznaczonym terminie do dnia 16 stycznia 2015 r., wpisu sądowego od skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 11 lutego 2015 r., odrzucił skargę A. G. wniesioną w niniejszej sprawie. W dniu 19 lutego 2015 r. skarżący uiścił na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego od skargi a w dniu 20 lutego 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wyjaśnił, że w przesyłce, która została odebrana w dniu 9 stycznia 2015 r. znajdowały się 3 dokumenty: 1. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi (nadesłanie 5 odpisów wniosku z dnia 20 listopada 2014 r.), 2. doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę z dnia 19 grudnia 2014 r. oraz 3. odpowiedź na skargę Wojewody z dnia 19 grudnia 2014 r. Skarżący wyjaśnił, że nie uiścił wpisu sądowego w terminie do dnia 16 stycznia 2015 r., gdyż nie został powiadomiony o takim obowiązku. Dopiero z chwilą otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedział się o wysokości wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Z powołanej regulacji wynika, że przywrócenie uchybionego terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwe jest, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący A. G. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, do czego zobowiązany został na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 31 grudnia 2014 r. Wniosek ten złożony został przez skarżącego w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, za który uznać należy dzień 19 lutego 2015 r., kiedy to skarżący otrzymał odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2015 r. o odrzuceniu wniesionej przez niego skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Przed wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu skarżący uiścił w kasie Sądu wpis sądowy w wysokości 500 zł, a więc dokonał czynności, dla której określony był termin, o którego przywrócenie wnosi. Sąd uznał jednak, że skarżący nie wskazał okoliczności potwierdzających brak jego winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 329). Przywrócenie terminu nie jest natomiast dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Sąd badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien jednak dokonać oceny z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 745/98, Lex nr 42023). Skarżący A. G. w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wskazał, że uchybił terminowi albowiem nie otrzymał odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Przywołana okoliczności, zdaniem Sądu, nie może świadczyć o braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki wysłanej do skarżącego a zawierającej: wezwanie do nadesłania 5 odpisów skargi wraz z załącznikami oraz 5 odpisów wniosku z dnia 20 listopada 2014 r. a także odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz odpis odpowiedzi organu na skargę z dnia 19 grudnia 2014 r. ("nadesłanie 5 odp. skargi z załącz., 5 odp. wniosku, wpis 500 zł – 7 dni oraz o odp. na skar. z 19.12.2014 r. + poucz."). Zwrotne potwierdzenie odbioru zostało podpisane przez skarżącego A. G. osobiście. W aktach sprawy znajdują się odpisy pism wysłanych do skarżącego. Skarżący, podpisując zwrotne potwierdzenie odbioru, potwierdził jednocześnie, że opisanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru rodzaj przesyłki jest zgodny z zawartością przesyłki znajdującej się w kopercie. Zgodnie z art. 65 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administarcyjnymi sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. W § 2 tego artykułu przewidziano, że do doręczania pism przez pocztę w postępowaniu sądowym stosuje się tryb doręczeń, jak w postępowaniu cywilnym. Zastosowanie znajdują więc przepisy, wydanego na postawie art. 133 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), rozporządzenia wykonawczego Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym przez pocztę (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Jak wynika z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia, adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz oddzielnie wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wypełniony prawidłowo, na formularzu stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r., pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, OSNC 1998). W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2012, sygn. akt II OSK 1065/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istnieje zatem domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Takie potwierdzenie korzysta z domniemania prawdziwości w zakresie daty odbioru oraz faktu odbioru przesyłki. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.