II SA/Gd 835/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr 3125/2007 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania dokumentu stwierdzającego umieszczenie w domu pomocy społecznej oddala skargę. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie decyzją z dnia 16 sierpnia 2007r., powołując się na przepis art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania odpisu decyzji lub innego dokumentu stwierdzającego umieszczenie G. J. w Domu Pomocy Społecznej w 2003r. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że J. J. pismem z dnia 3 grudnia 2006r. wystąpiła do organu I instancji o wydanie odpisu decyzji administracyjnej stwierdzającej umieszczenie jej córki G. w Domu Pomocy Społecznej w S. w 2003r. Wnioskodawczyni wywodziła, że decyzja taka jest jej niezbędna w celu wykazania, iż jej córka G. w 2003r. nabyła prawo do pobytu w Domu Pomocy Społecznej na koszt Skarbu Państwa. Po rozpatrzeniu tego wniosku organ I instancji decyzją z 9 lutego 2007r. odmówił J. J. wydania odpisu decyzji w sprawie umieszczenia G. J. w Domu Pomocy Społecznej w S. w 2003r. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji SKO uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał, że skoro w aktach sprawy brak jest dowodu na to, że w przedmiocie umieszczenia G. J. w 2003r. w Domu Pomocy Społecznej w S. wydano decyzję administracyjną, to w dalszym postępowaniu administracyjnym, po przeprowadzeniu dokładnego postępowania dowodowego, należy wyjaśnić, czy taka decyzja została w ogóle wydana oraz czy figuruje w wykazie decyzji tego organu administracji. Rozpatrując ponownie wniosek organ I instancji wskazał, że w aktach sprawy znajduje się wyłącznie informacja o przyznaniu dla Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie miejsca w Domu Pomocy Społecznej w S., o czym zawiadomiono telefonicznie wnioskodawczynię, która pismem z dnia 16 września 2003r. wystąpiła do organu I instancji z wnioskiem o przesunięcie terminu umieszczenia jej córki G. z pozostawieniem jej na liście osób oczekujących na miejsce. Odwołująca się wskazała, że na razie jest w stanie zapewnić opiekę swojej córce (por. pismo k. 10 akt organu I instancji). Organ I instancji po wszechstronnym rozważeniu dowodów ustalił, iż w 2003r. nie została wydana decyzja administracyjna dotycząca umieszczenia jej córki G. w DPS w S.. W tej sytuacji nie było możliwości wydania wnioskodawczyni nieistniejącej decyzji bądź jej odpisu lub innego dokumentu potwierdzającego jej wydanie, co uzasadniało umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego. J. J. wniosła odwołanie od tej decyzji, w którym zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego tj. ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania orzeczenia zgodnego z jej wnioskiem, względnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odwołująca się wywodziła, że organ administracji nie dokonał wszystkich ustaleń faktycznych niezbędnych dla ustalenia stanu faktycznego tj. potwierdzenia, iż w 2003r. wydana została decyzja administracyjna o umieszczeniu jej córki w DPS w S.. J. J. wskazywała, że przepisy k.p.a. przewidywały również wydawanie decyzji ustnych o przyznawaniu świadczeń z pomocy społecznej i w jej ocenie taka decyzja została wydana. Nie uwzględniając tego odwołania SKO w dniu 26 października 2007r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji podzielając w całości faktyczne i prawne podstawy jej rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy jednoznacznie wskazał, że z materiału dowodowego zebranego w sprawie w tym wskazanego przez wnioskodawczynię nie wynika, aby w 2003r. wydana została decyzja administracyjna o umieszczeniu jej córki G. w DPS w S.. Z akt organu I instancji wynika natomiast, że G. J. umieszczona została na liście osób oczekujących na przyznanie miejsca w DPS oraz, że w 2003r. złożono jej propozycję umieszczenia w DPS w S. lecz jej nie przyjęła, wnioskując odroczenie terminu umieszczenia córki w Domu Pomocy Społecznej. SKO wyraziło pogląd, że skoro w aktach Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie brak jest zarówno decyzji jak i jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, iż w 2003r. umieszczono G. J. w DPS to bezprzedmiotowe jest postępowanie o wydanie odpisu, bądź innego dokumentu potwierdzającego wydanie takiej decyzji. J. J. wniosła skargę do Sądu, w której zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia oraz naruszenie art. 6 – 11, art. 80 i 105 § 1 k.p.a. domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji jako sprzecznej z prawem. Skarżąca akcentowała, że jej wniosek dotyczył wydania odpisu decyzji, innego dokumentu będącego decyzją mimo nie spełnienia wymagań formalnych określonych w art. 107 k.p.a. bądź wydania decyzji deklaratoryjnej jako nowej decyzji potwierdzającej wydanie we wrześniu 2003r, decyzji ustnej według stanu prawnego obowiązującego w przedmiotowej materii w dacie wydania decyzji ustnej. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazując między innymi, iż w postępowaniu odwoławczym wyznaczono rozprawę administracyjną w toku której przesłuchano świadków, którzy nie potwierdzili zasadności żądania skarżącej dotyczącego w istocie wydania decyzji o umieszczeniu jej córki w 2003r. w DPS w S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie mogła być uwzględniona albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie wyjaśnić należy skarżącej, że w świetle obowiązujących przepisów postępowania administracyjnego brak jest regulacji prawnej przewidującej odrębne postępowanie w przedmiocie odtworzenia akt administracyjnych, gdyby akta takie faktycznie istniały. W sprawie niniejszej jest bezsporne, że córka skarżącej G. J. w dniu 10 września 1999r. umieszczona została w rejestrze osób oczekujących na umieszczenie w DPS dla psychicznie chorych (por. rejestr w aktach organu I instancji). Z rejestrów znajdujących się w aktach organu I instancji jednoznacznie wynika, że G. J. nie została umieszczona w rejestrze decyzji kierujących i odpłatności do DPS w 2003r. (por. rejestr k. 7-8 akt organu I instancji). Z akt sprawy wynika natomiast, że w dniu 22 kwietnia 2004r. J. J. była umieszczona jako oczekująca w DPS dla psychicznie chorych (k. 13 akt organu I instancji). W sprawie niniejszej jest również bezsporne, że CPR we wrześniu 2003r. uzyskało miejsce w DPS w S., które to miejsce zaproponowano skarżącej w celu umieszczenia tam jej córki G.. Pismo J. J. znajdujące się na karcie 10 akt organu I instancji potwierdza jednoznacznie, że w dniu 16 września 2003r. skarżąca wystąpiła o przesunięcie terminu umieszczenia jej córki w tym DPS, z tej przyczyny, iż mogła ona wówczas zapewnić swojej córce właściwą opiekę. Ponadto na rozprawie w dniu 27 lutego 2008r., skarżąca wyjaśniła, że jej córka G. w 2003r. nie została umieszczona w żadnym DPS, gdyż nastąpiło to ostatecznie dopiero na początku 2006r., kiedy to jej córka została skierowana do DPS w S. na podstawie pisemnej decyzji administracyjnej. Z dowodów zebranych w sprawie wynika, że istota wniosku skarżącej polegała na tym, iż chciała ona uchylić się od pokrywania kosztów pobytu jej córki w Domu Pomocy Społecznej poprzez wykazanie, że decyzja taka wydana została w 2003r. tj. przed wejściem w życie nowej ustawy o pomocy społecznej tj. ustawy z dnia 12 marca 2004r. (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 ze zm.), którą to ustawą wprowadzono taką odpłatność dla osób umieszczonych w DPS po wejściu w życie ustawy. Natomiast osoby umieszczone w DPS na podstawie skierowania wydanego przed dniem 1 stycznia 2004r. zwolnione były z obowiązku ponoszenia opłat z tego tytułu ( por. art. 149-156 ustawy). Podkreślić należy, że podstawowym warunkiem zwolnienia z opłat osób skierowanych na podstawie decyzji administracyjnej było umieszczenie tych osób w DPS a nie tylko wydanie decyzji. Skoro zatem G. J. nie została umieszczona w Domu Pomocy Społecznej przed dniem wejścia w życie nowej ustawy z dnia 12 marca 2004r. ani też przed tym dniem nie wydano ostatecznej decyzji administracyjnej to brak było podstaw do uwzględnienia jej wniosku o wydanie odpisu takiej decyzji bądź innego dokumentu, który miałby potwierdzać wydanie decyzji. Wyjaśnić należy skarżącej, że zarówno w przepisach ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (art. 35 pkt 5 i 6) jak i w przepisach obowiązującej ustawy z dnia 12 marca 2004r. (art. 59) umieszczenie w DPS następowało wyłącznie na podstawie decyzji administracyjnej. Przepisy k.p.a. jak to słusznie wskazuje skarżąca dopuszczają możliwość wydania decyzji ustnej w przypadku uwzględnienia żądania strony ale jednocześnie przepisem art. 67 § 2 k.p.a. wymagane było udokumentowanie tego faktu poprzez sporządzenie protokołu ustnego ogłoszenia decyzji jak to jednoznacznie regulują przepisy art. 67-69 k.p.a. Organy administracji obydwu instancji, wbrew zarzutom skargi przeprowadziły dwukrotnie szczegółowe postępowanie administracyjne, zebrały i oceniły cały istniejący i dostępny materiał dowodowy, z którego jednoznacznie wynika nie tylko, że nie wydano przed dniem 12 marca 2004r. decyzji administracyjnej o umieszczeniu jej córki w DPS w S. oraz nie umieszczono jej w takim ośrodku, co miałoby kluczowe znaczenie dla ewentualnego zwolnienia jej bądź najbliższej rodziny z obowiązku pokrywania kosztów pobytu w DPS. Organy administracji, z uwagi na sprecyzowanie wniosku mogły mieć wątpliwości co do przedmiotu postępowania, który skarżąca określiła jako żądanie wydania odpisu decyzji bądź wydania decyzji potwierdzającej, że taka decyzja została wydana w 2003r. tj. przed wejściem w życie nowej ustawy. Wątpliwości te rozstrzygnięte zostały w postępowaniu odwoławczym, gdzie jednoznacznie wskazano, iż należy ustalić czy wydana została określona decyzja oraz jaka była jej treść. Skoro prawidłowo ustalono, że w 2003r. a w każdym razie przed wejściem w życie nowej ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r. nie wydano takiej decyzji i nie umieszczono córki skarżącej w DPS to brak było podstaw do uwzględnienia jej żądania. Dla poprawnego merytorycznego rozstrzygnięcia tej sprawy nie ma znaczenia określenie umarzam postępowanie jako bezprzedmiotowe bądź też odmawiam wydania odpisu nie istniejącej decyzji w sytuacji, gdy skarżąca nie mogła uzyskać zarówno odpisu jak i potwierdzenia wydania nie istniejących decyzji administracyjnej. Oznacza to, że ewentualne uchybienia w naruszeniu przepisów postępowania nie miały żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia (por. art. 145 § 1 pkt 1 lt. c P.p.s.a. stanowiący, że Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas gdy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy). Z tych też przyczyn WSA w Gdańsku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.