II SA/Gd 838/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. B. i A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia. T. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2011 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze został ponadto zawarty wniosek o "zabezpieczenie uzasadnionych interesów zobowiązanego poprzez zawieszenie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia PINB z dnia 30.05.2011r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Wniesiony przez pełnomocnika skarżących wniosek należało uznać za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż przepisy wskazanej powyżej ustawy regulującej postępowania sądowoadministracyjne nie przewidują, wzorem postępowania cywilnego, instytucji zabezpieczenia. Natomiast istota skutków wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powoduje, że do czasu wydania rozstrzygnięcia przez wojewódzki sąd administracyjny zaskarżony akt nie może być wykonywany. W tym konkretnym przypadku będzie to niemożność egzekwowania wymierzonej grzywny. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia reguluje art. 61 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z konstrukcji normy prawnej zawartej w art. 63 § 3 P.p.s.a. wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt II OZ 404/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia nie zawiera uzasadnienia, zaś w samej skardze zostało wskazane, iż wartość obiektów, których dotyczy obowiązek rozbiórki, uległa obniżeniu i jest niemal zerowa. Pełnomocnika wskazał również, że sytuacja finansowa skarżących nie została wzięta pod uwagę przy ustalaniu wysokości grzywny. Podkreślenia wymaga, że trudności finansowe strony nie mogą być uznane za równoznaczne z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia wskazanymi w art. 61 § 3 (por. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2004 r., FZ 104/04, nie publikowane, postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2004 r. FZ 102/04 nie publikowane). W przedmiotowej sprawie nałożono na skarżących grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Jest to obowiązek świadczenia pieniężnego, wobec czego jego wykonanie nie spowodowałoby niemożności zwrotu przedmiotu świadczenia w tej samej postaci. Ponadto wykonanie przedmiotowego postanowienia nie spowoduje nieodwracalnej utraty świadczenia. W przypadku stwierdzenia, że postanowienie jest niezgodne z przepisami prawa skarżący otrzymają zwrot świadczenia w tej samej postaci, czyli w formie pieniędzy. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 (a contrario) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.