II SA/Gd 838/17

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. i S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oraz obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskiem, złożonym na aktualnie obowiązującym formularzu PPF w dniu 12 stycznia 2018 r., skarżąca M. K. zwróciła się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), oraz przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (dodatkowych oświadczeń, odcinków emerytury za okres od listopada 2017 r. do stycznia 2018 r., odpisu decyzji o waloryzacji emerytury z dnia 3 marca 2017 r., dowodów obrazujących wysokość opłat za gaz, opał, gospodarowanie odpadami komunalnymi, wodę, energię elektryczną i usługi telekomunikacyjne oraz zaświadczeń lekarskich z dnia 31 stycznia 2018 r.) wynika, że wnioskodawczyni otrzymuje emeryturę w wysokości 1.025,68 zł netto, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem, pobierającym emeryturę w wysokości 2.145,11 zł netto. Małżonkowie są właścicielami domu o powierzchni 100 m2 i wartości 300.000 zł, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, ponoszą wydatki związane z utrzymaniem nieruchomości, w której zamieszkują, w średniej miesięcznej wysokości 550,29 zł (opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz odpadów, ogrzewanie i usługi telekomunikacyjne). Nadto ponoszą wydatki na leczenie i rehabilitację w wysokości 700 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym ani z rzecznikiem patentowym. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne, a w szczególności wysokość dochodu, którym dysponuje wnioskodawczyni, jak również brak zasobów finansowych, uznano, iż wnioskodawczyni udowodniła, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.