II SA/Gd 842/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K., T. i A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2007r., sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia na własność Państwa nieruchomości rolnej postanawia oddalić wniosek skarżących K. T. i A. O. wnieśli w dniu 29 listopada 2007r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, na opisaną wyżej decyzję, doręczoną im wraz z prawidłowym pouczeniem, iż skarga ma być wniesiona za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 10 grudnia 2007r. WSA przekazał tą skargę według właściwości do SKO, zawiadamiając o tym skarżących. W dniu 27 grudnia 2007r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz ponowną skargę. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wywodzili, iż wniesienie skargi z uchybieniem terminu nastąpiło bez ich winy a o fakcie omyłkowego wysłania skargi na nieprawidłowy adres dowiedzieli się z pisma WSA z dnia 10 grudnia 2007r., które doręczono im odpowiednio skarżącej A. O. w dniu 20 grudnia 2007r., zaś pozostałym skarżącym tj. T. i K. O. w dniu 21 grudnia 2007r. Wniosek o przywrócenie terminu oparty był na wskazaniu, iż czynność wysłania skargi powierzono skarżącemu K. O., który to od 20 lat choruje na postępujące stwardnienie rozsiane w postaci ciężkiej, jednak dopiero od jakiegoś czasu zdradzającej zaburzenia funkcji pamięciowych i intelektualnych tego skarżącego. Skarżący wywodzili, że przez wiele lat aż do niedawna choroba ta nie upośledzała sprawności intelektualnej K. O.. Wnioskodawcy wskazywali, że powierzając K. O. dokonanie czynności wysłania skargi działali w przekonaniu (w zaufaniu) do dobrej sprawności intelektualnej i pamięciowej tego skarżącego. Na potwierdzenie tej okoliczności załączyli zaświadczenie lekarskie neurologa z dnia 27 grudnia 2007r., w którym wskazano, że K. O. od 1988r. leczy się w poradni neurologicznej na stwardnienie rozsiane w postaci ciężkiej i od jakiegoś czasu zdradza zaburzenia funkcji pamięciowych i intelektualnych (por. zaświadczenie k. 24 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek o przywrócenie został złożony w terminie, gdyż wpłynął do SKO w dniu 27 grudnia 2007r., natomiast skarżący o uchybieniu terminu dowiedzieli się odpowiednio w dniu A. O. 20 grudnia 2007r., zaś T. i K. O. w dniu 21 grudnia 2007r. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są: 1) zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu 3) dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy pozostawiona została zatem uznaniu Sądu, który zgodnie z utrwalonym orzecznictwem winien ocenić czy osoba dokonująca określonej czynności procesowej zachowała należytą staranność, gdyż brak jej winy jest podstawowym kryterium oceny braku jej winy przy dokonaniu określonej czynności. Z załączonego do akt sprawy zaświadczenia uprawnionego lekarza neurologa wynika, że K. O. od 1988r. tj. od 20 lat leczy się w poradni neurologicznej na stwardnienie rozsiane w postaci ciężkiej i od jakiegoś czasu zdradza zaburzenia funkcji pamięciowych i intelektualnych. Powierzenie zatem temu skarżącemu, który od ponad 20 lat leczy się w poradni z powodu choroby powodującej między innymi braki pamięci nie może być uznane za brak winy skarżących w dopełnieniu czynności procesowej prawidłowego wniesienia skargi, którą to skargę podpisali wszyscy skarżący. Istota uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie tkwi w nie zastosowaniu się skarżących do prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji iż skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, jak określono adresata skargi w jej nagłówku. W związku z powyższym uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.